زمانى كه با تنهايى مان دوست شويم درميابيم نوع ارتباط برقرار كردنمان با آدم ها تغيير ميكند، وقتى از تنهايى فرار نكنيم ديگر نياز نداريم به آدم ها "پناه" ببريم، روابط رنگ نياز، بوى خواهش وطعم از دست دادن ندارد، ميدانيم كه قرار نيست آدم ها شبيه توقع وآرزوهاى ما شوند.
2
107










































