Afra

Hayatımdaki en iyi videolarımdan birini çektiğimi düşünüyorum, makul kadını didik didik ettim. Benimki genel olarak sosyolojideki -makbul kadın- kavramını teorilere dayanmadan, gündelik hayat üzerinden örneklerle anlatmaktı. “Makul kadın” kavramı sosyal hayatta da, sosyal medyada da çok konuşuluyor ama özüne pek inilmiyordu. Umarım daha sık konuşulan bir kavram olur ve kendisini eksik erkek gördüğü için duygusal bağımlılığını yıkacak bir eril nesne arayan kadın sayısı gün geçtikçe azalışa, tükenişe geçer. Normal yoktur ve makulün bizzat kendisi delidir. youtu.be/Q4zJThuWqCc?si=xUud…

Orfeas Peridis’in bu şarkısını çok seviyorum. Peridis, kendini troubadour (ozan) olarak tanıtıyor. Troubadourlar, Güney Fransa civarında aşk, kahramanlık ve benzeri konularda lirik şiirler söyleyen ozanlarmış. Troubadour Eski Oksitanca’dan gelen bir kelimeymiş. Bence de kendisi ozan sayılabilir. Şarkısı çok güzel. Ilık bir yaz akşamında bir ege kasabasında yürümek gibi.

Selçuklu neyse de Osmanlı’nın İstanbul’u fethedip Bizans’ı yıktıktan sonra, Bizans’ın bürokrasisinin önemli bir kısmını miras almasına hala şaşırıyorum. Biri de çıkıp demedi mi “kardeşim biz bunları yıkabildiysek demek ki bunların çok da iyi bir devlet sistemi yoktu” diye.

Bu gerçekten aşk. Gerçek aşk. Gözetilmek. Gözlerinizin birbirinizin üzerinde olması. Kadın diyor ki “sen oradasın. Hastaneye gitsem, programın uymasa da başına gelemez ama sonuna yetişirsin”. Bu sağlıklı; zihni, kalbi, ruhu, bedeni dengede iki insanın aşkı. O yüzden çoğunluğun kafası almıyor bunu.

Nepo babylik kadar hem yerilen hem arzulanan bir şey daha yoktur herhalde. Çoğunluk “keşke birinin bi şeyi olsaydım” diyor ama birinin bi şeyi olanı da deli gibi eleştiriyor. Birinin bi şeyi olan, “kendinin hiçbir şeyi” olamaz. Kendi olamaz. -Kendinize özgü bir hikayeniz olmaması ihtimali-, size dert olmalı asıl. “Birinin bi şeyi” olduğum bir hayatım olsaydı üzüntüden ölürdüm.

Yeminle şu adam İngiliz sinemasına da “İngiltereli” sinema dese insanlar bu kadar eleştirmez. Buradaki ahlaki çelişki ve ezikliği yargılıyor millet. Türkiyeli” sıfatını problematik hale getiren birinci şey, Fransalı ya da Almanyalı edebiyat diye bir şey olmadığı halde bunun kokuşmuş bir artniyetle bize dayatılmaya çalışılması. İkincisi ise Türk’ün batıda etnisite değil din anlamına gelmesi. Türkiyeli diyerek Türk sıfatının içine doldurulan anlamı aşındırmak.

Kreatin mucizesi… Korkunç bir kas oranı artışı yaşıyorum, kendisinin sayesinde. En ufak bir bel, boyun, diz ağrısı yok, kas ağrısı yok. Sadece ağırlık çalıştığım günler içiyorum, stretching ya da pilates yaptığım günler içmiyorum. Kilo olarak eskisinden daha fazlayım ama sıkılaşma yüzünden daha inceyim.

Yeşim Ustaoğlu zaten iyi film yapar da Metin Akdülger’le Öykü Karayel’in de çok iyi oynadıklarını tahmin ediyorum. Bu ekip Kadıköy sinemasından çıkınca beş dakika boş boş sokağı seyrettirecek bize.

Şu tarz görseller üzerinden yapılan duygu tiradı ve his enflasyonu o kadar midemi bulandırıyor ki. Samimi olan şeyi sürekli işaret etmek ama bir kez olsun samimi olmaya cesaret etmemek. İçten olanı övmek ama içten olmaya cüret etmemek. Şu fotoğrafları rt etmeniz ya da üzerine romantik sözler yazıp paylaşmanız o kadar geçmiyor ki karşı tarafa.

Ya çok tatlı çok şeker bir kadın, sohbeti çok güzel, kendiyle barışık, ışıltılı, içten, parlak… “Niye yırtık olalım, light olalım” cümlen aklıma geliyor gülüyorum arada. Bence de light olalım yaaa sjjdkd Bir de çok güzel bir öykü kitabı çıktı. Onu da bana imzaladı. Şahane bir gün ve sohbetti 💃🏼🌸