Saman ⚡

الان فهمیدم کە مادرم چند هفتە است دواهایی کە مصرف میکنه تموم شدە و نتونسته پیدا کنه، ولی چه باک آخوند شیعه و عملەهای مادون خودش پوزه استکبار رو بە خاک مالیدن و بە زودی آمریکا رو شکست میدن!!

سیاست در ایران، تا قبل از همین جنگ هم تا حد بالایی به اتمام رسیده بود، هیچ جریان و گروهی امکان سیاست‌ورزی نداشت، جز آنانکه در دسته‌ی گروههای رادیکال و تندرو محسوب می‌شدند. اما این جنگ که روز به روز ابعاد ویرانگر بیشتری پیدا می‌کند، همان روزنه‌های کوچک گفتگو را هم با خود نابود کرد. از هر طرف که نگاه میکنی، رادیکال‌ها در حال فریاد زدن هستند و هیچ صدایی به گوش کسی نمی‌رسد. گویی مقرر شده که این جسم بیمار و لرزان مادرمان ایران، به درد و مصیبتی بزرگتر دچار شود. کسانی که تا دیروز با مدعای ایران‌‌دوستی حدی از عقلانیت و نقد سیستم حاکم را دنبال می‌کردند، اکنون از خود آن رادیکال‌های داخل و خارج هم پیشی گرفته‌اند و عقل و عاقبت اندیشی رو به کلی به دور انداخته‌اند. گویی همه‌ی این دسته‌جات تندرو دست به دست هم داده‌اند تا ایران را از بین ببرند. تکلیف شخصی من با سلطنت‌طلب‌هایی که برای این جنگ سر از پا نمی‌شناختند، یا آن ارزشی‌های خشک مقدسی که چیزی غیر از حذف و مرگ و نابودی دیگران نمی‌شناسند مشخص است، اما تکلیفم با آن جناحی که به اصطلاح محور مقاومتی بودند و ظاهرا خود را از همه بیشتر وطن‌پرست می‌دانستند مشخص نبود، یعنی صادقانه فکر میکردم که اینها به روش خودشان حدی از وطن‌پرستی را دارا هستند. افسوس که عده‌ای از همان‌ها، در کشورهای غربی، در رفاه کامل و با پاسپورت غربی در جیب‌شان به سان دون‌کیشوت به دنبال "نابودی استکبار و صهیونیسم" بودند و این روزها سرخوش از موشک‌های ایران، عقل و منطق و آینده‌نگری را به دور انداخته و آرزوی نابودی این کشور و آن کشور می‌دهند. هزينه‌ی این آرزوهای شما را چه کسی می‌دهد؟ خودتان یا ایران که تا قبل همین جنگ هم با ابربحران‌های متعدد دست به گربیان بود؟ خیال خام نابودی آمریکا و اسرائیل چه چیزی به ایران ما اضافه می‌کند؟ آورده‌ی این توهمات شما برای ایران چه بوده؟ امروز از خودم می‌پرسم تفاوت میان اینها و حسین شریعتمداری چیست؟ کجا مواضع اینها کمترین زاویه‌ای با سیاست‌ها و دکترین حماقت جمهوری اسلامی که ما را به این فلاکت انداخت داشتند و دارند؟ واقعیت این است که هیچ! ساده‌دلانه گمان می‌کردم که می‌شود در روزهای سخت ایران، روی بخشی از این افراد که متاسفانه همه تحصیلکرده‌ی همین کشورهای غربی با مدارک عالی هستند حساب کرد تا شاید جمهوری اسلامی به مدار عقلانیت برگردد و از نابودی ایران جلوگیری شود. زهی خیال باطل!! امروز که می‌نویسم بمباران زیرساخت‌های ما به آرامی در حال شروع است، اقتصاد ما که تا قبل از همین جنگ هم کمتر از ورشکسته نبود، به سرعت به سمت ورشکستگی کامل پیش می‌رود، ایران به همه‌ی کشورهای همسایه حمله کرده و ما را برای دهه‌ها وارد خصومت و مشکلات اساسی منطقه‌ای کرده است، به فرض اینکه ایرانی بماند که بشود مشکلاتش را حل کرد. واکنش این عریزان در رفاه غرب نشسته چه بوده؟ همان چیزی که حسین شریعتمداری میگوید، همان چیزی که سعید جلیلی و تندروترین گروه‌های جمهوری اسلامی همه‌ی این سالها می‌گفتند. حرف زیاد زدم، اما پرده‌ها افتاد و تکلیف خیلی‌ها با خیلی‌ها روشن شد. افسوس که ایران ما، از هر طرف با دیوانگانی طرف است که همه چیز و همه کس برایشان مهمتر از ایران و مردمش و آبادانی و آینده‌ش است. خدای ایران، ایران را از دست دیوانگان و شیاطین و دشمنان نجات دهد.

بدون لکنت و شرم مینویسم: نه به جنگ نه به جمهوری اسلامی لعنت به همه‌ی آنهایی که با حماقت ۴۷ ساله‌ی خود ایران را وارد این جنگ کردند، آنهایی که ماحصل سیاست‌های کثیف‌شان چیزی جز ویرانی، فقر، نابودی ایران و ایرانی نبود. لعنت به آنهایی که مدعای وطن‌دوستی داشتند، اما در روزهایی که باید ندای عقل و منطق می‌شدند تبدیل به دیوانه‌هایی شدند که ماشین جنگی حماقت و ویرانی را تقویت می‌کرد. لعنت به آنهایی که در خیابان‌ها رقصیدند تا کشورهای خارجی به نام آزادی برایمان نابودی و ویرانی بیاورند. لعنت به جمهوری اسلامی، که ۴۷ سال هست و نیست ما را برای آرزوهای آخرالزمانی و شیعه‌گری خود، به سیبل دشمنی و حملات همه‌ی کشورهای عالم تبدیل کرد. لعنت به جمهوری اسلامی، که هیچ چیز غیر از تباهی و مرگ برای ایران ما نداشت.

به پایان آمد این دفتر، حکایت همچنان باقیست این اکانت رو در روزهای جنبش سبز ساختم، همان روزهایی که سراسر امید بودم و جونم رو کف دستم گرفته بودم که ایران بهتری داشته باشیم. امروز اما بعد از این همه سال آن امید به انتها رسیده، و تا نگاه میکنی جنگ و جهل و حماقت و دود و ویرانی است. دیوانه‌هایی که از هر طرف به جان ایران افتاده‌اند و عهد کرده‌اند تا مادرمان ایران را به پای توهمات و خیالات دیوانه‌وار خودشان ذبح کنند. چه محور مقاومتی‌های خارج‌نشین و عافیت نشین، در آرزوی نابودی امپریالیسم، چه جنگ‌طلب‌های اپوزیسیون و چه آخرالزمانی‌های داخل، همه و همه دست به دست هم داده‌اند تا چیزی از ایران و ایرانی نماند. دریغ از ذره‌ای عاقبت اندیشی، دریغ از ذره‌ای وطن‌ دوستی واقعی که بگوید دیگر بس است اینجا همان‌جایی است که باید بگوییم بس است و ماندن ایران مهمتر است. دریغ!! این چند خط رو نوشتم تا برای اون چند نفری که دوستشان دارم و دسترسی به اینترنت ندارند بعد از این جنگ خبر داشته باشند که دیگر نیستم. اکانت رو نمی‌بندم، ولی برای مدتی بسیار طولانی و احتمالا برای همیشه دیگه به این فضای سراسر سیاهی و خشم و دیوانگی بر‌نمی‌گردم.

یک دسته از این کصاخیل، اسم نابودی ایران را گذاشته دفاع از وطن؛ دسته دوم هم اسمش رو گذاشته آزاد کردن وطن. بی‌وطن‌های جنگ‌طلب، بی‌مایه‌های خارج نشین

تاریخ فراموش نخواهد کرد که هست و نیست ایران را خرج شیعه‌گری، یهودی‌ستیزی و مبارزه‌ی خیالی با "استکبار" کردید.

همزمان که هر روز زیر بمباران آمریکا و اسرائیل هستیم و احتمال ورود نیروی زمینی به خاک ایران قوت گرفته، حکومت چند تا بچه‌ی زیر سن قانونی رو به اعدام محکوم کرده تا خدایی نکرده فراموش نکنیم چه حیوانات درنده‌ای به ما حکومت می‌کنند. حکومت دیوانگان

آباد باشی ای ایران آزاد باشی ای ایران

مجانین جنگ‌طلب عزیز،برنامه‌ی شما چیه اگه: - زیرساخت‌های حیاتی ایران رو نابود کنند؟ - از غرب و جنوب و شرق نیروهای مسلح وارد کنند؟ - تهدید هسته‌ای بشیم و کلا زیست بوم ایرانی رو نابود کنند؟ کلا استراتژی خروج چیه؟

داستان اون دو مادری رو شنیدی که هر دو ادعا می‌کردند بچه مال اونهاست؟ تو همون مادری هستی که برای آرزوهای ایدئولوژیک مبارزه با استکبار و به قیمت نصف شدن بچه و از بین رفتن ایران، ادعای ایران دوستی می‌کنی.