Sadio

هرچه تبر زدی مرا، زخم نشد، جوانه شد، کیر بشد، روانه شد، رفت به بیتِ رهبری.

یه‌کم به این جماعت کینکی‌ خندیدیم، چنان روشون تو رومون باز شده که خیلی ریلکس کف تایملاین شاش‌فروشی می‌کنن. پنج‌پاره: در کینک‌سرایِ توییتر رفتم دوش دیدم دوهزار کینکیِ کوزه‌به‌دوش یک کوزه‌یِ شاش ناگهان کرد خروش: «صد کیرِ خرِ پیل‌تن و مست و چموش بر شاش‌خور و شاش‌خر و شاش‌فروش.»

رفتم سرچ‌ کردم ببینم از چه تاریخی این «خواهیم دید چه خواهد شد»‌های ترامپ مورد توجه قرار گرفته. دیدم املاکی از ۲۰۱۹ داره ما رو با این جمله می‌گاد.

«مه نخشب» داریم تو تایملاین؟

این «شاهنامرو» خودش به‌تنهایی باعث شد آرامگاه فردوسی یه ترک بزرگ برداره.

این شِری‌اِف هم واقعاً موجود عجیب‌الخلقه‌ایه.

دیکشنری آنلاین آبادیس واژه‌ی stumble رو اینجوری معنی کرده: چوخیدن، شکرفیدن، اشکوخیدن. حتی زمان رودکی و فردوسی هم این مصدرها رایج نبوده و توی اشعارشون استفاده نمی‌کرده‌ن.

کاربرهایی که به‌جای ایموجی پرچم فلسطین 🇵🇸 از ایموجی هندونه 🍉 استفاده می‌کنن، مادرجندگی/کونده‌پدری‌شون به‌مراتب بیشتر از پرچم‌به‌کون‌هاست.

حتی فرق بین گیومه و پرانتز رو هم نمی‌دونه این بوک‌بلاگر دوزاری. چطور ممکنه کسی این‌همه کتاب بخونه و ندونه برای نقل‌قول مستقیم باید از گیومه استفاده کرد؟!

❌ بوک‌بلاگر (یا «بلاگر کتاب») ✅ چارپایی بر او کتابی چند

یکی از فرمول‌های فیواستار شدن اینه که یه توییت عاشقانه بنویسی و یه مدت بعد کوتش کنی و بگی طرف کسکش‌ و توزرد از آب دراومد. نکته‌ی مهم اینه که باید فاصله‌ی این دو توییت زیاد باشه، وگرنه مشخص می‌شه که این داستان رو از خشتکت درآوردی. اکانت‌های ناامن ولی اصلاً صبور نیستن. مثال ۱:

قبلاً ملت یه‌کم شرم‌وحیا نداشتن برای نشون دادن ارادتشون به خایه‌مال‌ها؟

وقتی کانفیگ می‌خریم و کانفیگ‌فروش می‌گه «برکت باشه.»، در جواب باید چی بگیم که هم معنی «کسّ ننه‌ت.» بده، هم طرف بلاکمون نکنه؟