เวลาเรารักใคร เราก็คงอยากให้เขามีความสุข และหากการที่เขาจะมีความสุข นั่นหมายถึงการที่จะต้องไม่มีเรา เราก็ควรยินดี.

เดินออกมา ไม่ได้แปลว่าไม่รัก.

⠀ ⠀ เป็นเรื่องปกติ ที่บางครั้งเราจะคาดหวัง ทั้งทั้งที่รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้. ⠀ ⠀

กับบางคน, บางวันเหมือนรู้จักกันดี แต่บางทีเหมือนไม่รู้จักกันเลย.

⠀ ⠀ ถูกใจแค่ไหน ผิดที่ ผิดจังหวะ ผิดเวลา ก็ต้องปล่อยไปก็แค่นั้น. ⠀ ⠀

ไม่เคยอยากให้ใครหายไปจากชีวิตเลย เวลารักใคร ก็อยากให้เขาอยู่ในชีวิตเราไปนานนาน แต่บางที, เราก็เลือกไม่ได้ ต้องยอมปล่อยเขาไป ไม่ว่าเราจะรักเขามากแค่ไหนก็ตาม.

ยังรักเขามากมากอยู่เลย เพียงแต่วันนี้ มันต้องรักตัวเองบ้างได้แล้ว เท่านั้นเอง.

บางทีเราอาจจะชอบสีขาวมากมาก แต่เรารู้, ว่าสีดำเหมาะกับเรามากกว่า.

แค่เขาอินกับเรา ได้ครึ่งของที่เราอินกับเขา ก็คงจะดี.

บางเรื่อง ถ้าเราต้องเป็นคนพยายามมากมากอยู่ฝ่ายเดียว อาจแปลว่า, เราต้องการมันอยู่ฝ่ายเดียวหรือเปล่า.

ไม่ได้ลืม แค่ไม่ได้เจอ พอได้เจอ ก็กลับมารู้สึกเหมือนเดิม.

⠀ เมื่อเวลาผ่านไป เราอาจไม่ได้คิดถึงเขาน้อยลงหรอก. ⠀ เพียงแต่เราจะคิดถึง แบบไม่รู้สึกเจ็บปวดแล้ว.

คงมีหงุดหงิดใจบ้าง แต่ปล่อยไปได้.

เชื่อเถอะว่าทุกเรื่อง มีเหตุผลในตัวมันเอง ไม่ว่าเหตุผลคืออะไร เราทำได้แต่ยอมรับมัน.

หนึ่งในความทรมานใจ คือการตามหาอะไรเดิมเดิม ในคน ที่เปลี่ยนไปแล้ว.

ไม่ได้หวังว่าจะได้เริ่มใหม่ ไม่ได้หวังว่าเราจะต้องกลับมารักกันอีก เพียงแต่หวังลึกลึก ว่าตอนสุดท้ายของเรา ไม่น่าจะใจร้ายกับเราสองคนขนาดนี้.