MariaA 📖📚📖

Οι συναναστροφές δεν είναι πάντα αθώες. Κάποιες φορές δεν αποκαλύπτουν μόνο ποιους ανέχεσαι, αλλά και πόσο τους μοιάζεις. ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ Αν κάνεις παρέα με κλέφτες, μην απορείς όταν αρχίσουν να αμφισβητούν και τη δική σου τιμιότητα.

Το παράδοξο με τις αντανακλάσεις είναι πως μπορούν να σου δείξουν μια ομορφότερη εκδοχή της πραγματικότητας χωρίς να σου αποκαλύψουν πόσο παραμορφωμένη είναι. ~ ~ ~ Κάποτε πρέπει να καταλάβεις πως δεν είναι κάθε αποχώρηση ήττα. Ούτε κάθε παραμονή γενναιότητα.

Ευκαιρίες μεταμφιεσμένες σε υπομονή, δόθηκαν αθόρυβα κι εμείς δεν τις εκμεταλλευτήκαμε ή δεν τις αντιληφθήκαμε. Έτσι, πιστέψαμε πως θα κρατούσαν για πάντα. Η υπομονή όμως είναι κλεψύδρα, αδειάζει ακόμη κι όταν δεν προσέχουμε την άμμο της.

Τα ρούχα στην ντουλάπα μου. Τα άσπρα κι έντονα, τα μαύρα κι έγχρωμα. Το κόκκινο που έχασα, το μωβ που έκλαψα. Αυτά που φόρεσα και δεν τα μπόρεσα, αυτά που ντύθηκα και ξανά γεννήθηκα.

Να σκέφτεσαι πως πετάς, να μη θέλεις να τελειώσει η πτήση, μα να είσαι πάντοτε προετοιμασμένος και για το ενδεχόμενο της πτώσης.

Βλέπω τον άλλον με μια ζέβρα στο πορτ παγκάζ!!!🦓 Τον ρωτάω -Γατί ρε φίλε;; . -Πάντα πρέπει να υπάρχει μια ρεΖέβρα πίσω!!😲

Ο ευαίσθητος άνθρωπος βασανίζεται από τις ενοχές του. Ο θρασύς τις μεταθέτει στους άλλους.

Κι έμεινα πίσω, να βλέπω όλα όσα απέρριψα, με ένα λυτρωμένο χαμόγελο, όχι γιατί ένιωσα δικαίωση, αλλά επειδή ξαναβρήκα τις ανάσες μου. ~ ~ ~ ~ Μου είχε φύγει πλέον το άχτι, τώρα πήδηξα απ’ της καρδιάς το φράχτη. Κι αυτό αρκεί!

Αν με είδαν κάπου χαμένο, ήταν εκείνα τα βήματα που μόνα τους με τράβηξαν σε μέρη ξένα, μέρη που με τον καιρό έγιναν στέκια που αισθάνθηκα. Τώρα με βλέπουν με πρόσωπα αγαπημένα. Άλλαξα, έμαθα, διδάχθηκα.

Το να σε εμπιστεύομαι είναι επιλογή μου. Το να αποδειχθείς άξιος της εμπιστοσύνης μου όμως είναι δική σου ευθύνη.

Η ομορφιά, η ήρεμη που γαληνεύει, η άγρια που μαγνητίζει, η μυστηριώδης χωρίς εξηγήσεις, η αδάμαστη που δεν υποτάσσεται. ~ Η ομορφιά, που δεν ζητά να τη θυμάσαι, μα δεν σε αφήνει να την ξεχάσεις.