Hauststorm

Kven er Jesipenko som verner om dronninga si Carlsen godtek ikkje remi gjer han ikkje fri, det ser vi alle med fantasi #2sjakk

No sit du einstan og held rundt ei anna, eg sovnar på golvet, i raudvin, forbanna eg pustar stilt inn måneskin

Sett her ifrå livets grøftekant er himmelen stjerneklår.

Eg tek avstand ifrå, og bekagar at du følte det slik da eg bandt deg fast i stolen, låste ytterdøra vrengde kjolen, slik er kjærleiken

Eg tek det nye året på strak arm, satsar alt på at det kjem med ei oppvaskmaskin og ein mann som er varm

Kven er Fedjosejev, Anand og Svidler? Eg heier på Carlsen, han verner dronninga si, godtek ikkje remi #nrksjakk

Eg taper på både stilling og tid, ikje som Carlsen som vernar dronninga si mot Pantsulaia, og unngår remi #nrksjakk

Eg går å legger meg, å dreamer ein draum

Husker du når du registrerte deg på Twitter? Det gjør jeg! #MyTwitterAnniversary

Eg veit kvar du bur

Eg veit kordan innsida di ser ut

Ingenting er så tungt som den lette kjensla som skal følgje lukka, vare kjærteikn over ei hand, varm pust i nakken så eg veit at du er mann

Eg høyrer at du blar, i mange ord, sie opp og si ned, leitar etter svar, etter det eine, som set deg fri

Mine femten minutter i skuggen kvar kveld eg tvinnar glaset mellom fingrane, raudvin gjer eit slikt fint spel eg undrast kor lenge det held

Den raude kjolen heng over stolen att den veit ikkje at den berre får kjenne lufta av hav og salt ikkje flagre i vinden på ein danseplatt

Ein havarert Taarup frå 1984, nedgrodd av mose og gras som skulle bli liv, forlatt, med ei stille høg stemme som rommer heile barndomen min

Ein haustar ikkje som ein sår, eg ser på han som berre går

Det er rom i regnet for ein til i kveld, han følgjer meg i dansen, Lundell

Når livet går ein imot må ein snu

Når livet går meg i mot går eg den andre vegen