RAJSTEE 3.O(ஸ்டிபன் ராஜ்)

இந்து மதத்தின் மீதான தீவிர விமர்சனங்களை முன்வைப்பதற்காக எழுதப்பட்ட இந்நூல் இந்து மதத்தின் முரண்பாடுகள், தர்க்கமற்ற நம்பிக்கைகள், சமூகப் படிநிலைகள் மற்றும் அதன் புனித நூல்களில் உள்ள குறைகளை பகுத்தறிவின் அடிப்படையில் கேள்வி கேட்கிறது. வேதங்கள் புனிதமானவை மற்றும் கேள்விக்கு அப்பாற்பட்டவை என்ற கருத்தை மறுக்கும் அம்பேத்கர் வேதங்களின் தோற்றம் குறித்த பல முரண்பட்ட விளக்கங்களை பல்வேறு இந்து நூல்கள் முன்வைப்பதாக சுட்டிக்காட்டுகிறார். வேதங்களின் உள்ளடக்கம், ஆன்மிக அல்லது தார்மீக மதிப்பு அற்றது என்று வாதிடுகிறார். மனுஸ்மிருதி போன்ற நூல்களில் கூறப்பட்டுள்ள வர்ணாசிரம தர்மம், பிறப்பின் அடிப்படையில் மனிதர்களைப் பிரிக்கும் ஒரு சமூகப் படிநிலையாகும். இந்த அமைப்பு எவ்வாறு நியாயமற்றது, பகுத்தறிவுக்குப் புறம்பானது மற்றும் சமூகத்தைப் பிளவுபடுத்துகிறது என்பதை அம்பேத்கர் விளக்குகிறார். இந்து மதத்தில் பல்வேறு கடவுள்கள் ஒருவருக்கொருவர் சண்டையிட்டுக் கொள்வதாகவும், ஒரு காலத்தில் முக்கியத்துவம் பெற்ற கடவுள்கள் பின்னர் புறக்கணிக்கப்படுவதாகவும் சுட்டிக் காட்டுவதுடன் பிரம்மா, விஷ்ணு, சிவன் போன்ற கடவுள்களுக்கு இடையிலான மோதல்களை விவரிக்கிறார். மனுஸ்மிருதி போன்ற பிராமணிய நூல்களில் பெண்கள் எவ்வாறு இழிவாக நடத்தப்பட்டனர் என்பதை விவரிப்பதுடன் பண்டைய வேதகாலத்தில் பெண்களுக்கு இருந்த சுதந்திரம் எவ்வாறு மனுவால் அழிக்கப்பட்டது என்பதையும் கேள்வி கேட்கிறார். ராமாயணம் மற்றும் மகாபாரதம் போன்ற இதிகாசங்களில் வரும் ராமன் மற்றும் கிருஷ்ணன் குறித்த பல்வேறு முரண்பட்ட தகவல்களை ஆராய்ந்து, அவர்களின் கதைகளில் உள்ள முரண்பாடுகளைச் சுட்டிக் காட்டுகிறார். அம்பேத்கர் இந்நூலை 1954-1955 காலப்பகுதியில் எழுதினார், ஆனால் நிதிப் பற்றாக்குறை காரணமாக அவரால் வெளியிட முடியவில்லை. 1987-இல் மகாராஷ்டிர அரசு, அம்பேத்கரின் எழுத்துக்களின் தொகுப்பாக (BAWS) இந்நூலை வெளியிட்டது. ஆனால், "ராமர் மற்றும் கிருஷ்ணன் குறித்த புதிர்கள்" என்ற பின் இணைப்புக்கு சில இந்து அமைப்புகள் எதிர்ப்பு தெரிவித்தன. சிவசேனா போன்ற அமைப்புகள் இதற்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்து, புத்தகத்தை எரிக்கவும், அந்த பின் இணைப்பை நீக்கவும் கோரின. ஆனால், அம்பேத்கரிய அமைப்புகளின் எதிர் போராட்டங்களால், மகாராஷ்டிர அரசு அந்தப் பகுதியை நீக்கவில்லை, ஆனால், அதன் உள்ளடக்கங்களை அரசு ஆதரிக்கவில்லை என்ற மறுப்புடன் மீண்டும் வெளியிட்டது. இந்நூல், இந்து மக்களை பகுத்தறிவு வழியில் சிந்திக்கத் தூண்டுவதையும், பிராமணிய இறையியல் எவ்வாறு அவர்களைத் தவறாக வழிநடத்தியுள்ளது என்பதை உணர்த்துவதையும் நோக்கமாகக் கொண்டது. இந்து நாகரிகம் மாறாதது (சனாதனம்) என்ற கருத்தை மறுத்து, அதில் ஏற்பட்ட தீவிர மாற்றங்களைச் சுட்டிக்காட்டுவதன் மூலம் எதிர்காலத்திலும் பெரிய மாற்றங்கள் சாத்தியம் என்பதை உணர்த்துவதே அம்பேத்கரின் நோக்கமாக இருந்தது. #riddlesinhinduism

மனுவை எரித்த கைகள் நிகழ்த்திய சமதர்மப் புரட்சி இன்னும் சிகப்பு சட்டைக்குள் பூணூல் நுழையும் பழக்கம் அவருக்கு இல்லை மானங்கெட்ட பார்ப்பன கட்சி போல

படிப்பதை முழுப்பாயாக படித்தால் எந்த தவறும் இல்லை பக்கம் 355 - முன்னால் உள்ள வேலை நீங்கள் செய்தது, தனிநபருக்காக மட்டுமல்ல, இந்த மூன்று உயர்ந்த மனித மதிப்புகளின் மீதான நன்றியுணர்வு காரணமாக என்று சொல்லி, இந்தத் தொகையை ஏற்றுக்கொள்கிறேன். நான் 1919 முதல், அதாவது காந்தி வந்ததிலிருந்து, அரசியலில் இருக்கிறேன். இருந்தபோதிலும், நான் ஒருபோதும் அவருடன் ஒத்துப்போனதில்லை. நாங்கள் பல வழிகளில் முயற்சி செய்தோம். மகத் நீர் சத்தியாகிரகம், நாசிக் கோயில் நுழைவு சத்தியாகிரகம், பல வகையான சத்தியாகிரகங்கள் செய்யப்பட்டன. சவுதார் குளத்தில் தண்ணீர் குடிக்கும் உரிமை கிடைத்தது, ஆனால் கோயிலுக்குள் நுழையும் உரிமை கிடைக்கவில்லை. அந்தப் போராட்டம் காலாராம் கோயிலுக்குள் நுழையும் உரிமைக்காக. ஆனால் யாரும் அனுதாபம் காட்டவில்லை. செய்தித்தாள்கள் எங்கள் நிகழ்ச்சிகளை அச்சிடவில்லை. எங்கள் நிகழ்ச்சிகளுக்கு நன்கொடை வரவில்லை. நான் பகிஷ்கிருத் பாரத்தின் ஆசிரியராக இருந்தேன். 1919 முதல் 1942 வரை ஆசிரியராக இருந்தேன். ஒரு முறை கேசரிக்கு விளம்பரம் அனுப்பினேன். அதனுடன் விளம்பரக் கட்டணமாக ரூ. 3 மணியார்டரும் அனுப்பினேன். மணியார்டர் திரும்பி வந்தது. இடம் இல்லை என்று சொல்லப்பட்டது. டைம்ஸ் ஆஃப் இந்தியாவை அழைத்தேன். இந்தப் படிப்பறிவில்லாத மக்கள் எங்கிருந்து தொந்தரவு செய்ய வந்தார்கள் என்று அவர்கள் நினைத்தனர். அவர்கள் பதிலே சொல்லவில்லை. இப்போது அவர்கள் எப்போதும் என் பின்னால் இருக்கிறார்கள், அறிக்கை கொடுங்கள். இப்படித்தான் நிலைமை இருந்தது. எங்கள் இயக்கம் இப்படிப்பட்ட நாட்களைப் பார்த்திருக்கிறது. மகர் மக்களின் உண்மையான பலம் என்னால்தான். மகர் மக்கள் என்னால் படித்தவர்களாக ஆனார்கள். இதுதான் என் கருத்து. இந்த வருட மகர் மக்கள், என் அனுபவத்தைப் பார்த்தவர்கள், மிகவும் பெரியவர்கள். நான் மகர் சமூகத்தை அனுபவித்திருக்கிறேன், அதற்காகப் போராடிய போராளி நான், தியாகம் செய்ய முடியும், விட்டுக்கொடுக்க முடியும். மற்றவர்களுக்கும் இது தெரியும். அதனால்தான், என் பார்வையில், அவர்கள் என் மீது மிகுந்த நன்றிக்கடன் பட்டிருக்கிறார்கள். நான் இங்கே சாதிப் பெருமை பேசுகிறேன், அதனால் யார் வேண்டுமானாலும் என் மீது குற்றம் சாட்டலாம். ஆனால் நான் இந்த சாதியில் பிறந்ததில் பெருமைப்படுகிறேன். தீண்டத்தகாத சமூகம் இந்த நிலைக்கு வந்திருக்கிறது, அதன் பெரும்பாலான பெருமை உங்களைப் போன்ற பைத்தியக்காரர்களையே சாரும். பெண்களுக்கும் இதில் மிகப் பெரிய பங்கு உண்டு. 30 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, பெண்கள் மிகவும் மோசமான மற்றும் அழுக்கான நிலையில் இருந்தனர். அப்போது பெண்கள் 'பாமுன் ஒரு பேய்' என்று சொல்வார்கள். 'நாங்கள் பாமுன் ஆக விரும்பவில்லை' என்று சொல்வார்கள். இன்று, அப்படிப்பட்ட நிலைமைகள் இல்லை. ஆனால் நாம் இன்னும் உச்சத்தை அடையவில்லை. நாம் நடுவில் வந்திருக்கிறோம். எப்போது உச்சத்தை அடைவோம் என்று யாராலும் சொல்ல முடியாது. இன்னும் நெருக்கடி இருக்கிறது. நிலைமை மாறவில்லை. நான் இப்போது இந்தத் தலைமையில் இருக்கிறேன். நீங்கள் நல்லது செய்ய விரும்பினால், பொது வேலைக்கு உதவுங்கள். ஆயிரக்கணக்கான நிறுவனங்கள் தங்கள் சாதிக்கு நன்கொடை அளித்து கல்வி கற்பிக்கின்றன. கோகலே பிராமணர், தேஷஸ்த பிராமணர், பிரபு போன்ற பிராமணர்களின் நிறுவனங்கள் உள்ளன. அவர்கள் தங்கள் மாணவர்களை வெளிநாட்டுக்கு அனுப்பியுள்ளனர். அவர்களை பெரிய பதவிகளில் அமர்த்தியுள்ளனர். இந்த விஷயங்களை மனதில் வைத்து, மாதம் ஒரு ரூபாய் கொடுக்க முடிவு செய்தால், ஆண்டு இறுதியில் எவ்வளவு வேலை செய்ய முடியும். எனக்கு அதிகபட்சம் எட்டு பத்து ஆண்டுகள் மட்டுமே மீதமுள்ளன. பாபாசாகேப் இருக்கிறார், அதனால் நாம் எதுவும் செய்ய வேண்டாம் என்று சொல்லாதீர்கள். நான் இப்போது அரசியலில் இருந்து விலகப் போகிறேன். நீங்கள் உங்கள் சொந்த வாழ்க்கையை பிரகாசமாக்க வேண்டும். தியாகம், அர்ப்பணிப்பு போன்றவற்றுடன், சுயநலமற்ற உணர்வுடன் வேலை செய்யுங்கள். இந்தப் பிறவியில் நீங்கள் என்னுடன் என்ன செய்கிறீர்கள் என்பதைப் பார்க்க விடுங்கள். இறந்த பிறகு, நீங்கள் நல்லது செய்தீர்களா கெட்டது செய்தீர்களா என்று எனக்கு எப்படித் தெரியும்? இதை யோசித்துத்தான் சொல்கிறேன். ---