Belfergor

Panie Bogucki, doprawdy trudno uwierzyć, że prawnik pełniący funkcję Szefa Kancelarii Prezydenta RP przedstawia obywatelom tak wybiórczą interpretację Konstytucji i orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego. Jeszcze trudniej zaakceptować, że czyni to w imię obrony porządku konstytucyjnego. Komisji Wenecka. Nikt nie twierdzi, że jej opinie stanowią źródło powszechnie obowiązującego prawa w Polsce. Komisja nie wydała wyroku, nie zastąpiła Trybunału Konstytucyjnego ani nie rozstrzygnęła żadnego sporu kompetencyjnego. Przedstawiła opinię prawną dotyczącą zakresu uprawnień prezydenta w świetle obowiązujących standardów konstytucyjnych. Powoływanie w odpowiedzi art. 87 Konstytucji i przeciwstawianie opinii Komisji polskiej ustawie zasadniczej jest więc polemiką z twierdzeniem, którego nikt nie postawił. Znacznie poważniejszy problem dostrzegam jednak w Pańskiej interpretacji art. 126 Konstytucji. Wielokrotnie powtarza Pan, że prezydent czuwa nad jej przestrzeganiem, konsekwentnie pomijając ust. 3 tego samego artykułu, zgodnie z którym wykonuje on swoje zadania w zakresie i na zasadach określonych w Konstytucji i ustawach. Czy naprawdę trzeba prawnikowi przypominać, że obowiązek konstytucyjny nie jest równoznaczny z nieograniczoną kompetencją do jego realizacji? Art. 194 ust. 1 Konstytucji powierza wybór sędziów Trybunału Konstytucyjnego Sejmowi. Nie prezydentowi. Ustawowy obowiązek złożenia ślubowania wobec głowy państwa nie przekształca prezydenta w organ zatwierdzający ten wybór. Co więcej, powołuje się Pan na wyrok TK z 3 grudnia 2015 r., sygn. K 34/15, cytując fragment jego uzasadnienia o skutkach prawnych ślubowania. Dlaczego zatem pomija Pan dalsze stanowisko Trybunału, który jednoznacznie stwierdził, że przyjęcie ślubowania jest obowiązkiem prezydenta, a jego udział w tej procedurze nie oznacza współdecydowania o składzie Trybunału? TK dopuścił możliwość odroczenia przyjęcia ślubowania wyłącznie w nadzwyczajnych, obiektywnie uzasadnionych okolicznościach, na czas niezbędny do wyjaśnienia wątpliwości. Jednocześnie wykluczył możliwość wyprowadzenia z tego uprawnienia kompetencji do odmowy przyjęcia ślubowania. Tego rozróżnienia w Pańskim wywodzie zabrakło - jak zwykle zresztą. Podobnie przedstawia Pan art. 86 ustawy o organizacji i trybie postępowania przed TK. Owszem, wszczęcie postępowania dotyczącego sporu kompetencyjnego wywołuje określony ustawowo skutek zawieszenia. Ale najpierw należy wykazać istnienie sporu kompetencyjnego w rozumieniu art. 85 oraz ustalić, jakie konkretnie postępowania zostają zawieszone. Samo skierowanie wniosku do TK nie tworzy nowych kompetencji prezydenta i nie przesądza o zasadności stanowiska wnioskodawcy. Wreszcie zarzut dotyczący kwalifikacji Macieja Berka. Jeżeli dysponuje Pan dowodami niespełnienia ustawowych wymogów, proszę je przedstawić wraz z konkretną podstawą prawną działania prezydenta. Publiczne formułowanie wątpliwości nie zastępuje ich wykazania ani nie nadaje głowie państwa kompetencji kontrolnych wobec Sejmu. Panie Bogucki, zasada legalizmu z art. 7 Konstytucji oznacza, że organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa. Nie oznacza, że mogą samodzielnie rozszerzać swoje kompetencje, powołując się na konieczność ochrony Konstytucji. Najbardziej zadziwiające dla mnie w pańskim wpisie nie jest nawet to, że przedstawia Pan określoną interpretację prawa. Dziwi mnie to, że pomija Pan przepisy i fragmenty orzecznictwa, które ograniczają uprawnienia reprezentowanego przez Pana organu, a następnie przedstawia tak skonstruowaną argumentację obywatelom jako oczywisty stan prawny. Konstytucja nie jest zbiorem przepisów, z którego wybiera się wyłącznie te odpowiadające bieżącym interesom politycznym. I proszę wreszcie odpowiedzieć na zasadnicze pytanie- z którego konkretnego przepisu Konstytucji wywodzi Pan kompetencję prezydenta do kontrolowania decyzji Sejmu o wyborze sędziów TK? 1/