Chrystus - Król wszechrzeczy W klasycznym rycie rzymskim w ostatnią niedzielę października (w liturgii posoborowej jest to ostatnia niedziela roku liturgicznego) obchodzone jest święto Chrystusa Króla, które przypomina nam, że jako Syn Boży i Odkupiciel świata jest On prawdziwie Królem wszechrzeczy. Jego nauka powinna być podstawą życia społecznego chrześcijańskich narodów oraz życia osobistego wszystkich ludzi, którzy zostali odkupieni przez Jego śmierć na krzyżu. Królowanie duchowe Królestwo Chrystusa jest przede wszystkim duchowe i do duchowych rzeczy się odnosi. Jednakże błędem jest odmawiać Chrystusowi władzy nad jakimikolwiek sprawami doczesnymi, gdyż wszystko, a więc także sprawy doczesne, poddane jest Jego woli i władzy. Królowanie społeczne i publiczne Tak pojedyncze osoby, jak również rodziny i całe społeczeństwa powinny okazywać posłuszeństwo i kult zewnętrzny Chrystusowi - Najwyższemu Królowi. Zatem także rządzący winni oddawać publiczną cześć Zbawicielowi wraz ze swoim narodem i pamiętać, że ich władza pochodzi od Boga. Przez to święto Kościół pragnie zaradzić zarazie społecznej jaką jest laicyzm, z powodu którego prawdziwą religię zrównano z fałszywymi, a prawo jest ułożone tak, jakby Boga nie było. W ten sposób społeczeństwa buntują się wobec swojego Odkupiciela i Króla. Królowanie Chrystusa-człowieka Królestwo wszechrzeczy jest powierzone Chrystusowi jako człowiekowi, gdyż to o Chrystusie-człowieku mówimy, że otrzymał od Ojca władzę, bowiem Chrystus-Bóg, będąc współistotnym Ojcu, wszystko ma wspólne z Ojcem, a więc także najwyższą i nieograniczoną władzę nad światem, której nikt Mu nie musiał przekazywać. Chrystus - Prawodawca O powszechnym panowaniu Odkupiciela świadczy Objawienie Boże i dlatego dogmatem wiary jest, że Jezus Chrystus dany jest ludziom, jako Odkupiciel, aby w Niego wierzyć, a równocześnie jako Prawodawca, aby słuchać Jego rozkazów. Królestwo powszechne Dlatego królestwo Chrystusa obejmuje wszystkich i wszystko. Jezus Chrystus powinien królować w umyśle, woli i sercu każdego człowieka. Umysłem należy przyjmować całą Jego naukę za prawdę, wolą słuchać i spełniać Jego przykazania, zaś sercem miłować Go nade wszystko. Króluj nam Chryste! Źródła: 1. Mszał Rzymski w opracowaniu ojców Benedyktynów tynieckich 2. Pius XI, Quas Primas 3. M. Sieniatycki, Zarys Dogmatyki Katolickiej

Panie Krzysztofie ja zawsze respektuję orzeczenia sądu. Jeżeli uważa Pan że jest inaczej i źle coś wykonałem. to proszę mnie przymusić w stosownej procedurze do wykonania takiego orzecczenia, którego pana zdaniem nie wykonuję. Dla Pana wygody podam, że stosuje się tutaj art. 1050 kpc. I procedura jest następująca. Najpierw zwróci się Pan do sądu o klauzulę wykonalności, bo na tym postanowieniu jej brak. Nie wiem, czy sąd to specjalnie pominął (może Pana nie lubi?), ale zgodnie z art. 743 kpc powinien ją umieścić a jej nie ma. Jak już uzyska Pan tę klauzulę (nie jest wykluczone że ją zaskarżę) to wówczas musi się Pan zwrócić do sądu o zobowiązanie mnie do wykonania obowiązku. Sąd po wysłuchaniu stron może (ale nie musi) mnie zobowiązać i może, ale nie musi zagrozić mi grzywną. Wówczas oczywiście takie rozstrzygnięcie bym zażalił i pewnie w sądzie apelacyjnym wygrał, ale zawsze ma Pan szansę. Tak więc do dzieła panie Krzysztofie! I jeszcze jedno. Sąd oddalił Pana wniosek o zakaz pisania, że jest Pan „powiązany z przestępczością w tym handlem ludźmi, sutenerstwem, prostytucją i praniem pieniędzy” a także że „Pan działa na rzecz rosyjskiej propagandy”. Szczerze mówiąc nie wiem o co sądowi chodzi. Dlaczego nie stanął po Pana stronie? Ja niezbyt Pana lubię, ale nawet ja nigdy nie twierdziłem, że handluje Pan na przykład ludźmi. Kim miałby Pan handlować? Mazurek miałby być takim Kunta-Kinte z serialu „Korzenie” czy o co chodzi? Przecież on pracuje dobrowolnie. Co ten sąd miał na myśli odmawiając Panu ochrony? Może mi to Pan wytłumaczyć? Tak czy inaczej panie Krzysztofie wszystkich moich znajomych przestrzegam aby nie pisali, że brał Pan kasę od lewych gości od groźnych przestępstw. Bo jest Pan groźny i zaczyna Pan ludzi ścigać przez adwokatów. Trzeba uważać!