Danny Van Acker

Geachte heer Vandenbroucke, beste Frank, Dankzij u heb ik onlangs een nieuw woord geleerd. U ziet: uw beleid is toch nog ergens goed voor. Sycofant, heet het. Een oud-Grieks woord dat zoveel betekent als “slijmbal”, “kruiper”, “aangever van valse aanklachten”. Iemand die zich opwerpt als moreel geweten terwijl hij zich in werkelijkheid voedt met de gunsten van de macht. Een morele parasiet, als u wil. Een sycofant, zo leert het woordenboek verder, is iemand die zich uitsluitend omringt met gelijkgestemden: jaknikkers, meelopers, loutere echo’s van het eigen grote gelijk. Het type dat u niet tegenspreekt omdat het weet dat tegenspraak onder uw bewind zelden loont — en vaak wordt afgestraft. Iets zegt me dat u het woord ook kent. Misschien zelfs van binnenuit. U zal het deze dagen niet onder de markt hebben. Hervorming van de gezondheidszorg dringt zich al jaren op, maar laat ons eerlijk zijn: als iemand daar de kar niet van moet trekken, dan bent u het. Niet omdat u onbekwaam bent — u bent slim, dat zegt men althans — maar omdat het verleden keer op keer heeft aangetoond dat u zich liever verdiept in politieke algebra dan in menselijke gevolgen. Uw parcours is er een van vergissingen met een indrukwekkende graad van zelfbevestiging. Foefelen, manipuleren, de boel naar uw hand zetten — u bent er een meester in. Vraag het gerust aan een zekere Vincent Van Quickenborne, met wie u ooit letterlijk op de vuist ging. Al moet ik toegeven: dat zou net zo goed aan zijn karakter kunnen gelegen hebben. Vlaanderen is klein, de ego’s groot. Wat me bijzonder amuseert, is uw plots herontdekte bezorgdheid om de overconsumptie in de zorg. Juist, ja. Een logische bezorgdheid, zeker in tijden van krimpende budgetten. Maar dan komt de hypocrisie als vanzelf bovendrijven. Want wie kritisch durft te kijken naar bijvoorbeeld het ongebreidelde gebruik van puberteitsremmers of cross-sexhormonen — producten die ondertussen in meerdere onafhankelijke reviews als schadelijk en medisch onvoldragen zijn aangemerkt — die wordt vakkundig weggezet als achterlijk, transfoob of erger. Dat het nut van deze middelen voor jonge mensen nooit onomstotelijk werd aangetoond, laat staan in vergelijking met psychologische ondersteuning, lijkt u niet te deren. U, de man van de evidence-based medicine, knikt vriendelijk mee in de richting van wat politiek opportuun is. Wetenschappelijke twijfel, voorzichtigheid, medische ethiek — dat zijn blijkbaar slechts luxeartikelen voor andere beleidsdomeinen. U staat graag boven het gewoel. Maar dat is precies waar het misgaat. Want wie zich systematisch verheft boven het echte leven, eindigt onvermijdelijk in een ideologisch luchtkasteel. En daar woont u, Frank. Al jaren. Hoogachtend, en met een gezonde dosis wantrouwen, Inge Bonneux PS Delen is fijn. @demorgen @jdceulaer @vooruit_nu @jeroenbossaert @JeroenSchoenm @ChatGPTapp