Adam Tarczewski

🇵🇱 💔 W oczach mi trochę ciemno, obroniliśmy Lwów❗️ 🗓 108 lat temu Ukraińcy podjęli próbę opanowania Lwowa – miasta zamieszkałego w większości przez Polaków. Rozpoczęły się krwawe walki. Za broń chwyciły polskie organizacje wojskowe, pod wspólną komendą Czesława Mączyńskiego. Do obrony miasta spontanicznie przyłączyli się polscy mieszkańcy Lwowa, w tym młodzież szkolna – Orlęta Lwowskie. ⚔️ Odradzająca się Polska musiała siłą wyrąbywać swoje granice. 1 listopada wojska ukraińskie opanowały wschodnią część zaboru austriackiego, aż po Przemyśl. W obronie Lwowa stanęli jego mieszkańcy, wśród nich ci najmłodsi. Wielu zginęło za swoje ukochane miasto. Wśród nich Jurek Bitschan. 20 listopada pisał do ojca: ✍️ – Kochany Tatusiu! Idę dzisiaj zameldować się do wojska. Obowiązkiem moim jest iść, gdy mam dość sił, bo brakuje ciągle ludzi dla wyswobodzenia Lwowa. Jerzy. 💔 Czternastoletni Jerzy Bitschan to jeden z najmłodszych obrońców miasta. Poległ 21 listopada 1918 – w dniu wyzwolenia miasta i zakończenia walk. W miejscu śmierci Jurka stanął krzyż. W czasach sowieckiej Ukrainy zniszczony, kilka lat temu postawiony na nowo. Ciało chłopca złożone zostało na Cmentarzu Orląt Lwowskich, części Cmentarza Łyczakowskiego. 💔 W skutek odniesionych ran zmarł także Antoś Petrykiewicz – 13-letni ochotnik, uczeń II klasy miejscowego gimnazjum. „W walce był nieustępliwy”– zapisał jego dowódca, por. Roman Abraham. Bohaterski chłopiec jest najmłodszym w polskich dziejach kawalerem Orderu Virtuti Militari. 💪 Na odsiecz obrońcom miasta przybyły wojska dowodzone przez płk. Michała Tokarzewskiego-Karaszewicza. 21 listopada Ukraińcy zostali wyparci ze Lwowa. 🪔 W walkach o miasto poległo blisko 500 Polaków, ok. 200 z nich było uczniami szkół średnich i studentami, a kilkunastu uczniami szkół powszechnych. O tych najmłodszych Artur Oppman (Or Ot) napisał wiersz „Orlątko”: O mamo, otrzyj oczy, Z uśmiechem do mnie mów – Ta krew, co z piersi broczy, Ta krew – to za nasz Lwów! Ja biłem się tak samo Jak starsi – mamo, chwal! Tylko mi ciebie, mamo, Tylko mi Polski żal! Z prawdziwym karabinem U pierwszych stałem czat O, nie płacz nad swym synem, Że za Ojczyznę padł ! Z krwawą na kurtce plamą Odchodzę dumny w dal Tylko mi ciebie, mamo, Tylko mi Polski żal! Mamo, czy jesteś ze mną ? Nie słyszę twoich słów W oczach mi trochę ciemno Obroniliśmy Lwów! Zostaniesz biedna samą Baczność za Lwów! Cel! Pal! Tylko mi ciebie, mamo, Tylko mi Polski żal... 🎨 Wojciech Kossak