iBRaHiM

%95 engelli İhsan’ın dünyadaki tek sığınağı annesinin şefkatiydi. O şefkati ondan alanlar, bu vebalin altından kalkamaz. İhsanCan Annesiz #GSvAMD

4 ✅Uyutmayan Dinarlar 💢Halep’te Hazreti Bilal’e “Allah Resûlü’nün infak etme âdâbı nasıldı?” diye bir soru sorulunca Bilal (radıyallahu anh) başından geçen şu olayı anlattı: 💢“Ben baştan beri Resûlullah’ın infak memuru gibi çalışmıştım. Sadaka ve infak adına bir şeyler verileceği zaman Allah Resûlü beni görevlendirir, ben de uygun bir şekilde muhtaçların durumlarıyla ilgilenirdim. Elimizde imkân varsa yoksullara hemen verir, şayet yoksa bir yerlerden borç bularak gelenleri eli boş göndermemeye çalışırdım. Benim bu gayretimin ve çırpınışımın farkına varan ve Müslüman olmayan bir zat, bana bu konuda yardım edebileceğini, dolayısıyla borç bulmak için öncelikle kendisine başvurmamı söyledi. Bunun üzerine ben de ondan bir miktar borç almıştım. Aradan bir müddet geçmiş, ay sonuna sayılı günler kalmıştı. Ezan okumak için hazırlanırken borç aldığım şahıs birkaç kişiyle birlikte karşımda belirdi ve bana, “Ey Habeşli! Ay sonuna kaç gün kaldığını biliyor musun? Şayet kalan şu dört günde borcunu ödemezsen eskiden olduğu gibi seni yine köle yapacağım; sen de benim koyunlarımı otlatacaksın.” diyerek beni tehdit etti. 💢Moralim çok bozulmuştu. Kalan günler içinde borcumu ödeme imkânım yoktu ve bu konuda en ufak bir ümit ışığı dahi görünmüyordu. Aynı gün yatsı namazını Allah Resûlü’nün arkasında kıldıktan sonra izin isteyip Efendimiz’in huzuruna girdim. Kendisine durumu haber verdim ve Allah bir imkân bağışlayıncaya kadar ortalıktan kaybolmam için müsaade etmesini söyledim. O da izin verdi. O gece çok huzursuzdum. 💢Sabahın ilk ışıklarına yakın, dışarıdan bir sesin beni çağırdığını fark ettim. Gelen kişi Resûlullah’ın beni çağırdığını söylüyordu. Ben de en kısa sürede Allah’ın Resûlü’nün yanına vardım. Efendimiz beni görünce sevindi ve bana Fedek Sultanının üzerindeki yüklerle beraber dört deve gönderdiğinin müjdesini verdi. Bunlarla borçlarımızı ödeyebileceğimizi ifade etti. Ben de o gün içinde, gelen malların bir kısmını satarak veya borç karşılığı vererek mevcut bütün borçlarımı kapatmaya muvaffak oldum. Hatta bir miktar para da artmıştı. Akşam olunca mescitte Efendimiz’e durumu rapor ettim. Elimde de iki dinar kaldığını söyledim. Bunu duyan Allah Resûlü, o iki dinarı da elden çıkarmamı, aksi hâlde kendisini rahat ve huzurlu hissetmeyeceğini ifade buyurdu. 💢Ben tam iki gün boyunca o iki dinarı verebilecek uygun birisini aradım ama bulamadım. Nihayet üçüncü günün akşamında muhtaç iki süvari geldi. Onları alıp pazara götürdüm ve ihtiyaçlarını temin ettim. Yatsı namazını müteakip Allah Resûlü beni çağırdı ve kalan dinarları ne yaptığımı sordu. Ben de gün içinde iki muhtaç insana harcadığımı haber verdim. Bunun üzerine yüzüne sürur geldi. Allah’a hamd ederek hanesine çekildi.” 💢Efendimiz bir başka zaman, Hazreti Bilal’in evine uğramış ve orada bir öbek hurma görmüştü. Bunların nereden geldiğini ve niçin beklediklerini sorunca Bilal (radıyallahu anh) misafirler için ayırdığını ifade etmişti. Ancak bu cevap Resûlullah’ın hoşuna gitmemişti. “Bilâl sen, kendine Cehennem ateşi hazırlamaktan korkmuyor musun? Bunları hemen infak et! Rabbin azaltır diye de sakın endişelenme!” diyerek kendisini ikaz etmiş ve infak etmek için beklememesini tavsiye buyurmuştu. 💢Ümmü Seleme annemiz (radıyallahu anhâ), Efendimiz’in keyfinin kaçık ve huzursuz olduğunu fark ettiği bir gün sebebini sordu. O da bir önceki gece yastığı altında bekleyen yedi dinarın kendisini rahatsız ettiğini bu yüzden uyuyamadığını, huzursuz olduğunu anlatmıştı sevgili eşine. +++

5✅HAZRETİ ABBAS’IN CÖMERTLİĞİNE HAYRAN KALDIĞI KÖLE 👉“Allah yolunda malınızı harcayın da kendi ellerinizle kendinizi tehlikeye atmayın ve hep güzel davranın. Çünkü Allah güzel hareket edenleri sever.” (Bakara sûresi, 2/195) ☝️Efendimiz’in amcası Hazreti Abbas bin Abdilmuttalib elinin açıklığıyla bilinir ve takdir görürdü. Bir gün bir mecliste kendisine “Senden daha cömert birisi var mıdır?” diye sorulunca “Evet” dedi ve başından geçen bir olayı anlatmaya başladı. 💢“Bir gün Medine’nin hurmalıkları arasında yürürken bir bahçede çalışan köle/işçi dikkatimi çekti. Onu bir süre izledim. Öğle vakitlerinde hem dinlenmek hem de bir şeyler atıştırmak için bir hurmanın gölgeliğine çekilmişti. Azığını çıkardı. Azık dediğim de bir kuru ekmekti. Ekmeği tam ağzına götürecekti ki, yanı başında bir köpek beliriverdi. Hayvan sanki lisan-ı hâliyle “Açım, şu ekmeği bana verir misin?” der gibiydi. Adam bir ekmeğe bir de köpeğe baktı ve ekmeğin yarısını koparıp onun önüne koydu. Köpek açlığın verdiği iştahla ekmeği hemen yiyiverdi. Ne var ki hâlâ adamın yanında duruyor ve sanki “Doymadım.” diyordu. Merhametli köle ekmeğinin kalan kısmını da hayvana uzattı. Yüzünde vicdanına sinen sükûnet ve huzurun resmi belli oluyordu. 💢Bütün bu yaşananlara şahit olan ben, az sonra adamın yanına sokuldum. Selam verdim. Az önce köpeğe ettiği iyiliğin beni çok etkilediğini kendisine söyledim. Ardından da “Hayvana verdiğinden başka bir azığın var mı?” diye sordum. “Hayır. Bütün azığımı ona verdim.” dedi. Bu köleye olan takdir hislerim daha da ziyadeleşmişti. Ona bu bahçede kimin adına çalıştığını sordum. O da bana bahçe sahibinin ismini verdi. Hiç vakit kaybetmeden doğruca bahçe sahibinin yanına gittim ve kendisine söz konusu hurma bahçesini içinde çalışan köleyle beraber satın almak istediğimi ifade ettim. O da teklifimi makul buldu ve anlaştık. Bunun üzerine seri adımlarla bahçeye geri döndüm. Adam bahçede çalışmaya devam ediyordu. Selam verdim ve hem bahçenin hem de onun yeni sahibinin kendim olduğunu haber verdim. Şaşırdı. Sonra da ona kendisini azad ettiğimi, bunun yanında bahçeyi de bağışladığımı müjdeledim. 💢Öylesini sevinmişti ki adeta mutluluktan uçuyordu. Dilinde türlü dualar bana teşekkür ediyor, cömertliğimi takdirle karşılıyordu. Bense ona şöyle demiştim. ☝️“Hayır! Gerçek cömert sensin. Zira ben malımın çok cüzi bir parçasıyla seni kölelikten azad edip sana bu bahçeyi bağışladım. Ama sen çok zor bir durumda sahip olduğun azığını hem de bir hayvana bağışladın. Senin fedakârlığın benimkine nispetle çok daha büyük ve çok daha değerlidir.” 📍Bir köle Hazreti Abbas’a hayatının en önemli nasihatlerinden birini yapmıştı o gün. Vermek için zengin olmak gerekmediğini, gerçek zenginliğin gönül zenginliği olduğunu ispatlamıştı. “Şu kadar maaşım olunca bir şeyler veririm, ya da şunun gibi zengin olursam ben de bir şeyler infak edeceğim.” kuruntusuyla değil, neyi varsa ondan vermeyi öğretmişti.

2 Semada yarattığı mahlûkat adedince “Elhamdülillah.” Yeryüzündeki mahlûkat sayısınca “Elhamdülillah.” Yerler ve gökler arasındakiler sayısınca “Elhamdülillah.” Yarattığı, yaratıyor olduğu ve yaratacağı şeyler adedince “Elhamdülillah.” Semada yarattığı varlıklar adedince “Lâilâheillallah.” Yeryüzünde var ettiği mevcûdât adedince “Lâilâheillallah.” Yer ve gök arasında olanlar sayısınca “Lâilâheillallah.” Yarattığı, yaratıyor olduğu ve yaratacağı her şey adedince “Lâilâheillallah.” Semadaki varlıklar adedince “Lâ havle velâ kuvvete illâ billâh.” Yerküredeki varlıklar adedince “Lâ havle velâ kuvvete illâ billâh.” Sema ve yerküre arasındaki bütün mevcûdât sayısınca “Lâ havle velâ kuvvete illâ billâh.” Yarattığı, yaratıyor olduğu ve yaratacağı ne varsa, hepsi sayısınca “Lâ havle velâ kuvvete illâ billâh.” Mahlûkatı sayısınca “Sübhanallah.” Yarattıkları dolusunca “Sübhanallah.” Sema ve arzdakiler adedince “Sübhanallah.” Yer ve göktekiler dolusunca “Sübhanallah.” Kitabında sayıp ortaya koyduğu şeyler adedince Sübhanallah. Kitabında saydıkları dolusunca “Sübhanallah.” Her şey adedince “Sübhanallah”, her şey dolusunca “Sübhanallah.” Mahlûkatı sayısınca “Elhamdülillah.” Yarattıkları dolusunca “Elhamdülillah.” Sema ve arzdakiler adedince “Elhamdülillah.” Arz ve semadakiler dolusunca “Elhamdülillah.” Kitabının sayıp ortaya koyduğu şeyler adedince “Elhamdülillah.” Kitabının saydıkları dolusunca Elhamdülillah. Her şey adedince “Elhamdülillah”, her şey dolusunca “Elhamdülillah.” Mahlûkatı sayısınca “Allahuekber.” Yarattıkları dolusunca “Allahuekber.” Sema ve arzdakiler adedince “Allahuekber.” Yer ve göktekiler dolusunca “Allahuekber.” Kitabında sayıp ortaya koyduğu şeyler adedince “Allahuekber.” Kitabında saydıkları dolusunca “Allahuekber.” Her şey adedince “Allahuekber”, her şey dolusunca “Allahuekber.” “Sübhan’dır Allah. Bütün hamd ü senalar Allah’adır. Allah’tan başka ilah yoktur. Büyük Allah’tır. ×100 ”

3 “Rabbim! Yarlığa beni ve tevbemi kabul buyur; hiç şüphesiz Sen Tevvâb ü Rahîm’sin. ×100 ” “Allahım! Mağfiretini diliyor ve Sana tevbe ediyorum. ×100 ” Allahım! Senden dünyada ve âhirette af ve afiyet diliyorum. Ey Merhametliler Merhametlisi, celâl ve ikram sahibi Rabbim! Dünyada ve âhirette afv ü afiyet ihsan eyle. “Allah bize yeter; O ne güzel vekildir!” “O, ne güzel Mevlâ ve ne güzel yardımcıdır!” Salih ameller işleyebilmek ve günahlardan uzak durabilmek gibi güç ve kuvvet gerektiren her hâlimiz ve her işimizde lazım olan güç ve kuvvet ancak Allah’ın lütfu iledir. Allahım! Efendimiz Hazreti Muhammed’e ve O’nun nebî ve resûl kardeşlerine, mahlûkatın sayısınca, Ulu Zâtının rızası, Arşının ağırlığı ve kelimelerinin mürekkepleri miktarınca salât eyle. Allahım! Efendimiz Hazreti Muhammed’e ve âline, Senin ölçüler üstü kemâlin ölçüsünde, o kemâle yaraşır ve Nebiy-yi Ekrem Efendimiz’in Senin nezdindeki büyüklüğüne uygun şekilde salât eyle. Allahım! Tembellikten, düşkünlük derecesine varan ihtiyarlıktan, borç altında ezilmekten ve günahlardan Sana sığınıyorum. Cehennem azabından ve fitnesinden, kabirde azaba dûçâr kalmaktan, zenginlik ve fakirlik fitnelerinin şerrinden ve Mesîh-i Deccal’ın fitnesinin şerrinden de Sana iltica ediyorum. Allahım! Hatalarımı kar ve dolu suyu ile yıka. Beyaz elbisenin kirlerden arındığı gibi, kalbimi günahlardan arındır ve benimle günahlarımın arasını, doğu ile batının arasını ayırdığın gibi ayır. Allahım! Aciz düşmekten, tembellik yaşamaktan, korkak davranmaktan ve kocamaktan Sana sığınırım. Kabir azabından Sana iltica ediyor; hayatın ve ölümün fitnelerinden de yine Sana sığınıyorum. Allahım! Kalb katılığından, gafletten, fakirlikten, zillet ve meskenetten Sana sığınırım. Fakirlikten, küfür ve nankörlükten, fısktan, ihtilaf çıkarmaktan, süm’a ve riyadan, kulluğumu başkalarının duyup görmesine bağlamaktan da Sana sığınırım. Sağırlık, dilsizlik, delilik ve cüzzam gibi ağır hastalıklardan da yine sadece Sana iltica ediyorum Allahım.

4 Allahım! Gücümün zayıflığını, çaresizliğimi ve insanlarca önemsenmeyişimi Sana arz ediyorum. Allahım! Nefsime takva bahşeyle ve onu temizle; onu temizleyecek olan şüphesiz yalnız Sensin. Sen, onun velîsi ve mevlâsısın. Allahım! Fayda vermeyen ilimden, ürpermeyen kalbden, doyma bilmeyen nefisten ve icabet edilmeyen duadan Sana sığınıyorum. İşlediğim ve işlemediğim amellerin şerrinden Sana sığınıyorum Allahım! Bildiklerim ve bilmediklerimin şerrinden de yine Senin rahmetine iltica ediyorum Allahım! Ey Rahman ü Rahîm, celâl ve ikram sahibi, Hayy u Kayyûm olan Allahım! Nimetinin zevalinden, afiyetinin değişmesinden, azabının ansızın gelip çatmasından ve her türlü gazabından Sana sığınıyorum. Allahım! Enkaz altında kalmaktan Sana sığınırım. Düşmekten ve yuvarlanmaktan Sana sığınırım. Boğulmaktan, yanmaktan, kocamaktan Sana sığınırım. Ölüm esnasında şeytanın çarpmasından Sana sığınırım. Yılan ve akrep gibi hayvanlar tarafından sokulmuş olarak ölmekten de yine Sana sığınırım. Allahım! Huy, amel, arzu ve hastalıkların kötü olanlarından Sana sığınırım. Allahım! Borca batmaktan, düşmanın galebesinden ve insanların başıma gelen musibetlere sevinmesinden Sana sığınırım. Her türlü üzüntü, tasa, acizlik, tembellik, korkaklık, cimrilikten, yine borç altında ezilmek ve insanlara mağlup olmaktan Sana sığınıyorum. Faydasız ilimden, ürperti duymayan kalbden, işitilmeyen duadan, doymayan nefisten, açlıktan -ki o ne kötü bir arkadaştır-, hıyanetten -ki o ne kötü bir sırdaştır-, tembellikten, korkaklıktan, cimrilikten, kocamaktan, erzel-i ömre düşüp bunamaktan, Deccal fitnesinden, kabir azabından, hayatın ve ölümün fitnesinden Sana sığınıyorum Allahım. Allahım! Senden, her zaman âh u enînlerle yakaran, Sana karşı saygı ile dopdolu ve her zaman Senin yoluna yönelen kalbler dileniyoruz.

1✅ İNSANLARIN EN CÖMERDİ EFENDİMİZ (SALLALLAHU ALEYHİ VE SELLEM) 💢Abdullah İbn Ömer: “Resûl-i Ekrem’den daha cömert bir kimse görmedim.” (İbn Sa’d, Tabakât 1/373) 💢Şüphesiz ki Efendimiz, Allah’a ve âhiret gününe kavuşmayı bekleyenler ve O’nu çok zikreden kimseler için en mükemmel bir örnek ve rehberdir. O içimizden biri olarak bize her konuda en güzel rehberliği yapmış, insan-ı kâmil olmanın gereğini yerine getirmiş ve bütün hayatını Hak yolunda kullanabilmiş seçkin bir insandır. Risaletle görevlendirilmesinin hemen akabinde, Hazreti Mennân’ın kendisine bahşettiği bütün imkânları rıza-yı ilâhi yo- luna sarf etmiş, fetânetini, şecaatini, istiğnasını ve dahi cömertliğini hep Hakka ulaştıran bir vesile olarak kullanmıştır. 💢Evet, Allah Resûlü kendisine bahşedilen bütün istidat ve kabiliyetleri Hakk’ın uğrunda kullanıyor ve onları Allah’a çağırmada birer köprü olarak görüyordu. Kimilerini yüzündeki nur ve samimiyetle etkilemiş, kimisini Allah’a olan derin itimadıyla fethetmiş ve yıllar boyu küfür pasıyla kirlenmiş nice kalbi de cömertlik köprüsünden yürüterek sahil-i selamete çıkarmıştır. 💢O, yeri geldiğinde savaş meydanlarının tozu dumanı içinde şecaati ile öne çıkmış, imanından kaynaklanan cesaretini insanlara fiilen göstermiş, bir de bu açıdan onların hayranlığını elde etmiştir. Yeri geldiğinde de “Bu kadarı da olamaz!” dedirtecek derecede olan cömertliğini ortaya koyarak, bir kısım insanları bu yönüyle kazanmaya muvaffak olmuştur. Nebiyy-i Muhterem bir infak kahramanı olarak Allah’a, insanlara ve Cennet’e yakın duran bir insandı. Cimrilikten Allah’a sığınır, dalları dünyaya uzanmış cömertlik ağacının gölgesi altında yaşar ve o dallardan birine tutunup Cennet’e ulaşacağı güne kadar insanlara cömertliğin yollarını öğretmek için fırsat kollardı. 💢Sahabe efendilerimizin şahadetiyle O, hayır adına, esen rüzgârdan daha cömert ve beşerin o güne kadar görüp bildiği insanlardan daha civanmertti. Bir şeyler dağıtıp insanların yüzünü güldüremediği zamanlar mahzunlaşır, verebildiği zamanlar ise kendisini huzurlu ve bahtiyar addederdi. Tam bir inanmışlık hissi içinde ihsanda bulunur, Allah’ın üzerimizdeki sayısız nimetini hatırladıkça O’nun ahlâkıyla bezenme yolunda fedakârlık ve isâr ruhunun en olmaz örnekleriyle hayatını süslerdi. 💢Evet, O tam bir infak tutkunuydu. Onunla tanışıncaya kadar insanlar cömertliğin ne olduğunu az çok bilir, ama bunu bir gurur ve övünç vesilesi olarak kullanırlardı. Allah Resûlü her konuda olduğu gibi, bu hususta da iyi eğitim verebilmiş ender bir insandı. O kadar ki, O’nun mektebinde talim ve terbiye görmüş bir sahabî adeta bir infak tiryakisi hâlini alıyor ve akşam olduğunda yevmiye olarak kazandığı iki avuç hurmanın yarısını Allah Resûlü’nün önüne koyabilecek kadar bu işe inanıyordu. Yeri geldiğinde yarım hurmayla dahi olsa sadaka veriyor ve böylece kendilerini Cehennem’in azgın ateşinden korumaya çalışıyorlardı. 💢Resûl-i Ekrem’in hayatında temsil her zaman tebliğden önde giderdi. Bir şeyi emrettiğinde önce kendisi uygular, yasakladığında da başta kendisi uzak dururdu. İslâm’ın ilk yıllarından itibaren sadaka vermeyi ve infakta bulunmayı teşvik eden Allah Resûlü, hanımı Hazreti Hatice annemizin mal varlığını adeta bu uğurda tüketmişti. Birkaç yıl içinde o koca servet Hak yolunda harcanmış, gönülleri kazanma heyecanının verdiği mutluluk, maddi kayıpları onlara hiç hissettirmemişti. 💢Efendimiz, mal biriktirmeyi ve yığmayı sevmez, yanında olanı en kısa zamanda muhtaçlara vermeyi adeta bir vazife bilirdi. Öyle ki bundan ötürü bazen uykusu kaçar rahatsızlığı yüzüne aksederdi. İnfak ettikçe üzerindeki kara bulutlar kalkar adeta üzerinde bir meltem esintisi hissedilirdi. +++