شش‌سال پیش، در چنین روزی، مامانم رو یکدفعه و برای همیشه براثر کووید از دست دادم. فکر می‌کردم زندگی منم همون‌جا تموم شد.البته یه نسخه از من واقعاً با مامانم رفت، ولی من امروز هنوز اینجام.خانواده و دوستان کمی دارم،که دوستم دارن و می‌تونم بگم زندگی ادامه داره no matter what happens!
Pa n da retweeted
باعث افتخارید 🙌☀️🦁
هرکی گفت اتحاد، این ۷۰ ثانیه از فرانکفورت رو نشونش بدین و بگین ما متحدتر از همیشه‌ایم. #جاویدشاه
نمیفهمم چرا عمل چشم حتماً همراه می‌خواد؟! دو دقیقه می‌ری و میای، بعدشم اوبر می‌گیری می‌ری خونه.مطمئنم به دوستام بگم با کمال میل میان ( اومدن قبلا دوبار)، ولی همین که از کسی بخوام وقتش رو برام بذاره اذیتم میکنه، وابستگی به آدما. حاضرم پول بدم یه غریبه بیاد دو ساعت بشینه و بره.
اومدم یه کم تو شهر قدم بزنم!
واقعاً بوستون تو هر فصلی زیباست.
وایب امروزِ مردم هم عالیه. کلی زوج دیدم که تو پارک با عکاس حرفه‌ای عکس عروسی می‌گرفتن.
I'm in love with this city 🤍
سرم شلوغه؛ هر کاری می‌کنم جز کار 😬
استرسم خیلی زیاده.
فهمیدم هفته دیگه تو یه روز برای دوتا میتینگ/ مینی سیمپوزیوم باید پرزنت کنم، همزمان یه آزمایش اکتیو هم دارم که به زمان حساسه.
عمل چشم هم دارم دوباره!
سالگرد مامانم هم هست اخر‌هفته دیگه.
گردو هم این وسط ۵ ساله میشه.
البته چشم بهم بزنی هفته احتمالا تموم شده!
سومین هفته‌ایه که برای ناهار, هر روز برنج، مرغ و بروکلی می‌خورم؛ واقعاً حس می‌کنم هفته‌ی بعد تخم طلا می‌ذارم!
امشب چندتا از چپترهایی (فصل) که تو مدیوم نوشته بودم رو خوندم و اینجوری بودم که چجوری من از اینا گذر کردم :) 😬
واقعا “مفهوم زمان” دوای درد بی درمونه :)
امروز خیلی پایینم، هرچقدر هم فکر می‌کنم نمی‌دونم دلیلش چیه. خیلی دیر بیدار شدم، فقط اسکرول کردم، به زور خودمو پوش کردم (هل دادم) که دوش بگیرم، بیام بیرون و برم باشگاه ولی تو ماشین نشستم دارم به این فکر می‌کنم برگردم خونه پتومو بغل کنم.
