halâ bu konuyu konuştuğumuz için kendimden utanıyorum 🫶🏻🥰😘🥳
Esme kızını öğrendiğinde, düşmanlar bu oyunu yapmasalardı kızına sahte ana getirip oyun mu oynayacaktı? Bu ihtimalin aklına girdiği bölümleri hatırlamıyor musunuz? öforik esmeyi, o heyecandan gözü dönmüş, bambaşka bir cesarete gelmiş o kadını...
Eline bir ihtimal geçen esme’nin yaşadığı şey, aslında bir patlama süreciydi. Herkesin ortasında Koçari'ye güvendiğin yerde yaptır testi dedi resmen. Sizce bu kadının saklama gibi bir amacı olabilir miydi? Hicranı getirdiklerinde bile yok, öyle değildir diyerek dolandı etrafta. Eğer oyun yapıp sonucu değiştirtmeselerdi koçari’yle, eleni’yle birlikte öğreneceklerdi. Kadını bu hale getiren birinci şey furtuna, ikinci şey ise Eleni.
Olayın peşini bırakmayıp Furtuna Konağı’na gittiği gün gerçeği öğrendi. Üstüne konak patlatıldı. Daha şokun etkisindeyken kızı yanına gelip, 'İyi ki sizin kızınız değilim. Eğer sizin kızınız olsaydım Adil kıyametleri olurum bi kişi canlı bırakmam demişti' dedi. Kadın o saniye rotayı yeniden oluşturdu. Bundan sonraki bütün adımlarını, bütün planlarını kızına ve onun istediği hayata göre ayarladı.
İşte durumsal belirlenimciliği göz ardı ediyorsunuz. Esme’nin içinde bulunduğu çevre, kızının tepkisi, adilin öfkesi, düşmanların her an tetikte beklemesi onu istese de çıkamayacağı bir noktaya hapsediyor. Bu kadın sadece olayları değil, kendini değiştirdi yahu bambaşka birine döndü.
Esme değişti diye kızıyordunuz ya, hepsi kızı geldiği içindi. Başka biri olsa bu olaylardan sonra kırılma yaşayacakken esme kabuk değiştirdi. Anne olduğunu öğrendi, sevdiği adamla tekrar bu ihtimal doğdu. Eski kabuklarını kırdı; içindeki merhameti, sevgiyi ve özlemi dışarı çıkarabilecek bir alanı oldu. Bakım vermesi gereken biri oldu. şefkatin saklandığı yerden çikmasi gerekti. kaçıngan baglanmanın artık kazanılmış güvenli baglanmaya dönüşmesi için de bi zemin oluşmuş oldu aslında.
Kadın, artık ne yaparsanız yapın karşınızda beni bulursunuz esme’sini, kaybedeceği şeyler karşısında dizginlemek zorunda kaldı. İşte bu değişimin sebeplerini anlamayıp halâ koca delisi diye dolaşıyorsunuz..Ben de Esme çavuş’u çok özlüyordum ama o sürecin bunu gerektirdiğini anlıyorum. O tarafı yok olmadı, sadece her an ortaya çıkacak durumda değil.
Furtunalılar bir oyun kurgulamış sizde esme’nin ortalığı yakıp yıkarsa ailesiyle birlikte saf dışı kalacağını biliyorsunuz. Esme de buna kanmayıp oyunu kuranları, oyunun kendi düzeni içerisinde yenip galip çıkmak istiyor. Yani esme bu süreçte pasif değil, etken bir rolde. bu durum çok yüksek bir bilişsel kontrol gerektiren bir şey. Olayları kabullenmiyor. stratejik olarak kendini baskılıyor sadece. zavallı, zayıf, haksız bir kadın yok karşımızda o yüzden.
xitter.gq/Elishetic/status/21180…
Koca sezon biti yenisine geçtik hâla Esme ve Oruç ikiside sırrı tuttuğu halde, niye hesabı oruç ödüyor? diyorlar. (Bi halt ödediği yokta neyse)
Sizde ne var biliyor musunuz. Hani çocuklarda kavramlar tam oturmadığı için neyi hangi kategoriye koyacaklarını bilemezler; aşırı genelleyici bir şemayla, tek bir kritere, ortak bir özelliğe bakarak karar verirler ve bu yüzden de farklı kavramları aynı kutuya koymuş olurlar ya hani mesela uçmayı ortak özellik kabul edip uçan her şeyi kuş sanmaları gibi.. özümleme yanılgısıyla karşılaştıkları her yeni durumu zihinlerindeki o eksik eski bilgilerle açıklamaya çalışırlar. kafadaki şablonlar ve ayırt etme becerileri tam oluşmadığı için yeterli muhakemeyi yapamazlar.
Sizde de böyle ortak sandığınız tek bir kritere tutunup, "aynı" durum varsa bütün sonuçlar aynı yere çıkıyor diye düşünen çok indirgemeci bir yaklaşım var. Kimin, hangi pozisyonda, neyi, niye ve ne için yaptığına dair sorgulamalarınız asla yok. eylemin arkasındaki niyetlilik ne boyutta umrumuzda degil.
Esme ve Oruç çok zıt kutuplardalar. asla aynı yöne bakmıyorlar, amaçları ve niyetleri tamamen farklı. Yani bu karışıklık çocuklarda tatlı duruyor da kazık kadar insanlarda çok üzücü gözüküyor haberiniz olsun. Dümdüz beyinlere sahipsiniz.
Şimdi oralcılara kısa bir ödev. Uçurumdan düşerken havada kısa süreligine uçan oruç, uçma kriterimizi sağladığı için ona da kuş diyebilir miyiz?
Annesinin kalbine götürdüğü ellerini o zamanlar anlamlandıramazken, şimdi bilmekle kalmayıp elini üstüne koyarak hissedebiliyor. Yabancılık bir dokunuşa kadarmış...
esmel muhtarı retweeted
Her türk dizisinde böyledir, kötüler bir şekilde yırtar hikayede daha fazla kötülük yapabilmek için.
AMA bu durum tbd’de işlemiyor, işleyemez. Neden mi? Çünkü tbd senaryosunun temellerini adalet temasıyla attı. Cezalar, bedeller, kan hakları.. ilk bölümlerde izleyiciye şunu vaadetti: Esme ve Adil’in bebeğinin satıldığı öğrenilince, bebek satıcısı ve katiller hakettikleri sonu yaşayacaklar.
Hadi diyelim bu uzatıldı, ama bu uzatılırken zalimlerin dramına alan açılamaz. Genel izleyiciyi daha fazla adaletsizlik hissine düşürürseniz adalet temelli bir dizide izleyici inancını kaybeder ve vazgeçer izlemekten. En azından bir tatmin sağlanmalıydı. Düşen reytingin çoğu bundandır.
Çift destekleyicilerinden bağımsız, izleyicilere ilk bölümde şu beklenti oluşturuldu: Öğrenilince ne olacak? Kötüler bedellerini ödeyecek mi? İzleyici bunun için geldi, bunu alamadıkça da gitti. Gitmeye de devam edicek.
Şerif şu an en karlı çıkan insan. Hiçbir kaybı yok.
Belki başka bir dizide kötünün devam edebilmesi işleyebilir, ama adalet vaadeden dizide işlemiyor, işlemeyecek. Siz istediğiniz kadar karakterleri sempatik yazmaya çalışın, dramlarına alan açın, izleyici kaçtı, daha da kaçacak.
esmel muhtarı retweeted
"Ben korurum seni"
#EsEl
Daha yakınları bile Esme'nin çabalarını, sanrılarını, o halüsinasyonlar içinde boğulmalarını gerçek dışı olmak hayal dünyasında yaşamak gibi basit şeyler olarak görürken, ileride bu durum yayılınca düşmanların bunu nasıl kullanacağı düşüncesi ruhumu diken diken ediyor... Seni kollarımın altına alamadığım her an için vicdan azabı çekiyorum haberin olsun😭
Gerçekleri haykıran kadını şimdi 'deli' diye yaftalayıp susturacaklar. yani yeni bir şey değil, tarihi bir klişe. Ama bu 'histerik' kadınların kökünüzü söktürecek olması yeni bir şey olacak bekleyin🫶🏻
Son bölümlerin Esme’si, içinde bulunduğu durumu şöyle tanımlardı herhalde: "Verdiğin çabaya rezil olmak."
Tüm uğraşlarının sonucunda koca bir hüsranla karşılaşıyorsun ve emeğine, çabana karşı mahçup, rezil olmuş hissediyorsun.
"Kendini cennet yaşıyor sanıyor."
"Sanmak", Esme'nin aşina olduğu bir his ama "cennet" mi?
Susuzluğu bir tek zebanilerin sunduğu irinlere mecbur bırakılmışken buna rağmen bebeğinin şifalı suyunu arayan ama bir türlü varamayan Esme, cehennemin hangi katında olduğunu "evi gibi" biliyor maalesef.
Bütün bu sanrılara rağmen gerçekliği en derinden hisseden, yine kendisi. Zaten sırf bu sarsıcı hissi bastırabilmek için doğdu o hallüsinasyonlar...














