فیلسوف طبقه ششم (بزکوهی)

من اول این توییت رو ریپستش کردم، ولی بعد که بیشتر بهش فکر کردم، ریپستم رو برداشتم و ترجیح دادم این رو بنویسم. ما دیگه توی نقطه‌ای هستیم که باید یاد بگیریم اشتباه‌هامون رو بپذیریم و اسم هر چیزی رو همون چیزی بذاریم که هست. وقتی چیزی عیانه، دیگه چه حاجت به بیان و آوردن اما و اگرهای بی‌دلیله؟ این دیگه ربطی به بد برداشت کردن نداره. وقتی مصاحبه‌ی کامل موجوده و هر آدم عاقل و بالغی می‌تونه بره کامل گوشش کنه و بفهمه منظور طرف چی بوده، بریدن یه تیکه از حرفش و برعکس جلوه‌دادن منظورش، کاملاً با هدف تخریب انجام می‌شه. آدمی که واقعاً بد برداشت کرده، وقتی مصاحبه‌ی کامل و سند و مدرک رو جلوش می‌ذارن، به اشتباهش پی می‌بره، حرفش رو پاک می‌کنه، اصلاحیه می‌زنه و عذرخواهی می‌کنه. کسی که بعد از این همه توضیح هنوز روی همون تیکه‌ی تقطیع‌شده پافشاری می‌کنه، بد برداشت نکرده، سوءنیت داره و دنبال بهانه برای تخریبه. همین کار رو دقیقاً با مصاحبه‌ی فرانسوی گلشیفته هم کردن. بعداً مشخص شد ترجمه‌ای که منتشر کرده بودن و می‌گفتن چت‌جی‌پی‌تی بهشون داده، کاملاً اشتباه بوده، ولی باز هم پاکش نکردن و روی حرفشون موندن. این‌جور آدم‌ها کاملاً مشخصه از کجا میان و دنبال چی‌ان. دیگه لطفاً براشون بهانه نیارید که «عزیزم، بد برداشت کردی». کسی که اشتباه می‌کنه، وقتی حقیقت رو می‌فهمه اصلاحش می‌کنه. کسی که با وجود دیدن حقیقت باز هم پافشاری می‌کنه، دقیقاً می‌دونه داره چه کار می‌کنه. بس کنید از این همه بهانه‌تراشی.