Remco de Vaan

Column: Baudet op de tweede plaats, Vos neemt leiderschap over door Max von Kreyfelt In Den Haag is het spel inmiddels voorspelbaarder dan een herhaling van een slecht gespeelde soap door marge-acteurs: zodra een politicus buiten de lijntjes kleurt en het de macht zelf bekritiseerd, rukt de pers uit als een roedel hyena’s. Niet de ideeën, nee, de mens moet kapot. Pim Fortuyn kreeg het, Thierry Baudet kreeg het. En de redacties? Die likken hun lippen af bij het volgende slachtoffer. De samenwerking tussen de machtspartijen en media werd een openbare terechtstelling op dorpsplein niveau. Baudet was jarenlang hét mikpunt. Elk woord werd uit zijn mond gegrist, opgeblazen en opnieuw opgediend, vaak met de subtiliteit van een drilboor. Een verspreking? Breaking news. Een afwijkend standpunt? Nationaal schandaal. Politici in de Kamer deden niet veel meer dan nasynchroniseren van de headlines. Het debat? Dat was slechts decor, de man zélf was het script. En nu doet Baudet iets wat zijn tegenstanders nooit verwacht hadden: hij doet één stap terug. Niet omdat hij gebroken is, maar omdat hij weigert zijn partij te laten gijzelen door het eindeloos domme mediacircus. Dat heet leiderschap, een begrip dat sommige redacties en journalisten enkel nog uit het woordenboek kennen. Het stokje gaat naar Liedewij Vos. Jong, scherp, en nog niet bezoedeld door de modder van de oude garde. Haar voordeel: ze draagt geen verleden dat eindeloos gerecycled kan worden in talkshows. Haar nadeel: geef de kranten een paar weken, en ook zij zal leren wat de media voor haar beschikbaar heeft. Toch ligt juist dáár haar kracht: de kans om de inhoud weer op de voorgrond te krijgen, waar media decennialang het rookgordijn van karaktermoord hebben opgetrokken. De voorspelbare vraag is niet of de media ook haar zullen proberen te demoniseren. Natuurlijk zullen ze dat doen, want stel je voor dat FvD echt groot zou worden. De echte vraag is: blijven wij, als publiek, meeklappen bij dit theater? Of worden we het zat om steeds weer te kijken naar dezelfde voorstelling, gespeeld door dezelfde acteurs als Zwagerman en Duk, met dezelfde voorspelbare plotwendingen? Baudet vertrekt van het front, maar niet met lege handen. Zijn grootste prestatie is dat hij de vinger precies op de zere plek legt: de werkelijke macht in dit land is gebundeld. Het huist niet alleen in de politiek, maar ook in de redactiekamers. En dát maakt de entree van Liedewij Vos zo spannend: zij stapt niet slechts een Kamer binnen, zij wandelt regelrecht een arena in waar de politiek, samen met de media de leeuwen loslaten. De vraag is nu: wie wordt er ditmaal verscheurd, Liedewij, of de zichzelf overschattende media? 📌 Steun mij: max1909.backme.org Woorden zijn de bron van verandering