Kijkend naar het #Israel-item bij @JinekLive zou je makkelijk het idee kunnen krijgen dat er in het M-Oosten 1 booswicht is (#Netanyahu) en verder alleen maar vredesduiven.
Interessant artikel over Jon Ossoff, rijzende ster in de Democratische partij: Jon Ossoff’s films exposed corruption. Then his colleague was murdered. wapo.st/4inSGf0
Als er iemand verdient te verliezen in de Midterms, dan is het wel de verachtelijke #Ramaswamy in #Ohio.
theatlantic.com/newsletters/…
Europese politici doen het al snel in hun broek: scherp oordeel van een door de wol geverfde columnist onzeeeuw.substack.com/p/extr…
Over Trumps electorale zelfbesmetting: 'Little of it was constructive’: GOP bemoans a distracted Trump in midterms’ final stretch politi.co/4hWspUw via @politico
Over het vaak doorslaggevende belang van sterke grondtroepen bij Amerikaanse verkiezingscampagnes: It’s the ground game, stupid. Met een persoonlijke herinnering paulfbrill.substack.com/p/it…
Fenomenaal optreden van de Vision String Quartet in de Haarlemse @Phil. Mozart, Sjostakovitsj-7, Grieg-1. Alles uit het hoofd. Een belevenis.
Kanttekeningen bij een nieuw boek over de lotgevallen van de Joodse musici van het @ConcertgbOrkest in de oorlogsjaren 1940-45. Met een persoonlijke noot. Zie substack.com
Mijn nieuwe artikel op @Substack: Is burgemeester Mamdani wel anti-Israëlisch genoeg?
Heeft u al kaartjes voor het nieuwe theaterprogramma van Maarten van Rossem en George van Houts? Complot!
Vandaag is de bundel ‘Kroniek van het zionisme’ verschenen. Met bijdragen van o.a. Frits Barend, Keren Hirsch, Theodor Holman, Leonard Ornstein, Keyvan Shahbazi, Esther Voet en uw nederige dienaar. Over vergeten feiten en verwrongen denkbeelden.
Honderd jaar geleden verscheen Winnie the Pooh. In mijn programma Tijdsignaal op @Concertzender draai ik vanavond muziek voor kinderen/jongeren waarvoor je nooit te oud bent. Van Schumann tot Britten.
Beleefd aanbevolen: mijn nieuwe stuk op Substack. Over #Netanyahu die weinig interesse had voor het lot van de gijzelaars, en over #Hamas die meende de tijd aan zijn zijde te hebben.
Rake en afgewogen column, zoals we van Arie Elshout gewend zijn. volkskrant.nl/cs-b75a6d84/





