Parseh Podcast

یکی از دلایلی که باعث شد تا همواره مارکسیسم برایم جذاب باشد برنامه‌های عملی آن در کنار عمق تئوریک خیره‌کننده‌‌اش برای رهایی بشریت بوده است. اما وقتی می‌بینم که خیلی از مارکسیست‌ها، من‌جمله خودم، دربه‌در دنبال یک دانشگاهی، موسسه‌ای، یک خراب شده‌ای می‌گردیم تا استخدام که چه عرض کنم، درواقع استثمارمان کنند، دچار حس تناقض شرمسارگونه‌ای می‌شوم. فکر کنم خیلی از مارکسیست‌های دانشگاهی پیش خودشان می‌گویند: «من می‌خواهم استثمار شوم. من پر از ارزش اضافی هستم. خواهش می‌کنم بیایید و مرا استثمار کنید.»

معلوم نیست این دختر پسرا تو این #کافی‌شاپ‌ های #ایرانشهر و #سنائی چیکار میکنن! تو پاکستان کافی‌شاپ‌هایی دیدم که جوان‌ها در حوزه شعر و ادبیات باهم اختلاط می‌کردند. یه محیطی آموزشی صمیمی و رشد دهنده!

داریوش آشوری از جمله کسانی ست که با استعدادی درجه ۳ ، قاطی روشنفکران زمان خود شد. آنها هم‌مشکلات و خود بزرگ بینی هایی داشتند ( به استثنای قلیلی از آنها ) ولی داریوش آشوری در میان آنان هم عددی نبود.

به مناسبت روز جهانی هیچ‌کاری نکردن، بد نیست یادی کنیم از استاد بلامنازع این عرصه الگوی تمام‌عیار بشر برای زندگی بدون دغدغه، بدون مسئولیت و البته بدون کوچک‌ترین تلاشی! اسطوره‌ی بی‌رقیب هیچ کاری نکردن، دود بزرگ! :))

وقتی شما استعمار و غرب‌ستیزی و مفاهیمی از این دست رو برجسته می‌کنید این طرف دنیا تیغ دست زنگی مست می‌دید. تو کشوری که دو ماهه اینترنتِ نود میلیون شهروند بسته شده و هیچ آزادی‌‌ای برای مردم به رسمیت شناخته نشده، مطرح‌کردن بعضی مفاهیم باید با احتیاط باشه.

اگر اسفند ۱۴۰۲ بخشی از مردم تهران به جای انفعال یا تحریم انتخابات، به پای صندوق رای رفته بودند این ایده‌های مشعشع و البته ضد امنیت ملی به نام یک «نماینده مجلس» مطرح نمی‌شد، این بنده خدا هم به شغل اصلی‌اش برمی‌گشت!

شیوه‌نامه فارسی‌نویسی نام‌های علمی جانوران منقرض‌شده تقریبا به اتمام رسید. اوایل جنگ چهل روزه که اینترنت قطع شده بود ۱۱۰ هزار کلمه نوشتم. ده بار بازنویسی کردم و به کمتر از صدهزار کلمه رساندمش. این تک‌نگاره ادای دین کوچک من به زبان فارسی و سایر زبان‌های رایج در ایران است.

ماجرای استاد دانشگاه هاروارد که شیفته دنیای سایکدلیک‌ها بود، و بعد از سفری که به هند داشت و معلم معنوی خودش رو پیدا کرد، از پروفسور ریچارد آلپرت تبدیل شد به بابا رام داس خدمتگزار خدا. ۱/۷

این پست را دو شب قبل گذاشتم.با توجه به حجم فحاشی افراد بی نام و نشان،خصوصا به جناب بهنود عزیز، تصمیم گرفتم پست را حذف کنم. برخی رسانه‌های معتبر و خیلی مدعی داخل هم بدون ذکر منبع،از تصاوير در اینستاگرام و ایکس و فیس بوکم استفاده و متن را هم بدون ذکر نویسنده برداشتند. پاسخ فقط سکوت

مسئله نه صرفا برانداختن یک حکومت است و نه حتی از میان برداشتن ایران و مردم ایران؛ مسئله، فرسودن و از کار انداختن «ظرفیت ایران» است؛ آن توان تاریخی، جغرافیایی، فرهنگی، جمعیتی و تمدنی که به این سرزمین امکان می‌دهد از دل شکست‌ها برخیزد، خود را بازسازی کند، پیرامونش را تحت تاثیر قرار دهد و بار دیگر به عاملی اثرگذار در معادلات منطقه‌ای و جهانی بدل شود. آنچه از آن سخن می‌گوییم، چیزی بزرگ‌تر از حکومت‌ها، مرزهای رسمی، تاسیسات نظامی، برنامه هسته‌ای یا حتی توان اقتصادی است؛ حاصل انباشت تاریخی سرزمینی است که در آن جغرافیا با حافظه، فرهنگ با قدرت، جمعیت با امکان توسعه و هویت با میل به تداوم پیوند خورده‌اند. می‌توان حکومتی را تضعیف کرد، زیرساختی را ویران ساخت و حتی ملتی را برای سال‌ها درگیر بحران و فرسایش کرد؛ اما هدف راهبردی عمیق‌تر، هنگامی محقق می‌شود که پیوند میان این عناصر گسسته شود و ایران، پیش از آنکه از نظر سرزمینی یا سیاسی از میان برود، توان ایران‌بودن را از دست بدهد. توان ایران بودن یعنی توان بازسازی که امتداد تاریخی ما را علیرغم همه فراز و نشیب‌ها به عنوان یک ملت حفظ کرده است. توان تصمیم‌گیری مستقل، تولید قدرت و تبدیل امکانات بالقوه به نیرویی واقعی در جهان. بنابراین خطر فقط خطر انهدام تاسیسات و زیرساخت‌ها و مادربمب‌ها و ... نیست ؛ خطر بزرگ‌تر، آن ظرفیتی است که ممکن است در پایان جنگ، حتی با باقی‌ماندن کشور و مردمش، دیگر امکان بالفعل‌شدن نداشته باشد و همه شعبده‌بازی‌های مجازی برای نشان‌دادن خطرهای دیگر، پرچم دروغینی برای ندیدن این خطر بزرگ است چون همه آنهایی که به عنوان هدف معرفی می‌شوند با وجود ظرفیت «ایران» و « ایرانی بودن» قابل بازسازی است اما با محو «ظرفیت ایران» دیگر خیال‌ها از جغرافیا تا حکومت‌ها، از مردم تا تاسیسات و ... راحت می‌شود. این‌ها همه در طول تاریخ بارها بوده و تارومار شده‌اند و همچنان «ایران» موی دماغ‌شان است پس این‌بار باید برای «ظرفیت مفهوم ایران» چاره اساسی بیاندیشند.

استاد راهنمای ارشدم پیام داده مقالم رو نوشته حالا من ادیت بزنم استاد راهنمای کارشناسیم بهم فرصت تدریس تو دانشگاه مسقط داده استاد راهنمای دکتریم هم برام یه فرصت خیلی عالی تدریس اوکی کرده شما گفتید استاد راهنما معمولا یه ادم تاکسیکه.استادای من چرا انقد خوب، باسواد و پیگیر و محترمن

اون وقتی که رو توالت‌ مشروب فروشی نشستی و حس می‌کنی راحتی و یه چیزای رندومی رو مرور می‌کنی لبخند می‌زنی... همون موقع، وقت خونه رفتنه. خر و خیکتو جمع کن برو خونه.

به معترض ایرانی که میرسن نخبه‌گران و به معترض فرانسوی که میرسن عوام‌گرا. در مواجهه با معترض ایرانی که به دلیل فقط بوق‌زدن به مغزش شلیک میشه و به جرم آتش‌زدن سطل زباله اعدام میشه هوس نقد «گله‌ی جهال پامنبری» به سرشون میافته و در مواجهه با معترض فرانسوی در دفاع از غارت‌گری مینویسن.