Monika Bigaj-Kisała

🌑🇺🇦 Wybrałem się w wieczorną przejażdżkę po centrum Kijowa i po kilku dzielnicach prawej strony Dniepru. Atmosfera trochę, jak z jakiejś przedapokaliptycznej powieści. Wszędzie egipskie ciemności. W niektórych oknach blade światełka latarek i innych przyrządów, które wyciągają wieczór z pełnego blackoutu. Samochody jeżdżą powoli, żeby nie potrącić przechodniów, których nie widać w siąpiącej mżawce. Ludzie przemykają niedoświetlonymi ulicami z pięciolitrowymi butelkami wody, której nabrali w lokalnych studniach, jakie w Kijowie jeszcze gdzieniegdzie są. ⚡️ Ciszę miasta, w którym wieczorem nagle masowo ubyło ludzi, bo nie ma sensu chodzić po ulicach, tylko trzeba zająć się ogrzaniem mieszkania przed nocą, zaburza wszechobecny pomruk generatorów. 🪫 Ludzie wymieniają się pomysłami na ocieplenie domów. Ktoś ma inwertor z akumulatorem, ktoś kupił za wczasu baterię EcoFlow albo inną, kiedy były jeszcze o połowę tańsze, inni wypatrzyli jakieś ceramiczne grzejniki, ktoś mieszkanie ogrzewa z butli gazowej, albo stawia na środku pokoju aluminiowe rury, w których zapala tzw. okopowe świeczki i w ten sposób tworzy imitację kaloryfera. 🚰 Bez prądu już trochę nauczyliśmy się w Kijowie żyć ubiegłej zimy. Pod warunkiem, że choć na chwilę wraca. Gorzej z wodą i kanalizacją, a dziś większość stolicy Ukrainy właśnie z tym się boryka, bo w dużej części miasta nie ma nie tylko światła, ale też wody w kranach, czy toaletach. Tego nie przeskoczysz. Każdy więc wyczekuje, kiedy mały strumyk, prawie święconej, się zjawi. Będzie można umyć twarz, dłonie, zagotować herbatę, kawę, skorzystać z WC. 🍂🍁 Jest początek listopada. Jeszcze nie ma mrozów. To dopiero dwie doby, kiedy problemy zaczęły być masowe. Co się stanie, gdy blackout będzie pełny i trwać tygodniami? Są katastroficzne książki na ten temat, które boję się przywoływać w pamięci. ⏳ Już późny wieczór. Niebawem policyjna godzina. Pójdziemy spać w oczekiwaniu, co przyniesie najbliższą noc, a za nią kolejne.