Pinned Tweet
Нешта ў лесе здохла, і я маю раптоўнае натхненне расчысціць шафу ад вязаных мной рэчаў.
Ніжэй трэд, паглядзіце, раптам на кагосьці штосьці гляне 🧶🧶🧶
Ехала міма прамысловых парнікоў, накрыў ўспамін з пераезду ў Беларусь з Казахстана ў 1998 годзе.
Было дзіўна, што ўначы ўсё аранжавае і не цёмнае.
У Казахстане ноччу было хоць вока выкалі.
І ніякага аранжавага.
Мой твар, калі я прыдумала, дзе ў хаце можна вяліць паляндвіцу, што статак маіх трагладытаў да яе не дабраліся
З усіх сітуацый, калі ў мяне маглі разрадзіцца навушнікі, вядома ж, яны разрадзіліся роўна ў той момант, калі я сяджу ў электрычцы з галосна абураючымся гадавасікам ...
Ну што, рэлізнуліся!
Поўнач версія ўжо на ютубе youtu.be/pPTB2hSx4PM
Імчу ў таксі пад сакраментальнае "только ты не будь пока солнцем, слышишь".
Усё навіны да гэтага часу.
Хацелася б, канешне, у гэтае выдатнае надвор'е сядзець дома і вязаць маё аранжавае бязладдзе, але прыйдзецца выбірацца з замкадзя ў імя сацыялізацыі і фізкультурных подзвігаў.
Добра, я дамовілася з сабой.
Калі я спяваем нармальную ежу і працягну марыць пра піва з піцай - то насамржч здабуду сабе ўсё жаданае.
Што ў маім замкадзьдзі тая яшчэ прыгода.
Ну што, 16 кастрычніка ладзім прадказ нашага кліпа ў Качцы 💃💃💃
Пачатак а 22-й гадзіне.
А 17 кастрычніка відэа запускаем яго на ютуб.
Няма часу тлумачыць, у роліку кадр са здымкаў нашага кліпа)))
Если бы мы играли в шоу «Интуиция», вычислить в нашей героине учительницу оказалось бы крайне сложно.
В кафе мы встречаемся с миловидной девушкой без строгого костюма, папки с тетрадями, пучка и очков. Уже не первый год Варвара преподает английский язык в школе и совмещает это с карьерой модели.
Накануне Дня учителя встретились с ней, чтобы узнать: а что, так можно было?











