Tatilden dönen 4 yakın arkadaş, son akşam masada kahve içerken neşeyle bu fotoğrafı çekilip eşlerinin olduğu ortak gruba atmışlar.
Fotoğraf düşer düşmez içlerinden birinin eşi panikle aramış. Önce karısıyla, sonra sırayla telefona verdiği diğer arkadaşlarla konuşmuş.
Hepsine tek bir soru sormuş
Telefon kapanır kapanmaz dördü de ellerine telefonu alıp fotoğrafa tekrar tekrar bakmış
Sizce neyi fark etmiş olabilir?
Beş yıl sonra buluştuğum eski arkadaşımın beni götürdüğü restoranda yaşadığım olay, o güne kadar ona duyduğum güveni tamamen bitirdi.
Dokuz yıl aynı mahallede oturmuştuk. Birlikte büyümüş, yıllarca görüşmüştük. Sonra yollarımız ayrıldı, uzun süre haberleşmedik.
Geçen hafta mesaj attı. "Uzun zaman oldu, bir kahve içelim," dedi. Buluştuk. Önce küçük bir kafede oturduk, eski günlerden konuştuk. Ardından yakındaki bir restorana geçmeyi önerdi.
Yemeklerimizi söyledik, sohbet ettik. Bir süre sonra telefonuna baktı ve acil bir işi çıktığını söyleyerek dışarı çıktı.
Geri dönmeyince hesabı istedim. Garson fişi masaya bıraktı. 5 bin lira yazıyordu. Şaşırdım. Arkadaşımı aradım ama telefonu kapalıydı. +++
Garsona arkadaşımın nerede olduğunu sordum.
"Biraz önce çıktı. Hesabı sizin ödeyeceğinizi söyledi," dedi.
Önce şaka yaptığını düşündüm. Beş yıl sonra buluştuğum insan beni böyle bir durumda bırakıp gitmişti.
Garsona hesabın tamamını benim ödemek zorunda olmadığımı söyledim. Ancak siparişlerin birlikte verildiğini, bu nedenle hesabın kapatılması gerektiğini anlattı.
Cebimdeki parayı kontrol ettim. 5 bin lirayı ödeyip mekândan çıktım. Eve gidene kadar da arkadaşımı aramaya devam ettim. +++
Ertesi gün ortak bir arkadaşımıza durumu anlattım. Bir süre sessiz kaldıktan sonra bana daha önce de benzer şeyler yaptığını söyledi.
Meğer son zamanlarda birçok kişiden uzaklaşmış, bazı arkadaşlarıyla da bu yüzden arası açılmış.
En çok da şuna şaşırdım: Beş yıl boyunca hiç aramayan bir insan, birdenbire seni hatırlıyorsa bunun sebebi her zaman özlem olmayabiliyormuş.
O günden sonra eski arkadaşımın numarasını bir daha aramadım.
Kaçağın benim dairemden kaynaklandığı kesinleşmeden ödeme yapmayacağımı söyledim. “Üst kattasın, su senden geliyor” diye ısrar etti. Ertesi sabah tesisatçı çağırdım. İki daireyi kontrol edip sorunun ortak gider borusunda olduğunu söyledi. Komşum, boru benim evimden geçtiği için ödemeyi benden istedi. Yönetici gelip borunun ortak tesisata ait olduğunu doğruladı. Akşam komşum apartman grubunda beni sorumluluktan kaçmakla suçladı. Tesisatçının tespitini gruba gönderdim, yönetici doğruladı. Buna rağmen komşum, “Ben kendi zararıma bakarım” diye cevap verdi. Ertesi gün merdivende karşılaştık, yüzüme bakmadı.
Bir oto yıkamacıda yaşadığım en tuhaf olay, bir müşterinin aracındaki çizik yüzünden çalışanlarla tartışmaya başlamasıyla ortaya çıktı.
İki gün önce arabamı yıkatmak için bir oto yıkamacıya gittim.
Görevli aracımı teslim aldı ve yıkama sırasına koydu.
Ben bekleme bölümünde otururken başka bir müşteri içeri girdi.
Aracını yıkamadan teslim alacağını söyleyip görevliyi çağırdı.
"Arka kapıda yeni bir çizik var. Ben buraya getirdiğimde böyle değildi."
Görevli kapıyı kontrol edip çizgiye baktı.
"Abi, araç bize geldiğinde de bu çizik vardı."
Adam sinirlenerek cevap verdi.
"Ben arabamı her gün kullanıyorum. Böyle bir şeyi fark etmemem mümkün değil."
Görevli aracı teslim alırken yapılan kontrolü göstermek istedi ama adam dinlemedi.
Tam o sırada işletme sahibi yanlarına geldi.
"Bir sorun mu var?" +++
İşletme sahibi önce aracın yanına gidip çizilen bölgeyi inceledi.
Ardından görevliye aracın teslim alındığı sıradaki kontrol formunu getirmesini söyledi.
Formda aracın mevcut çiziklerinin işaretlendiği bölüm vardı.
Arka kapıdaki çizik de teslim sırasında kayda alınmıştı.
Adam forma bakıp bir süre sessiz kaldı.
"Ben bu çizgiyi daha önce görmemişim," dedi.
İşletme sahibi herhangi bir ücret talep etmeden aracı tekrar kontrol etmeyi teklif etti.
Adam teşekkür edip aracına bindi.
Ben de aracımın yıkama işlemi bitince ücretimi ödedim.
Tam çıkarken işletme sahibinin çalışanlara,
"Aracı teslim alırken müşterinin yanında kontrol yapın, sonradan kimse mağdur olmasın," dediğini duydum.
İki gün önce kuru temizlemeciden gömleğimi almak için dükkâna girdim.
Çalışan fişimi istedi ve arka taraftan gömleğimi getirdi.
Tam gömleğimi kontrol edip çıkacakken başka bir müşteri içeri girdi. Elindeki pantolonu tezgâha bıraktı.
"Geçen hafta size verdiğim pantolon bu. Ütüden sonra cebinde böyle bir iz oluşmuş."
Çalışan pantolonu eline alıp inceledi.
"Biz teslim aldığımızda da bu iz vardı."
Adam itiraz etti.
"Ben size tertemiz verdim. Şimdi de hatanızı kabul etmiyorsunuz."
Çalışan, pantolonu teslim alırken fotoğrafını çektiklerini söyledi.
Adam ise fotoğrafın kendisini ilgilendirmediğini belirtti.
Tam o sırada dükkân sahibi içeriden çıktı.
"Ne oldu?"
Adam cevap vermeden önce çalışan pantolonu tezgâha bıraktı.
Dükkân sahibi pantolonu eline aldı ve ışığa doğru tutup dikkatlice inceledi.
"Bir dakika, bunun üzerinde gerçekten işlem izi var."
Çalışan hemen araya girdi.
"Ama teslim alırken de aynı yerde leke vardı."
Dükkân sahibi bilgisayardan teslim kayıtlarını açtı.
Pantolonun kabul edildiği gün çekilen fotoğrafı buldu ve müşteriye gösterdi.
Fotoğrafta pantolonun aynı bölgesinde küçük bir iz görünüyordu.
Adam ekrana yaklaşıp bir süre baktı.
"Ben o lekeyi hiç fark etmemiştim."
Dükkân sahibi pantolonu yeniden temizlemeyi teklif etti.
Adam pantolonunu bırakıp teşekkür etti.
Ben de gömleğimi kontrol edip fişimi cebime koydum.
Tam kapıdan çıkarken dükkân sahibinin çalışanına dönüp,
"Bir dahaki sefere teslim alırken fotoğraf çekmeyi unutmayın," dediğini duydum.
Bugün sevgilime sürpriz yapmak için iş çıkışında sevdiği kafeye uğradım. Önceden geleceğimi söylememiştim. İçeri girdiğimde onu camın kenarında bir adamla otururken gördüm. Masalarında kahve vardı. İş arkadaşıdır diye düşündüm. Yanlarına yaklaşınca adamın elini tuttuğunu, sevgilimin de elini çekmediğini fark ettim. Beni görünce yüzü birden değişti. +++
Önce olduğum yerde kaldım. Sonra yanlarına gidip “Rahatsız etmiyorum umarım,” dedim. Adam elini çekti. Sevgilim bunun yanlış anlaşılma olduğunu söyledi. Adam ona dönüp, “Bana yalnız olduğunu söylemiştin,” dedi. İkisi de sustu. Sevgilim adamı dışarı çağırdı ama adam kalkarken, “Böyle konuşmamıştık,” diye karşılık verdi. Dışarı çıktım, peşimden geldi. Aylardır görüştüklerini itiraf etti. Bunu bitirmeye çalıştığını söyledi. “Sana söyleyecektim, doğru zamanı bekliyordum,” dedi. Eve gidince numarasını engelledim. Ertesi gün ortak arkadaşımız aradı. Adamın evli olduğunu söyledi. Sevgilim biliyormuş.
Bir restoranda yıllardır salon sorumlusu olarak çalışıyordum. Bir akşam mutfaktan çıkan yemeklerin masalara sürekli yanlış sırayla gönderildiğini fark ettim. Garsonlar birbirine giriyor, müşteriler siparişlerini bekliyordu. Müdüre mutfakla servis arasındaki düzenin değişmesi gerektiğini söyledim. Bana, “Abartıyorsun, herkes tepsi taşımasını biliyor,” dedi. Ben de o gün tartışmadım. Ertesi gün vardiyama gelmedim. +++
Öğle servisi başladığında restoran doldu. İlk siparişler çıktığında hangi masanın önce servis alacağı belli değildi. İki garson aynı masaya yemek götürdü, başka bir masanın siparişleri ise mutfakta soğudu. Müdür sürekli bağırarak düzen kurmaya çalıştı ama işler daha da karıştı. Sonunda beni aradı. “Sen gelmeden bu iş neden yürümüyor?” diye sordu. Ona, “Çünkü sekiz yıldır herkesin işini birbirine bağlayan düzeni ben kuruyorum ama kimse nasıl yaptığımı merak etmiyor,” dedim. Ertesi gün geldiğimde müdür bütün ekibi toplamıştı. İlk kez servis düzenini baştan sona benim anlatmamı istedi.
Bugün eve döndüğümde anahtarımı yanımda olmadığını fark ettim. Ailem şehir dışındaydı, yedek anahtar da onlardaydı. Bir süre kapının önünde ceplerimi ve çantamı tekrar tekrar aradım. Sonunda anahtarcı çağırdım. Gelen usta önce kapıyı inceledi, sonra bana dönüp, “Siz bu kapıyı kilitlediniz mi, yoksa sadece çekip mi kapattınız?” diye sordu. Sakince! +++
Usta kilide dokunmadan kapının kenarına eğildi. Kapının kasaya sürttüğünü, dilinin karşılığa sıkıştığını söyledi. Kartla açmayı denedi ve birkaç saniye sonra kapı açıldı. Dışarıdan bakınca kilitlenmiş gibiydi. “Kilidi değiştirmeye gerek yok, kapı aşağı sarkmış,” dedi. Menteşeleri kontrol edip karşılık demirini biraz yukarı aldı. Kapıyı yeniden denedi; artık zorlanmadan kapanıyordu. Ücretini sordum. Kapıyı açma ve küçük ayar için makul bir ücret istedi. Ben de boşuna kilit değişecek diye endişelendiğime sevindim. Anahtarımı unuttuğum için kendime kızarken, kilit masrafı çıkacağını düşünmüştüm.
Bugün bir terzide pantolonumun paçasını yaptırmak için bekliyordum. İçeri orta yaşlı bir adam girdi. Elindeki pantolonu terziye uzatıp belinin dar geldiğini söyledi. Terzi pantolonu inceledikten sonra bunun geçen ay aldığı pantolon olduğunu hatırlattı. Adam biraz mahcup şekilde gülümsedi ve son zamanlarda kilo aldığını söyledi. Ancak terzinin verdiği cevap ikisini de şaşırttı. +++
Terzi, adamın pantolonunu tezgâha koyup ölçü almaya başladı. Birkaç dakika sonra adamın sürekli aynı terziye geldiğini ve her seferinde farklı bir tadilat istediğini söyledi. Adam da artık kıyafetlerinin hiçbirine sığamadığını anlattı. Bunun üzerine terzi, kendisinin de yıllardır aynı sorunu yaşadığını söyleyip güldü. İkisi bir süre sohbet etti. Adam kalkarken cebinden para çıkardı ama terzi ücret almadı. Meğer adam, terzinin geçen hafta hastanede yatan eşine kan vermiş. Terzi bunu tesadüfen öğrenmiş ve o günden beri adama teşekkür etmek için fırsat kolluyormuş.