Pinned Tweet
کار فکری به دور از آدما واقعا خستگیشم خستگی نیست.
تو یه دنیای ایده آل من نویسنده ی رمان های هزار صفحه ای، دائما در سفر، و عکاسی بودم که به ذوق اومدنش اونقدر زود به زود و پرتکرار بود که دوربینو همه ی روز، جز برای رقصیدن، از خودش جدا نمیکرد
باورم نمیشه سلامت تعداد واحدای تئوری و نظریش به اندازه ی اندوعه! اندو رو تموم کردم این زباله چرا تموم نمیشه؟؟ کمکککک
وااای من اینو هر شب صد دفعه دوره کردمممم
این چه زباله ایه که یه سره تو مغزم پلی میشه و حتی از خواب بیدارم کرده؟؟ خفه شوووو کلاس دارم صبح😑
هالووین اون شبیه که همه کاراتو کردی خسته و له افتادی رو تخت که بخوابی، تا گرم شدی میبینی بطری آب کنارت نیست
الهی بمیرم برا خودم که اینقدر مهربون و خرم تو فراموش کردن بدیای آدما و تصمیم گرفتن واسه خوبی کردن بهشون. بخدا که هیچکی لیاقت منو نداره☹️
من یه مین کرکتر خیلی قوی یه دو لایه زیر پوست بیرونی شخصیت مهربونم دارم که یه هل کوچیک لازم داره تا بیاد بیرون. نیارید تو رو خدا اینو بیرون کنترل کردنش سخته تهش عذاب وجدان ولم نمیکنه
کاش وقتی میخواین به محض اکسپت شدن به تک تک هایلایتا ری اکت آتیش بدین لااقل شغل و درجه ی علمیتونو تو بیو نزده باشین که آدم کل تصمیمات زندگیشو زیر سوال نبره
زندگی مستقلی خیلی خوبه، ولی اگه الان که بیدار میشدم مامان خوشگلمو میدیدم که قیافه شو متعجب و صداشو کشدار میکنه و با حالت مسخره میگه: " صبحبخیییررر سحرخیز شدی کوچولووو"، روزم روشن میشد.