Peter Berbee

📌 Wanneer je stofzuiger “plots” stopt, maar de fabrikant de stekker eruit trok. Onlangs ontdekte een ontwikkelaar (Harishankar) dat zijn perfect werkende iLife A11-stofzuiger vanop afstand was uitgeschakeld. Geen defect. Geen versleten motor. Maar een software-commando van de fabrikant, nadat hij de dataverzameling had geblokkeerd. Deze “remote kill” is geen incident op zich, maar een symptoom van een veel groter fenomeen, dat (digital) planned obsolescence wordt genoemd. Een bekend industrieel fenomeen waarbij producten bewust zo ontworpen worden dat ze sneller kapot gaan, moeilijk te herstellen zijn of via software “verouderen”. Voorbeelden: •printers die stoppen te werken door een software-teller → zelfs als de hardware nog oké is; •smartphones die trager worden door software-updates; •batterijen die niet vervangbaar zijn waardoor het hele toestel waardeloos wordt. Dit is een bewuste strategie om de verkoop te stimuleren. We leven in een tijd waarin we steeds meer slimme apparaten hebben, maar steeds minder autonomie over die apparaten. Een metafoor wat mij betreft voor een bredere verschuiving: ➡️ van gebruik naar afhankelijkheid ➡️ van eigendom naar licentie ➡️ van controle naar “toestemming” Willen we toestellen die langer meegaan? Willen we technologie die ons ondersteunt in plaats van ons disciplineert? Willen we echte keuzevrijheid, of alleen de illusie ervan? Blijven we slaaf van consumeren of leren we steeds meer consuminderen?