Mânâ 💫

Varıp gidemediği yere dalıp gidermiş insan.

Yorgunluk her zaman bedende olmaz. Bazen insanın hevesi yorulur, umudu yorulur, sabrı yorulur.

“Seni seven âşık neylesin malı? Yumdukça gözünden döker mercanı…”

“Benim imza attığım kalbe kimse şiir yazamaz.” demiş adam. “İlgilenmezsen hikâye bile yazarlar.” demiş kadın. — Cemal Süreya

Değer sözle değil, davranışla belli olur. Bir insanın ne söylediğine değil, sizin için ne yaptığına bakın.

Seni bu kadar yoran hayat mıydı, yoksa mutlu olsunlar diye kendinden vazgeçtiklerin mi?

Belki de en çok, “Her şey başka türlü olabilirdi.” düşüncesi yoruyor insanı.

Dik duruşumu, çocuksu ruhumu, kendi ışığımda yürümeyi, yüksek sesle şarkılar söylemeyi ve her şeye rağmen gülümsemeyi seviyorum.

Yanlış gözlere eksik, doğru gözlere eşsiz olursunuz.

“Neyim olursan ol, hayal kırıklığım olma. Orası çok kalabalık, tanıyamam seni.” — Özdemir Asaf

Verdiğin değerin karşılığı bazen koca bir boşluktur.

Zaman bir öncelik meselesidir. Herkes, değer verdiğine müsaittir.

İçimde kocaman bir ağlamak var sanki, çocukluğumdan kalma…

Adam güzel severse, kadın deli gibi sever.

“Ah, benim körler ülkesinde ayna satan kalbim…” — Sezai Karakoç.

“İnsan bir şeyi elde etmek için çok çabalar. Elde edince bir kenara atar. Gerçek değerini ise onu kaybedince anlar.” — Dostoyevski

Altüst olacaksın. Hatta ümitsizlikten öleceğim zannedeceksin. Ama Rabb’in seni kurtaracak. Sabret.

Bazı kadınlar güçlü doğmaz. Sadece “Yoruldum.” dediklerinde bile tutunacak bir omuz bulamazlar.

İnsan kiminle şımarıp kiminle çocuk gibi oluyor, kiminle mutlu oluyorsa ona aittir.