Mohammad Vahidirad | محمد وحیدی راد

A country's diplomatic credibility depends on the precision of its positions, its respect for international law, and its ability to defend its decisions with documented evidence. When the Government of Canada uses the legally significant term "occupation" in reference to a territorial dispute with a complex historical background, it must be prepared to clearly explain the historical and legal foundations of that position. Did the Canadian government examine the relevant historical documents and the agreements of 1971 before signing such a statement? Did economic interests and the desire to strengthen relations with the United Arab Emirates influence this position? And most importantly, what impact will such a decision have on Canada's diplomatic credibility and impartiality? I have read your outrageous statement, and I strongly believe that, before it is too late, you should hold a press conference to publicly correct Canada's official position. Canada's international reputation and diplomatic credibility should not be compromised by such irresponsible statements. Stop undermining Canada's credibility. @CanadianPM @MarkJCarney pm.gc.ca/en/news/statements/…

🔴 بیانیه «گستاخانه» نخست‌وزیر کانادا و ولیعهد ابوظبی درباره جزایر سه‌گانه ایران در اتفاقی بحث‌برانگیز، مارک کارنی، نخست‌وزیر کانادا، در بیانیه مشترک با خالد بن محمد بن زاید، ولیعهد ابوظبی، از ادعای حاکمیت امارات بر جزایر ابوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک حمایت کرده و حضور ایران در این جزایر را «اشغال» خوانده است. نکته قابل تأمل اینکه این موضع در بیانیه‌ای مطرح شده که هم‌زمان از توافق‌های گسترده تجاری، همکاری‌های نظامی و فرصت‌های سرمایه‌گذاری تا سقف ۷۰ میلیارد دلار کانادا سخن می‌گوید. اما مسئله فقط اختلاف ایران و امارات نیست؛ اعتبار سیاست خارجی کانادا نیز مطرح است. اعتبار دیپلماتیک یک کشور به دقت مواضع، احترام به حقوق بین‌الملل و توانایی دفاع مستند از تصمیم‌هایش وابسته است. هنگامی که دولت کانادا درباره یک اختلاف سرزمینی با پیشینه تاریخی پیچیده، واژه سنگین حقوقی «اشغال» را به کار می‌برد، باید بتواند مبانی تاریخی و حقوقی این موضع را نیز شفاف توضیح دهد. آیا دولت کانادا پیش از امضای چنین بیانیه‌ای، اسناد تاریخی و توافقات سال ۱۹۷۱ را بررسی کرده است؟ آیا منافع اقتصادی و توسعه روابط با امارات در این موضع‌گیری تأثیر داشته‌اند؟ و مهم‌تر از همه، چنین تصمیمی چه تأثیری بر اعتبار و بی‌طرفی دیپلماتیک کانادا خواهد گذاشت؟

کابوس آمریکا می‌پرسند ایرانی‌ها چطور در دل کوه‌ها، در عمق ده‌ها و حتی صد متری زمین، تونل و تأسیسات نظامی می‌سازند؟ اما برای یافتن پاسخ، شاید بد نباشد ۲۵۰۰ سال به عقب برگردیم! زمانیکه کسی جز ایران وجود نداشت! قنات قصبه گناباد، میراث ثبت‌شده جهانی یونسکو، با چاه مادری به عمق نزدیک ۳۰۰ متر، یادگار مهندسان ایرانی است که هزاران سال پیش، بدون ماشین‌آلات مدرن، شبکه‌ای شگفت‌انگیز از دالان‌های زیرزمینی ساخته بودند. حالا در عصر فناوری، تأسیسات عمیق زیر کوه‌هایی مانند «کوه کلنگ» به یکی از پیچیده‌ترین چالش‌های محاسبات نظامی آمریکا تبدیل شده‌اند. شاید نکته‌ای که در تحلیل‌های نظامی کمتر دیده می‌شود همین باشد: ایران را نمی‌توان فقط از آسمان شناخت؛ بخشی از راز این سرزمین، هزاران سال است که زیر زمین نوشته شده است!

در شرایط محدودیت ارزی، نه واردات بی‌اولویت به نفع اقتصاد است و نه ممنوعیت‌های طولانی‌مدت می‌تواند به‌تنهایی از تولید داخلی حمایت کند؛ بلکه تخصیص منابع ارزی باید بر اساس ارزش افزوده، تقویت ظرفیت تولید، انتقال فناوری و امکان ارزآوری انجام شود. ادامه این گفتگو را در خبرگزاری ایسنا مطالعه کنید: isna.ir/xdXf5H

یعنی همه گیری طاعون فقط کم داریم اصلا همه چیز دنیا درسته دومین مرگ ناشی از این بیماری و خبر قرنطینه ۲۰۰ نفر آشنا نیست چندین سال پیش هم خبرهای کرونا اینطوری شروع شد و ترامپ هم رئیس جمهور بود

گفتگوی مفصل و بی پرده من با خبرگزاری تسنیم در ایران tasnimnews.ir/3712630

یک سیگنال کوتاه میخوام بدم و برم چراکه خیلی کار دارم فقط برای ثبت در تاریخ میگم که بدونید من یکم اکتبر 2026 در بدترین شرایط مهاجرتی کانادا گفتم. به زودی کانادا به طرز فوق العاده ی مهاجر جذب خواهد کرد و فرایندها تسهیل خواهد شد و تمام پرونده هایی که به دلیل سکیوریتی چک و هزار مشکل دیگر متوقف شده (اسم روند طولانی) میذارن روش، برعکس خواهد شد و فوری رسیدگی میشه.

آقای پزشکیان امروز رئیس جمهور همه مردم ایرانیان بودی خسته نمیشم از دیدن ویدیوهای صحبت هات

آقای رئیس‌جمهور، جناب آقای دکتر پزشکیان، ویدئوی سخنان شما در سازمان ملل متحد را در این روزهای حساس دیدم. به باور من، جانانه از ایران دفاع کردید. در خاک آمریکا و در صحن سازمان ملل، این‌گونه صریح سخن‌گفتن، برای من قابل احترام بود. برای شما احترام زیادی قائلم و از صمیم قلب آرزو می‌کنم حاصل این تلاش‌ها، در زندگی مردم ایران دیده شود؛ در آرامش خانه‌ها، در رونق کار و در امید جوانانی که هنوز هزار آرزو برای آینده دارند. شاید دیر شده باشد؛ شاید خیلی دیر… اما انسان‌ها به امید زنده‌اند. ما به رسم عادتِ پروانگی‌مان، هنوز دل از این باغ نمی‌کنیم. برای باطراوت‌ماندن باغ آرزوهای جوانان و مردم ایران‌زمین دعا می‌کنیم و به روزی امید می‌بندیم که ساختن آینده، دوباره شوق زندگی باشد. محمد وحیدی‌راد ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۶ @drpezeshkian

بانکداری بین‌المللی پیچیده است؛ اما جادویی نیست. سال‌هاست با اصطلاحاتی مثل IP/IP، Server-to-Server، SWIFT، MT103، MT202، MT799، MT760، UETR، ISO 20022، «قدرت جذب بانک» و «پول روی سرور» روبه‌رو می‌شوم. بعضی از این اصطلاحات واقعا در بانکداری بین‌المللی ریشه دارند؛ بعضی ناقص فهمیده شده‌اند و بعضی هم در طول سال‌ها آن‌قدر بین واسطه‌ها تکرار شده‌اند که دیگر تشخیص واقعیت از داستان آسان نیست. این موضوع برای من فقط یک بحث تئوریک نیست. نزدیک به دو دهه قبل، بخش مهمی از فعالیت حرفه‌ای من در حوزه فاینانس، تأمین مالی پروژه، ابزارهای بانکی و تجارت بین‌المللی بود و طی سال‌های بعد نیز بارها با پرونده‌هایی از این جنس مواجه شده‌ام. در این پادکست سعی کردم تجربه و دانشی را که طی این سال‌ها جمع شده، بدون پیچیده‌گویی توضیح بدهم. اینکه Server-to-Server واقعی چیست و چه چیزی نیست؟ چرا اتصال یک سیستم به بانک به معنی داشتن اختیار روی پول نیست؟ سوئیفت چه کاری انجام می‌دهد و چه کاری انجام نمی‌دهد؟ تفاوت پیام بانکی، اتصال بانکی و Settlement واقعی پول چیست؟ و همچنین MT103، MT202 COV، MT199، MT799 و MT760 واقعاً چه هستند و چرا صرف دیدن یک PDF یا Screenshot از آنها، وجود پول قابل برداشت را ثابت نمی‌کند؟ عبارت UETR چه نقشی دارد و چرا بیشتر شبیه Tracking Number یک مرسوله است تا «مدرک مالکیت پول»؟ از نوامبر ۲۰۲۵ و با توسعه ISO 20022 چه چیزی در پیام‌های پرداخت بین‌المللی تغییر کرده است؟ و مهم‌تر از همه: سئوال کلیدی: بابت چی؟ من در این پادکست تلاش کردم در این زمینه تا جای ممکن سطح آگاهی را بالا ببرم و همچنین مشخص کنم که چه خطراتی در کمین است. و براساس تجربه هرچه عدد بزرگ‌تر است، هیجان باید کمتر و بررسی باید بیشتر شود. و شاید خلاصه تمام این پادکست همین باشد: یک سند واقعی ممکن است تفسیر غلط داشته باشد. یک پیام بانکی، خود پول نیست. یک UETR، Proof of Funds نیست. و چیزی که واقعا وجود دارد، از بررسی مستقل نمی‌ترسد. 🎙 پادکست تخصصی محمد وحیدی‌راد قسمت یازدهم  موضوع: بانکداری بین‌المللی، SWIFT و واقعیت پشت داستان‌های IP/IP محمد وحیدی‌راد تحلیل‌گر تجارت بین‌الملل

دومینوی انرژی ارزان و صنعت فرسوده گفت‌وگوی من با روزنامه «هفت صبح» منتشرشده در شماره چهارشنبه، ۲۵ شهریور ۱۴۰۵ #رسانه

پیام امروز کمپین دولت کانادا #ThinkBeforeYouShare از امروز در کانادا مجدد آغاز شد تصویر یک سالن تئاتر پر از تماشاگر است (نماد افکار عمومی یا فید شبکه‌های اجتماعی). بیشتر آدم‌ها چهره و لباس معمولی دارند، اما چند نفر صورت سفید و بی‌چهره دارند، لباس قرمز یکسان پوشیده‌اند و موبایل‌هایی با پیام مشابه بالا گرفته‌اند. این چهره‌های خالی نماد حساب‌های جعلی، ربات، یا حساب‌های هماهنگ‌شده هستند. آیا این رفتار در شبکه های اجتماعی به خصوص در یکسال گذشته برای شما آشنا نبوده؟ در جامعه ایرانی کانادا چقدر قربانی این تجربیات شدید!؟ جمله پایین پوستر صریح است: فعالیت هماهنگ و پیام‌های تکراری می‌تواند توهم حمایت گسترده ایجاد کند. یعنی یک گروه کوچک (حزب، شرکت، یا شبکه تبلیغاتی) می‌تواند با حساب‌های متعدد، پست‌های یکسان و زمان‌بندی هماهنگ، طوری فضا را پر کند که فکر کنی «همه همین نظر را دارند». به این پدیده معمولاً می‌گویند: توهم اجماع (illusion of consensus) استروتورفینگ (astroturfing) — حمایت مصنوعی که شبیه جنبش مردمی به نظر می‌رسد رفتار ناهماهنگ جعلی (coordinated inauthentic behavior) همیشه همه چیز آن طور که به نظر میرسد نیست

شاید باورتون نشه، ولی این چهره متعلق به کسیه که طبق روایت CBS، با چتر آسیب‌دیده با سرعتی بیش از ۱۶۱ کیلومتر بر ساعت به زمین برخورد کرده و زنده مونده. ستون فقراتش شکسته، یک دست و شانه‌اش هم شکسته بوده، مچ پاش آسیب دیده و از سر و صورت هم زخمی بوده؛ با این حال خودش رو از محل فرود دور کرده و برای اینکه در جای امن‌تری پنهان بشه، خودش رو به یک خط‌الراس در ارتفاع حدود ۲۱۳۰ متر رسونده (یعنی بالای کوه رفته). دو روز هم آنجا بدون آب و غذا زنده مونده تا نهایتا نجاتش بدن. بعد همزمان ایشون افسر سامانه‌های تسلیحاتی صندلی عقب F-15E بودن و احتمالا موقع سوار شدن به جنگنده عینک شان را در میاوردن ولی در خلبانی دید مهم نیست و همچنان واجد شرایط خدمت عملیاتی داخل یک جنگنده بودن دنیای عجیبیه 🤔 میدونی من برای همین یک مدت رفتم سراغ سینمای فرانسه، مقصر این هالیوود 😂 امان از دست رسانه‌ها به دوستی دارم خیلی دنبال تئوری است، قبلا میگفت خلبان زنده است و در ایران اسیر شده ولی کسی صداش در نمیاره. نمیشه گفت ولی با رسانه ی شدن این داستان آمریکا چه دست آوردی بدست آورده!؟ ارزش چه چیزی را داره کم میکنه!؟ اگر رسانه ها آزادن پس چرا باقی مسائل منتشر نمیشن و اینقدر گزینشی شاید یک روزی فهمیدیم

ترامپ چند روز پیش گفته بود شاید تصمیم بگیرم در ایران بمانم. من از همان لحظه دارم فکر می‌کنم اگر واقعا بماند، دقیقا چند روز طول می‌کشد تا ایران ترامپ را شکست بدهد 😂 روز اول می‌رود یک دور حوالی انقلاب بزند. وسط شلوغی یکی گوشی‌اش را می‌زند. پنج دقیقه بعد با گوشی محافظش می‌رود توی توییتر: Best deal ever. They took the phone, I kept the country. بعد می‌پرسد اینجا از کجا می‌شود آیفون خرید؟ می‌گویند چهارراه جمهوری، پاساژ علاءالدین. می‌رود علاءالدین، می‌بیند آیفون ۱۹ هم موجود است. می‌گوید: «صبر کنید... این گوشی قرار نیست ۲۰۲۸ در کالیفرنیا رونمایی شود؟» فروشنده می‌گوید: «داداش اون برای آمریکاست. اینجا دو ساله داریم.» ترامپ همان‌جا ده دقیقه ساکت به یک نقطه خیره می‌شود. بالاخره گوشی را می‌خرد. سیم‌کارت می‌اندازد، آنتن نمی‌دهد. می‌گوید: “What happened?” می‌گویند: «رجیستر نیست.» می‌پرسد: “What is registry?” فروشنده ماشین حساب را درمی‌آورد، یک عدد می‌زند که تقریبا سه برابر قیمت گوشی است. ترامپ کارت بانکی را آرام می‌گذارد روی پیشخوان و اولین توییتش با گوشی جدید را می‌زند: This is the Art of the Deal. I wrote the book. These guys wrote the sequel. دو روز تهران می‌ماند، خسته می‌شود، می‌گوید آخر هفته برویم شمال، کمی استراحت کنیم. جمعه ساعت ۹ صبح راه می‌افتد. ساعت ۲ بعدازظهر هنوز داخل تونل کندوان است. از شیشه بیرون را نگاه می‌کند، ماشین‌ها یک سانت هم تکان نمی‌خورند. می‌پرسد: “How long has this been happening?” یکی می‌گوید: «سال‌هاست.» ترامپ سریع توییت می‌زند: This traffic started under Biden. Everybody knows it. یک ساعت بعد هنوز همان‌جاست. توییت دوم: This is worse than the Lincoln Tunnel. Much worse. Possibly the worst tunnel in history. بالاخره می‌رسد شمال. می‌خواهد یک عکس از دریا بگذارد. اینستاگرام باز نمی‌شود. واتس‌اپ باز نمی‌شود. تلگرام باز نمی‌شود. توییتر هم باز نمی‌شود. با عصبانیت می‌گوید: Who did this? I want names. یکی خیلی عادی می‌گوید: «فیلتره، فیلترشکن بزن.» ترامپ: “Filter… what?” نیم ساعت بعد خودش دارد بین ۱۴ تا VPN می‌گردد که کدامشان وصل می‌شود. یکی وصل می‌شود. سه دقیقه بعد قطع می‌شود. دوباره وصل می‌شود. بعد اینترنت کلا می‌رود. ترامپ چند ثانیه به صفحه گوشی نگاه می‌کند و می‌پرسد: Is this legal? یکی از کنار دستش می‌گوید: «کدومش؟» ترامپ: “Exactly.” شب می‌رود رستوران. منو را نگاه می‌کند، قیمت را می‌بیند، می‌گوید: «خیلی هم خوبه.» موقع حساب کردن می‌فهمد قیمت‌ها به «تومان» بوده ولی کارت‌خوان یک عالمه صفر نشان می‌دهد. می‌گوید: “Wait… am I a billionaire again?” گارسون می‌گوید: «تقریباً همه اینجا میلیاردرن.» ترامپ همان لحظه تصمیم می‌گیرد طرح اقتصادی جدیدش را اعلام کند: Iran created more billionaires than any country in history. Incredible economy. فردایش می‌رود بنزین بزند. قیمت را می‌شنود، برای اولین بار از وقتی وارد ایران شده واقعا خوشحال می‌شود. می‌گوید: “Finally! A great deal!” البته ماجرای اکتان اینجا دیگه نمیگم یک هفته بعد خبرنگار ازش می‌پرسد: “Mr. Trump, do you still plan to stay in Iran?” ترامپ چند لحظه فکر می‌کند و می‌گوید: Iran is a fantastic country. Amazing people. Great food. But I have one condition: خبرنگار: “What condition?” ترامپ گوشی‌اش را بالا می‌گیرد: Somebody please register this phone.

به نظرم این فرم خیلی مهمه هرچند شاید تاثیری نداشته باشه اما حداقل تکلیف آدم با خودش روشن میکنه معلوم من جنگ با ایران محکوم میکنم و مشخصه از دولت کانادا هم میخوام این کار بکنه iccongress.good.do/condemnth…