adamy

สังคมตอนนี้ต้องการ - สามัญสำนึก - Art Appreciation - ภูมิต้านทานในการเสพสื่อ - ความมั่นคงในสถาบันครอบครัว

สาเหตุที่คนจะซื้อ Macbook Pro ตัวล่าสุด เรียกจากสำคัญสุดไปสู่สำคัญน้อยสุด 1. กลับมามีไฟสว่างที่โลโก้แอปเปิ้ล 2. เบาขึ้นเกือบครึ่งโล 3. แบต 24 ชั่วโมง 4. จอดูดีขึ้น ภาพชัดขึ้น Contrast ดีขึ้น 5. ลำโพงดีขึ้น เสียงเบสดีขึ้น 6. M5Pro/Max ใช้ AI ได้ดีขึ้น เล่นเกมได้ดีขึ้น 7. HDD 10+TB (ในราคาถอยรถได้คันนึง) 8. เครื่องบางลง และข้อสุดท้าย (หากมีอย่างอื่นให้เอาใส่ก่อนข้อนี้เสมอ) สุดท้าย. จอที่เอานิ้วแตะได้ครับ ฮาๆๆๆๆๆๆ

พอเติมห้องออกมาแล้วดูไม่เป็นตัวเองเลยครับ ฮาๆๆๆๆๆๆ

พูดตรงๆว่าหมดศรัทธากับการทำหนัง/ซีรีส์ไปนานแล้ว ช่วงหลังๆ เน้นดูหนัง/ซีรีส์เพื่อความบันเทิงส่วนตัวล้วนๆเลย ยิ่งเราทำงานมากเท่าไหร่ เราก็พบว่าทุกอย่างมันเลวร้ายมากขึ้นเท่านั้น ช่วงหลังๆถึงจะดูหนัง/ซีรีส์ทุกคืน ยังไปดูหนังโรงอยู่ แต่ก็รู้สึกว่าตัวเองไม่สามารถเขียนหรือพูดถึงงานได้ เพราะอะไรต่างๆมันขัดแย้งอยู่ในหัวตัวเองตลอดเวลา ตอนนี้ที่ยังทำงานในวงการนี้อยู่ ก็อย่างที่บอกคือเพราะเราทำอย่างอื่นไม่เป็น เป็นบาปของตัวเองที่เกิดมาทำเป็นแค่นี้ ความรู้ความสามารถมีแค่การทำหนังทำซีรีส์ ซึ่งมันเป็นบาปมากๆ เพราะอุตสาหกรรมนี้ไม่ได้ใช้ความรู้ความสามารถเป็นหลัก ยิ่งไปเจอคนทั่วโลกก็ยิ่งรู้สึกว่าทำไมการทำหนัง/ซีรีส์ต้องต่อสู้กันขนาดนี้ ผมชอบคิดถึงร้านตัดผม ร้านอาหาร ทุกอย่างขึ้นอยู่กับทักษะและความสามารถ เลือกสถานที่ ลูกค้าเข้ามา ใช้บริการ แล้วก็จ่ายเงินกลับบ้านไป มันเรียบง่ายกว่ามาก ถึงจะยุ่งยาก แต่ความยุ่งยากนำมาซึ่งผลที่ดีหรือแย่ของงาน ไม่ได้เกิดขึ้นจากปัจจัยจำนวนมากเท่ากับที่หนัง/ซีรีสเป็น ใจจริงคืออยากทำงานที่เรียบง่ายกว่านี้มากๆ แต่การอยู่บนโลกใบนี้ งานทุกงานบนโลกใบนี้มันซับซ้อนขึ้นเรื่อยๆ มันไม่ใช่แบบโลกในอดีตตั้งแต่ยุคโบราณมาถึง 1990s ....หลังจากปี 2000s มาโลกมันเปลี่ยนไป ทุกอย่างเหมือนถูกล็อคไว้หมดแล้ว เหมือนเกิดมาอยู่ใน Hunger Games หรือ 1984 เลย ตัวตนของเรามันเริ่มไม่ใช่ตัวตนของเราอีกต่อไป มันถูกเชื่อมโยงกับทุกอย่างบนโลก เชื่อมกับหนี้ครัวเรือน เชื่อมกับการเมือง เชื่อมกับค่าน้ำมันโลก เชื่อมกับความกตัญญู เชื่อมกับศาสนา เชื่อมกับการแข่งขันในสังคม เชื่อมกับอะไรก็ไม่รู้มากมาย ซึ่งทุกคนแค่ทำหน้าที่ไปเรื่อยๆ มากกว่าไม่ได้ น้อยกว่าไม่ได้ แค่ต้องเดินตามเส้นที่ถูกขีดกันหมด ต่อให้เราจะสร้างสรรค์อะไรก็ตาม มันจะเป็นความคิดสร้างสรรค์บนกรอบของการยอมรับในสังคมกันหมด แล้วมันจะมีประโยชน์อะไรในการสร้างงานที่ต้องใช้ความคิดสร้างสรรค์และจินตนาการ ในเมื่อจินตนาการของเราถูกกำหนดว่าให้จินตนาการอะไรได้แค่ไหน และการจินตนาการนั้นเป็นบาป เป็นความชั่วร้าย เป็นสิ่งที่ต้องสู้เพื่อให้เกิดขึ้นได้ และความรู้ของคนก็ยิ่งลดลง เราถูกบังคับให้รู้น้อยลงเรื่อยๆ ให้คิดน้อยลงไป ส่วนคนที่คิดได้ มีความรู้ จะเป็นคนที่ทำงานด้วยไม่ได้เพราะรู้เยอะไป ส่วนคนที่ไม่มีความรู้ก็ทำงานด้วยไม่ได้เพราะทำอะไรออกมาไม่ได้จริงๆ ดังนั้น คนทุกคนก็ไม่มีที่ยืนอยู่แล้ว ซึ่งพออยู่ในสังคมของงานสร้างสรรค์ มันไม่มีที่ยืนให้ใครคนใดอีกเลย ไม่ว่าจะบนโลกออนไลน์หรือบนทีวี หรือว่าในโรงภาพยนตร์ ....มันไม่มีพื้นที่ให้ใครยืนอีก เพราะโลกมันไม่มีที่ยืน เราเลยเห็นการหดตัวของการเสพบนโลก แล้วเราจะศรัทธากับงานที่ทำอยู่ได้ยังไง ในเมื่อมองไปมันมีแต่ความโกลาหล ความมืดมน ความวุ่นวาย ความเสียหาย ต่อให้เราพยายามจะทำอะไรก็ตาม มันก็จะกลับไปสู่จุดเดิม ....เหมือนพยายามว่ายหนีออกจากหลุมดำ ....มันว่ายออกไปไม่ได้ ที่ทำงานอยู่ได้ เพราะความเป็นมืออาชีพจริงๆ แต่มองไม่เห็นอนาคตเลย มองเห็นแค่ว่าจะวางขาตรงไหน ก้าวต่อไปอย่างไร แต่ไม่ได้เห็นอนาคตอะไร เหมือนทำนายอะไรไปก็มีแต่เรื่องเลวร้าย มีแต่ไพ่ The Tower ตลอดเวลา จริงๆคิดเรื่องนี้มาหลายปีแล้ว มันเป็นของที่วนอยู่ในหัวตลอดเวลา เหมือนไมเกรนที่อยู่คู่กับเราตลอด แต่อันนี้เป็นไมเกรนทางใจ แต่แค่ไม่มีทางรักษาเท่านั้นเอง ปล. ช่วงหลังมีความฝันลมๆแล้งๆว่าอยากไปใช้ชีวิตอยู่บนเรือถาวร เวลารู้สึกเบื่อๆก็เอาเรือออกไปทะเลไกลๆ น่าจะเพลิดเพลินชีวิตดี แต่คงจะยากแหล่ะ แต่ก็ยังรู้สึกว่าอยาก Simplify ชีวิตตัวเองให้ได้ ก่อนจะอายุ 60 ปี จะได้มีบั้นปลายชีวิตดีๆบ้าง

วันนี้พยายามลองดู แต่มันยังไม่ค่อยเนียนเท่าไหร่ครับ คิดว่าถ้ารออีก 2-3 เวอร์ชั่นใหญ่ๆ มันน่าจะทำงานได้ละเอียดขึ้นกว่านี้นะครับ พอผมไปปรับให้พวกมือหรือแก้วมันดูเนียนขึ้น หรือไปเติมๆลดๆอะไรบางอย่าง สีของรูปก็เปลี่ยนไปโดยรวมหมดเลย ....แถมไอ้จุดๆ ที่ทำให้เห็นว่าเป็นรูป AI มันก็ยังมีอยู่ อย่างที่บอกครับ คงต้องใช้เวลาอีกนานหลายปีกว่า AI มันจะใช้งานได้จริงครับ ตอนนี้มันแค่ทำงานได้ แต่ไม่ได้เสถียรขนาดทำเป็นอะไรจริงๆจังๆ ได้คุณภาพต่อปริมาณที่มันโอเคพอจะยึดเป็นอาชีพได้ครับ

เกมทำได้ดีนะ ...รู้เลยว่าตอนแก่เราคงตายอย่างอนาถา ไม่มีคนอยู่ด้วย แต่ชีวิตก็รู้สึกว่าคุ้มดี ทำไมมันเหมือนชีวิตจริงเลยแฮะ ฮาๆๆๆๆๆๆ

ไม่ค่อยชอบการเขียนเชิงเหมารวมเลยครับ ถึงจะอ่านแล้วรู้สึกว่าไม่ได้เหมารวม แต่ความรู้สึกก็รู้สึกว่ามันเหมารวมอยู่ดีครับ เลยอยากเล่าให้ฟังถึงการทำงานซีรีส์ของผมบ้างนะครับว่าเป็นอย่างไร 1. กองผมถ่าย 12 ชั่วโมง สองเรื่องก่อนหน้าไม่มีการถ่ายเกินจากแผนการถ่ายทำ ทำงานตรงเวลา ไม่ชอบการลากงานยกเว้นมีช็อตค้างถ่าย​ซึ่งถ้ามีก็จะไม่เกิน 1 ชั่วโมง (แต่ส่วนใหญ่คือไม่มี แต่สองเรื่องล่าสุดคือไม่มีเลย... 0 วัน OT จริงๆ) ถ้าวันไหนตั้งใจมี OT จะแจ้งให้ทราบล่วงหน้า และอยู่ในแผนการถ่ายทำเสมอ ซึ่งจะไม่ค่อยเกินเรื่องละ 1-2 คิวที่จะทำแบบนั้น และ OT ไม่เกิน 3 ชั่วโมง 2. ตั้งแต่ทำงานมา กฎข้อหนึ่งของผมคือการมาถึงก่อน + กลับที่หลัง เพราะต้องเช็คความเรียบร้อยกอง ถ้าไม่ติดงานอะไรเพิ่มเติม ก็จะอยู่แบบนี้ทุกครั้ง ทุกคิว และจะรอไหว้ทีมงานทุกคนจนกลับบ้านหมด ขอบคุณทุกคนที่ทำงาน รอดูกับทางพี่โลเคชั่นว่าโลเคชั่นมีปัญหาอะไรไหม แล้วค่อยกลับ เว้นแต่เรามีงานต้องทำต่อของกองที่จะต้องไปทำนอกกอง ก็จะขอกลับก่อน แต่รอทีมงาน/นักแสดงส่วนหลักทั้งหมด และรถตู้กลับก่อนเสมอ 3. ผมกินข้าวหลังทีมงานทุกคน จะเดินดูว่าทุกคนได้กินข้าวกันหมดก่อน เพื่อให้ชัวร์ว่าไม่มีปัญหาอะไร กับข้าวกองจะต้องมีมากพอและควรที่จะกินเพิ่มได้ ขนมมีให้กินทั้งกอง เหมือนกัน ไม่ว่าทีมงานจะเป็นใคร ทุกคนได้กินแบบเดียวกันหมด (และกับข้าวต้องอร่อยด้วย) และเราถามทีมงาน/นักแสดงทุกคนถึงความต้องการพิเศษเสมอในการกิน แพ้อะไร Preferences การกินแบบไหน (กินมังสวิรัติ กินฮาลาล ฯลฯ) 4. ทีมงานทุกคนจะได้ประกันอุบัติเหตุ 1 ปีเสมอ ค่าพยาบาลทุกอย่างหากมีปัญหาในกองถ่าย ทางกองจะรับผิดชอบทั้งหมดเสมอ มียาสามัญ Stand by ให้ทุกคนในกองใช้ได้ 5. มีทีมงานที่ฝึกการปฐมพยาบาล และอุปกรณ์ปฐมพยาบาลทั้งหมดจะนำมาทดสอบและลองใช้ก่อนในทุกกองที่ออก 6. โปรเจ็คผมมีโปรดิวเซอร์สองคนเสมอ (แต่จริงๆช่วงหลังๆคือ 3 คน) เพื่อดู Base กอง หน้ากอง และภาพรวม แบ่งตากันดู เพื่อให้ทุกอย่างในกองเป็นไปด้วยความเรียบร้อย 7. นักแสดงสมทบทุกคน หากไม่มีคิวงานแล้วจะไม่ต้อง Stand by ...สามารถปล่อยได้เลย มีเครดิตขึ้นให้ทุกคน กินข้าว และพักกองที่เกียวกับทีมงาน ทุกเช้าผมเดินไปไหว้ทุกคนเช่นกัน ขอรบกวนเรื่องการทำงานในวันถ่ายทำนั้นๆกับทุกคนเสมอ 8. ทีมสวัสดิการจะเดินแจกน้ำ/ขนมตลอดวัน หรือสามารถขอ Request น้ำได้เสมอ มี Selection ให้เลือกมากมาย มีน้ำอัดลม ชา มีกาแฟ มีน้ำหวาน น้ำสมุนไพร น้ำอื่นๆสลับกันตลอดวัน ทุกคนได้กินเหมือนกัน ผมเข้าใจนะครับเรื่องการเรียกร้อง ทุกคนมีมุมมองและมีสิทธิในการเรียกร้องสิ่งที่ดีให้กับตัวเอง แต่การพูดแขวะตำแหน่งอื่นๆแบบเหมารวม ผมอยากบอกว่าผมไม่เห็นด้วยอย่างมากเลยครับ ถ้าบุคคลใดบุคคลหนึ่งหรือกองใดกองหนึ่งทำแบบหนึ่ง ไม่ได้หมายความว่า ผู้กำกับ ผู้จัด โปรดิวเซอร์ หรือคนทำงานระดับบนจะต้องเป็นเช่นนั้นเสมอไป ถ้ากองไหนที่กระทำแบบนั้น ก็อยากให้บอกกันเข้ามาเลย หรือถ้าเป็นทีมงานสัญญาจ้าง ก็อยากให้ฟ้องร้องเลยในช่วงระหว่างที่รอกฎหมายคุ้มครองแรงงานอุตสาหกรรมอยู่ หากไม่รู้เรื่องข้อกฎหมายหรือต้องการเรียนรู้ ทักมาได้ครับ เดี๋ยวผมหาวิธีจัดอบรมเพื่อให้เข้าใจการต่อรองในการทำงานด้วยครับ ซึ่งแน่นอนครับ คนเอาเปรียบคนอื่นมีเสมอ และนั่นคือสิ่งที่กฎหมายคุ้มครองแรงงานในอุตสาหกรรมจะต้องทำงาน แต่ความคิดว่าคนแบบพวกผมเป็นคนเอาเปรียบคนอื่นมันก็ทำให้เรารู้สึกว่าประเทศนี้มันดูบัดซบเกินไป และดูเหมือนพวกเราไม่ทำงาน ไม่มีความรับผิดชอบ ไม่มีความเป็นมืออาชีพเลย ซึ่งคนที่เรียนมา ฝึกมา ปรับปรุงตัวเอง สู้เพื่อคงคุณภาพให้ผู้ลงทุน ขณะเดียวกันก็ทำให้กองถ่ายมีความสบายทั้งร่างกายและจิตใจอยู่มันก็มี ....แค่เขาไม่ได้ออกมาพูด แค่เพียงเขาไม่ได้ออกมาเล่า เพียงแค่เขาไม่ได้ออกมาป่าวประกาศ มันก็เลยเหมือนกับว่าอาชีพนี้ (ที่มีคนน้อยมากเพราะมันยาก มันเหนื่อยและมันกินเวลาชีวิตหนักไม่ต่างกัน) เป็นอาชีพที่ชั่วร้าย อำมหิต เลวทราบต่ำช้า อันนี้ผมไม่เห็นด้วยครับ โทนการเขียนจึงสำคัญ ถ้าเราจะเรียกร้องอะไร ไม่ได้หมายความว่าเราจะเป็นศัตรูกับใครทั้งวิชาชีพครับ เรากำลังพยายามทำให้มาตรฐานการทำงานดีขึ้น ไม่ได้พยายามก่อสงครามระหว่างกลุ่มอาชีพหนึ่งกับอีกกลุ่มอาชีพหนึ่ง หากมีคนกลุ่มนึงปฎิบัติแยกเขาแยกเรา เจ้าขุนมุลนายในกองถ่าย ไม่ได้แปลว่าเราควรมาใช้ระบบนี้ในโลกอินเตอร์เน็ตกับคนที่ไม่ได้ทำแบบนั้นด้วยน่ะครับ และผมก็เข้าใจความโกรธของคนกองจำนวนมากนะครับ ผมรับฟังเรื่องนี้มาตลอดทั้งชีวิต ตัวเองช่วงเริ่มทำงานก็เป็นหนึ่งในคนที่ทำงานหนักเกินขอบเขต และตอนหลังก็เรียนรู้ และปรับจนกระทั่งมาถึงจุดที่สามารถทำงานในระบบ 12 ชั่วโมงได้แล้วหลายปีที่ผ่านมา (น่าจะเกือบ 10 ปีแล้ว) แต่ยังไม่เคยเห็นด้วยกับการเขียนเหมารวมแบบนี้บนโลกออนไลน์ครับ แต่ผมไม่ได้โกรธ ไม่ได้เกลียด ไม่ได้รู้สึกอยากขัดขวางความคิดใครนะครับ ถ้าอยากเขียนก็เขียนไปครับ แค่ผมไม่ได้เห็นด้วยกับวิธีการ และไม่เชื่อว่ามันทำให้คนที่ทำกับคุณแบบนั้นจะเลิกทำ แล้วคนที่อยากช่วยคุณจะอยากช่วยทุกคนมากขึ้นน่ะครับ ปล. ในห้องประชุมของการพูดคุยของสมาคมวิชาชีพวันนั้นผมก็อยู่ครับ ไม่บอกดีกว่าครับว่าความคิดเห็นผมในการพูดให้ความเห็นวันนั้นเป็นอย่างไร แต่ผมก็เคารพทุกความคิดเห็น และหวังว่าเราจะสามารถดูแลและสร้างประสบการณ์การทำงานที่ดีให้กับกองถ่ายทั้งประเทศได้ในอนาคตครับ ปล2. ว่าจะไม่โพสแล้วนะครับ ...กำลังติดเกมอยู่เลย ฮาๆๆๆๆ

พอดีผมใช้ Mac อยู่ มีใครสามารถแนะนำเกม Fighting ที่เหมือน Bushido Blade ได้บ้างไหมครับ อยากเล่นเกมที่ฟันครั้งเดียวตายบ้างน่ะครับ ตอน Bushido Blade ออกมาคือชอบมากๆ เปิดมาก็แทงกันตายไปเลย จบๆในดอกเดียวไม่เสียเวลา ตอนเล่นนี่ลุ้นระทึกดีทีเดียวครับ เพราะพลาดมาคือจบเห่แน่ๆ เลยรู้สึกว่าน่าจะมีคนกลับมาทำเกมแนวนี้อีกก็ดีนะครับ ถ้า Balance ดีๆ เกมแบบนี้น่าจะสนุกครับ ไม่ต้องเรื่องเยอะ เปิดมาก็ฟันกันตายในดาบเดียวเลย

ว่าจะเขียนยาวๆ แต่ไปๆมาๆ มาคิดอีกที ไม่เขียนละครับ ....กำลังติดเกม ไปเล่นเกมดีกว่า ปล. อยู่ดีๆทำไมตัวเองไปอยู่บริษัท คาร์เมนไลน์ ได้นี่ ฮาๆๆๆๆๆๆ

วันนี้ทดลองทำเว็บ Quiz อีกแล้ว แต่อันนี้ลองมั่วๆขึ้นมาใน Gemini 4 แล้วก็เอามาปรับปรุงเพิ่มใน Chat GPT Astra สำหรับพวกรูปกับ UI บางส่วนด้วยครับ ถ้าใครมีโอกาสไปทดลองเล่นกันได้นะครับที่ ift.tt/hL6pM9V เล่นแล้วเป็นอย่างไร ลองเอามาแชร์กันดูได้ครับ ฮาๆๆๆๆๆ

เท่จัด

ถ่ายไปเรื่อยๆ หนึ่งวันพันปัญหา แต่ก็แก้กันทุกวัน ทั้งพันปัญหาก็ผ่านไป ...แล้วก็มีมาใหม่พันปัญหา ก็แก้กันต่อไป แล้วงานก็เดินหน้าไปครับ เย้! instagr.am/p/DeRi-EWky2H/