เก๊ว

เธรดอ่าน ปีนั้น…ที่ข้าคะนึงถึง กลับจากเที่ยวแล้วเย่! แวะอ่านอะไรกรุบกริบก่อนไปอ่านงานหวายซ่าง มีคนแนะนำมาแล้วก็ซื้อมาแบบงง ๆ สองเล่มจบชิว ๆ ปะเริ่ม

เรื่องที่คนบ่น ๆ กันว่าไม่มีเลิฟไลน์ กุอ่านละยิ้มไม่หุบทุกเรื่อง กลับกันเรื่องที่คนบอกเลิฟไลน์หวานฉ่ำอะไรงี้นี่ดันอ่านละรุ้สึกเยอะไปแทน อะไรงี้มันแล้วแต่คน มาตรวัดความหวานคนเราไม่เท่ากัน ส่วนตัวชอบเนื้อเรื่องจริงจังชอบเสพเวิร์ลเซ็ตติ้ง มีเลิฟไลน์แซมมากกว่าเน้นเลิฟไลน์เป็นหลักอะนะ

ที่ล้อเยี่ยนอู๋ซือบ่อย จริง ๆ ชอบมันนะ แต่หมั่นไส้ ลุงเยี่ยนมันเป็นพระเอกชั่วแต่ไม่ใช่อบิ้วเซ่อไม่เป็นพระเอกนิยายเลือดหมาอะ มันไม่ตีเมีย ไม่ข่มขืน ไม่อ้างความรักลดทอนความรุนแรง อิลุงสารเลวได้สมเป็นประมุขพรรคมารโดยไม่ต้องใช้โทรปพวกนี้ ก็ยังรุ้สึกว่ามันเลวอยู่ดี แม่เมิ่งเก่งอะ