Mikołaj Wasiewicz

🎓 Wczoraj obroniłem pracę magisterską na @UniWarszawski 🥳 Ocena pracy od recenzenta 5, od promotora 5 z wykrzykniem (celujący), obrona również udała się na 5 ☺️ Tytuł pracy: „Ewolucja ustroju m. st. Warszawy po 1989 roku: dualizm między centralizacją zarządzania a podmiotowością dzielnic”. O czym jest praca? O ustroju @warszawa i o tym, jak przez ostatnie 35 lat zmieniała się organizacja władzy w stolicy i dlaczego dzisiejszy model jest jednocześnie sprawny i konfliktogenny. Mało kto pamięta, że Warszawa przeszła przez trzy zupełnie różne ustroje: w 1990 roku była związkiem siedmiu (później ośmiu) dzielnic-gmin (model konfederacyjny), od 1994 roku związkiem jedenastu gmin z dominującą gminą Centrum (model federacyjny), a od 2002 roku jest jedną gminą na prawach powiatu z osiemnastoma obligatoryjnymi dzielnicami. Każda z tych reform była odpowiedzią na dysfunkcje poprzedniej i każda przenosiła problem gdzie indziej. W pracy przechodzę przez te trzy modele i omawiam orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego w sprawie ustaw warszawskich. Najwięcej frajdy dał mi rozdział V „Konflikty kompetencyjne i polityczno-ustrojowe”, w którym w formie studiów przypadku opisuję sześć realnych sporów między miastem a dzielnicami: Wawer (2003), Ursynów (2013–2014), Bemowo (2014–2017), Białołęka (2015–2017), Praga-Północ (2021) i Ochota. Wszystkie łączy ten sam mechanizm. Dzielnice mają organy z wyborczą legitymacją, ale nie mają kompetencji władczych ani osobowości prawnej, a więc żadnej decyzji nie mogą wydać ani żadnej umowy zawrzeć we własnym imieniu. Organem wykonawczym dzielnicy nie jest burmistrz, bo w przeciwieństwie do wójta, burmistrza czy prezydenta miasta nie jest on organem jednoosobowym, lecz kolegialny zarząd, któremu burmistrz przewodniczy. A zarząd działa wyłącznie na podstawie upoważnień (do wydawania decyzji administracyjnych) i pełnomocnictw (do zawierania umów i zarządzania majątkiem). Jedne i drugie Prezydent może cofnąć w każdej chwili, bez udziału rady dzielnicy, która ten zarząd wybrała. Spory nie biorą się więc głównie z polityki czy personaliów, tylko z konstrukcji prawnej. Mój wniosek jest realistyczny. Nie trzeba wymyślać Warszawy na nowo ani wracać do podziału na gminy. Trzeba dokończyć obecny model i dać legalnie wybranym zarządom dzielnic gwarancje, których dziś nie mają. Obowiązek udzielenia im pełnomocnictw i upoważnień w określonym terminie, zamknięty katalog przesłanek odmowy i cofnięcia z pisemnym uzasadnieniem oraz prawo zaskarżenia takiej odmowy lub cofnięcia do sądu administracyjnego. Dziś dzielnica nie może tego zrobić, nie ma osobowości prawnej i w sporze z miastem jest w świetle prawa stroną sporu z samą sobą. Do tego trzeba uporządkować nadzór nad dzielnicami, bo dziś jest on podwójny. Tę samą uchwałę rady dzielnicy mogą uchylić i organy miasta na podstawie statutu, i wojewoda na podstawie ustawy, według różnych kryteriów, w różnym trybie i w różnym czasie, czasem z różnym skutkiem. W efekcie zdarzało się już, że dwa organy nadzoru rozstrzygały tę samą sprawę odwrotnie, co prowadziło do chaosu i paraliżu. Poniżej załączam recenzję pracy od recenzenta i od promotora 👇 #Warszawa #Wawer

Bardzo dobre orędzie @PremierRP @donaldtusk. Naród jest z Panem! Ani kroku wstecz w odbudowie praworządności.

Cukierek albo psikus. Kaczyński pod rękę z Braunem. Chcecie takiej Polski? Ja nie!

Trybunał Stanu z urzędu powinien zająć się Karolem Nawrockim. Polacy nie chcą takiego Prezydenta.

Atak na Trybunał i jego sędziów to kolejna odsłona procesu niszczenia rządów prawa w Polsce przez PiS oraz prezydentów Dudę i Nawrockiego.

To nie jest przypadkowe selfie spod TK. To symbol przed wyborami 2027. Braun pod rękę z Kaczyńskim. Powinno znaleźć się na billboardach od Bałtyku po Tatry. #Wybory2027 #TrybunałKonstutucyjny