Pinned Tweet
Είναι λες και σβήστηκες από τη μνήμη μου.
Δεν θυμάμαι πια τη φωνή σου ούτε το πρόσωπό σου με την ίδια καθαρότητα.
Κι όμως, η καρδιά μου πότε πότε σκιρτά για κάτι που της λείπει.
Σαν να θυμάται εκείνη, όσα το μυαλό μου άφησε να ξεχαστούν.
Άρης Κ. 🚴♂️ retweeted
Πώς η Ελλάδα μπορεί να ακυρώσει τη “Γαλάζια Πατρίδα” slpress.gr/ethnika/pos-i-ell…
“Κάθε κοινωνική συναναστροφή απαιτεί αμοιβαία προσαρμογή και διάθεση, γι’ αυτό όσο πιο μεγάλη τόσο και πιο ανούσια. Εντελώς ο εαυτός του μπορεί να είναι κανείς μόνο εφόσον μένει μόνος του. Μόνο τότε είναι ελεύθερος.”
– Arthur Schopenhauer, 1788-1860
“Δεν εδεσμεύθηκα. Τελείως αφέθηκα κ’ επήγα.
Στες απολαύσεις, που μισό πραγματικές,
μισό γυρνάμενες μες στο μυαλό μου ήσαν,
επήγα μες στην φωτισμένη νύχτα.
Κ’ ήπια από δυνατά κρασιά, καθώς
που πίνουν οι ανδρείοι της ηδονής.”
– Κωνσταντίνος Καβάφης, “Επήγα”
“Η πλήξη μιλάει τη γλώσσα του χρόνου και υπάρχει για να σου διδάξει το πιο πολύτιμο μάθημα της ζωής: το μάθημα της έσχατης ασημαντότητάς σου.”
– Joseph Brodsky, 1940-1996
“... Βάρκα χωρίς κουπιά σε θάλασσα πλατιά βούλιαξε η αγάπη μας, τι κρίμα.
Περνούσαμε καλά, βαρκάδα κι αγκαλιά
και τα βράδια βόλτα στην πλατεία.
Μόνος μου θα χαθώ, λιμάνι πώς να βρω,
στ' ανοιχτά με βρήκε η τρικυμία.”
🎶 : Γ. Σπανός
✍️ : Κ. Κωτούλας
🎤 : Μ. Βιολάρης-Κ. Χωματά
– Κάποιοι κακοπροαίρετοι έχουν πει:
“Αν πάει στη Σαχάρα, θα πλημμυρίσει. Αν πάει στον Αμαζόνιο, θα πιάσει ξηρασία...”
“Δεν λέω ότι φέρνει γρουσουζιά, αλλά αν μου πει "καλημέρα", εγώ για καλό και για κακό θα κοιτάξω τον ουρανό για μετεωρίτες...”
– Εγώ πάντως δεν το πιστεύω...
“Τα πρόβατα πηγαίνουν στο σφαγείο. Δεν λένε τίποτα και δεν ελπίζουν τίποτα. Αλλά τουλάχιστον δεν ψηφίζουν τον χασάπη που θα τα σκοτώσει, ούτε τον αστό που θα τα φάει.”
– Octave Mirbeau, 1848–1917
“... Στον καναπέ
μισοκοιμάται. Ανήκει πλήρως στα βιβλία —
αλλʼ είναι είκοσι τριώ ετών, κʼ είνʼ έμορφος πολύ·
και σήμερα το απόγευμα πέρασʼ ο έρωs
στην ιδεώδη σάρκα του, στα χείλη.
Στη σάρκα του που είναι όλο καλλονή
η θέρμη πέρασεν η ερωτική...”
– Κωνσταντίνος Καβάφης, 1868-1933
Παιδιά της Ελλάδος παιδιά...
“Μέσ’ στους δρόμους τριγυρνάνε
οι μανάδες και κοιτάνε
ν’ αντικρίσουνε,
τα παιδιά τους π’ ορκιστήκαν
στο σταθμό όταν χωριστήκαν
να νικήσουνε...”
Ερμηνεία: Σοφία Βέμπο
Στίχοι: Μίμης Τραϊφόρος
Μουσική: Μιχάλης Σουγιούλ
“Όλοι έχουμε μέσα μας ένα απόθεμα δύναμης που δεν υποψιαζόμαστε και το οποίο βγαίνει στην επιφάνεια όταν η ζωή μάς δοκιμάζει.”
– Isabel Allende
“Την αυγή μπορείς να την φτάσεις μόνο βαδίζοντας στο μονοπάτι της νύχτας.”
– Khalil Gibran, 1883-1931
“Όσο δεν κάνεις το ασυνείδητο συνειδητό, αυτό θα κατευθύνει τη ζωή σου κι εσύ θα το αποκαλείς μοίρα.”
– Karl Jung, 1875-1961
... και στο τέλος μένουμε μόνοι, σε έναν γερασμένο κόσμο που δεν θυμίζει πια εκείνον από τον οποίο ξεκινήσαμε...
Τι νόημα έχουν όλα αυτά; Είναι ο κόσμος παράλογος ή μήπως η εξήγησή του ξεπερνά τα όρια της λογικής μας;
Άρης Κ. 🚴♂️ retweeted
Γιατί βέβαια αν δεν καταστρέψεις κ βανδαλισεις φαρμακείο κ δεν κάψεις φάρμακα σοβαρά πασχόντων πώς θα διεκδικήσεις τα δίκαια αιτήματά σου για την παιδεία.Όχι, δεν ενδιαφέρονται για καμιά παιδεία, μόνο για την καταστροφή κ έχουν μόνο μίσος για την κοινωνία.
Άρης Κ. 🚴♂️ retweeted
(Ίσως αντιδημοφιλής άποψη, αλλά δεν δίνω δεκάρα.)
Αν όλοι αυτοί οι "εξεγερμένοι" πήγαιναν να κάψουν το σπίτι του Μακρόν, + καναδυό υπουργεία, + κάμποσες τεκτονικές στοές, + τράπεζες, + χρηματιστήριο, να πω ότι είχαν ένα δίκιο. Τώρα, αυτοί και οι απόψεις τους, ούτε γιά χέσιμο. ⬇️

















