“ ด้วงกับเธอ ไม่ใช่แค่ซีรีส์ ” เคยเห็นประโยคนี้ผ่านฟีดมาอยู่ช่วงนึง แล้วก็มานั่งคิดกับตัวเองว่าเออก็จริงเนาะ ด้วงกับเธอมันเป็นมากกว่าซีรีส์จริง ๆ มันมีคุณค่าทางจิตใจ มีความทรงจำดีดีอีกมากมายที่ซ่อนอยู่ในซีรีส์เรื่องนี้ ทุกครั้งที่นึกถึงก็เหมือนความทรงจำเก่า ๆ ในช่วงเวลานั้นมันแฟลชแบคกลับเข้ามาในหัว ความรู้สึกที่ทุกคนต่างเฝ้ารอวันเสาร์ ความรู้สึกที่คอยช่วยกันปั่นเทรน นั่งวิเคราะห์ความรู้สึกและเหตุผลของตัวละครกันอย่างจริงจัง จนบางเรื่องก็กลายเป็นประเด็นที่ถูกพูดถึงไปอยู่พักนึงเลย ทุกครั้งที่บอกว่า “ คิดถึงด้วงกับเธอ ” มันไม่ใช่แค่ความคิดถึงในตัวซีรีส์เพียงอย่างเดียว แต่มันรวมไปถึงตัวละครแต่ละตัว ไม่ว่าจะ ด้วงฉิน เจมี่ แปะ มาร์วิส โต้ง คิม ป๊าม๊าของด้วง ป๊าม๊าของฉิน หรือแม้กระทั่งคุณป้าร้านข้าวกุ้งกระเทียม ชั้นก็ยังจำเขาได้อยู่เช่นกัน คิดถึงอินโทรก่อนเข้าซีรีส์ คิดถึงสกอร์ด้วงฉินที่พี่ออฟทำ ทุกวันนี้ชั้นก็ยังกลับไปเปิดฟังอยู่บ่อย ๆ มันน่ารักมากเลยแหละ และที่คิดถึงที่สุดก็คงเป็นบรรยากาศในตอนนั้น นึกถึงทีไรก็มีความสุขขึ้นมาง่าย ๆ เลยล่ะ ด้วงกับเธอ สร้างทั้งผลงานที่เต็มไปด้วยคุณภาพคับแก้วและยังสร้างความทรงจำดีดี ความผูกพันมากมายที่ชวนให้ใครหลาย ๆ คนได้นึกถึงอยู่เสมอ ไม่ว่าจะนานแค่ไหนก็ไม่เคยจะมูฟออนได้สักที เอาเข้าจริงด้วงกับเธอก็ไม่เคยหายไปจากฟีดของชั้นเลยนะ มีผ่านหน้าผ่านตามาให้เห็นอยู่เรื่อย ๆ แล้วก็เห็นคนโดนตกเพราะซีรีส์เรื่องนี้อยู่เรื่อย ๆ เช่นกัน ไม่แปลกใจเลยว่ามันเป็นเพราะอะไรทำไมผลลัพธ์ถึงได้ดีแบบนี้ เพราะคำตอบก็ตอบเราอยู่ในซีรีส์ทั้งหมดแล้ว ยิ่งได้ดูซ้ำคำตอบก็ยิ่งชัดเจน เพราะงั้น ขอบคุณอะไรก็ตามที่ทำให้ชั้นได้มารู้จักซีรีส์ที่ชื่อว่า “ ด้วงกับเธอ ” ซีรีส์เรื่องนี้คงเป็นเรื่องที่จะอยู่ในใจชั้นไปอีกนาน หรือบางทีอาจจะอยู่ไปตลอดเลยด้วยซ้ำ เพราะจนถึงตอนนี้ชั้นยังหยุดดูไม่ได้เลย ยังคงกลับไปดูซ้ำอยู่บ่อย ๆ และเชื่อว่ามีอีกหลายคนที่รู้สึกเหมือนกัน