امسال پاپانوئل قراره برام ماسک Ironman بیاره و ٢۴ دسامبر آخرین روزیه که همکارام فرصت دارن واسه آخرین بار چهرهمو ببینن چون از دوم ژانویه فقط Ironman میشینه پشت میز:
به نظر انتظار تعداد قابل ملاحظهای از ایرانیا از دموکراسی اینه که فقط اون چیزی باشه که خودشون میخوان!
وضعیت لاسی اهالی ونزوئلا که مثلاً "چشمهایت مثل آتیش جنگلای کالیفرنیا قلبمو میسوزونه" نشون میده از نظر دیتینگ تو دهه ۵٠-۶٠ ایران به سر میبرن.
واسه آدمی که کارش به وسواس و دقت نیاز داره ٢۴٣٨ تا نوتیفیکیشن آزاردهنده نیست؟
This quoted post is unavailable.
آدم ایدهآل گرا به طور متوسط خیلی بیشتر از دیگران به جزئیات توجه میکنه ولی بیشترین میزانش وقتیه که علاقه و دانش هم باشه و از یه ویژگی آزاردهنده تبدیل به بزرگترین نقطهی قوت میشه.
مثلاً این دو نفر احتمالا یکیشون فکر میکنه سقراطه، یکی افلاطون ولی مکالمات ارسطو و نقی با اختلاف از اینا منطقیتره.
شما میدونستین زمانبندی زبان انگلیسی روی استرس هست که ایجاد شکستگی و پالس میکنه و فارسی روی بخش که باعث روان بودن آواها؟ و این قابلیت شکسته بودن انگلیسی باعث میشه راک رو انگلیسی بشینه و فارسی محاوره عملا زیاد جالب در نیاد؟
چون قرمهسبزی امنیت اقتصادی و آهنگای ابی و گوگوش برنامهریزیهای بلند مدتم رو مختل میکردن بعد از مهاجرت کنار گذاشتمشون.








