عمیقا باور دارم ۱۳۹۷ آخرین سالی بود که زندگیمون عادی بود. از اون به بعد همه چی عوض شد، همه مضطربن، زمان خیلی تند میگذره و دیگه هیچی واقعی به نظر نمیاد.
چه زود از قابِ فرداها گذشتی
چه زود از قصه ی دنیا گسستی
به جا ماند از تو در اندوهِ تاریخ
غمی که در دلِ دنیا گذاشتی
#کیانوش_سنجری
به آدمها نمیشه اعتماد کرد.
چه یک سال بشناسیشون، چه پنج سال، چه سی سال.
حتی زمان هم تضمین کننده شناخت آدمها نیست.
اسکار بهترین بازی در ژانر وحشت تقدیم به رامین
هیچوقت نتونستم به رفتنِ آدما عادت کنم.
هر خداحافظی، منو برمی گردونه به همون لحظهای که فهمیدم بعضی آدما رو دیگه هیچوقت نمیشه برگردوند.
شاید برای همینه با رفتنِ هر آدمی، انگار تکهای از من هم باهاش میره، تکه ای که دیگه هیچوقت به من برنمیگرده.🖋️
9
121
1,127
به من باشه میگم سال باید ۴ تا ماه داشته باشه.
از خرداد بیفتی تو تیر، از تیر بری مرداد، بعدشم بپری آذر و تمام.
14
123
1,352
به جرئت میتونم بگم بالای ۲۵ ساله سرما نخوردم، لب به قرص نزدم، نه چون سیستم ایمنی م ابر قهرمانه، شاید چون بدنم میدونه به اندازه کافی درگیرم و نمیخواد بار اضافهای روی دوشم بذاره. جدا از شوخی کسی میدونه دلیلش چیه؟
یکی دو روزه مدام اینطوریم: مغزم خالی میشه، جلوی چشمم سفید میشه و صداها رو از دور میشنوم انگار تو یه کهکشان دیگهام. ۳ سال پیش هم یه دوره همین اتفاق برام افتاده بود.
از سری خاطرات تباه یک دوست:
من با هیچکس در ارتباط مجازی نبودم. فقط چون نتا قطع بود و با این مرد قهر بودم، VPN گیگی ۱/۱۰۰ میگرفتم میرفتم پروفایلشو نگاه میکردم، بعدم براش مینوشتم. بعد که نتش وصل شد، فکر میکنید چیکار کرد؟ پیامها رو دوطرفه پاک کرد🙄
12
158
6,012
نمیدانم امشب کجای این جهان آرام گرفتهای،
اما بدان من هنوز گاهی به آسمان نگاه میکنم
و با خودم فکر میکنم شاید تو هم همین لحظه
جایی، به همین ماه خیره شدهای.
م✍🏻
واقعا چه فضای ترسناکیه
هر بار با توییتهای من چه حرفها که درنمیارن، اکانت نامن چیه؟ پرستو چیه؟ سایبری چیه؟ من با کدومتون تو دایرکت حرف زدم اطلاعات ردوبدل کردم؟ با کدومتون صمیمی شدم؟ کجا ازتون سوال پرسیدم که بخوام آمار بگیرم؟ خودم از همه فراریم
خجالت بکشید، دیگه شورشو درآوردید.





