Amirabbas Ghasemi

در بیانیه‌ی معاون دانشجویی دانشگاه صنعتی آریامهر در مورد حکم قطعی اخراج و محرومیت از تحصیل رضا دالمن، دانشجوی کارشناسی ارشد این دانشگاه، آمده است: «دفاعیات خود را بدون هرگونه ابراز پشیمانی ارائه نمود». شهامت و آزادگی دانشجویان، بزرگ‌ترین کابوس جمهوری اسلامی است.

رضا دالمن، دانشجوی کارشناسی ارشد کامپیوتر دانشگاه صنعتی آریامهر، به جرم آویختن عروسک موش به درخت، حکم قطعی اخراج از دانشگاه و ۴ سال محرومیت از تحصیل در تمام دانشگاه‌های ایران گرفت. سکوت در برابر سرکوب دانشجویان خیانت به ایران است.

از رسوایی ۳۲ میلیون جان‌فدا رسیدند به ۴۲ میلیون تشیع‌کننده در روز نکبت. دروغ، تار و پود جمهوری اسلامی است.

رژیمی که نتوانست از جان رهبر و مقامات عالی‌رتبه‌اش دفاع کند حقیر است؛ اما حقیرتر، ذلیل‌تر و مفلوک‌تر، رژیمی است که انتقام خون رهبرش را از جوانان وطن می‌گیرد و آن‌ها را با اعتراف اجباری دروغین، به پای چوبه‌ی دار می‌فرستد. دانشجویان و سایر جوانانی که این روزها توسط رژیم خون‌خوار اعدام می‌شوند، نه زمان جلسه‌ی خامنه‌ای را، که منجر به هدف‌گیری او شد، می‌دانستند و نه محل اختفای سردارانش را. رژیم درمانده، به جای یافتن نفوذی‌ها در بین مقامات و سرانش، در حال گرفتن انتقام کور از مردم عادی است. این همان رژیمی است که روزی اعتراف اجباری مازیار ابراهیمی به ترور دانشمند هسته‌ای را در صداوسیما منتشر کرد و روز دیگر، او را تبرئه و آزاد کرد و به او حق‌السکوت پیشنهاد داد. این همان رژیمی است که روزی در بیانیه‌ی مشترک اطلاعات سپاه و وزارت اطلاعاتش، نیلوفر حامدی و الهه محمدی (خبرنگارانی که خبر مرگ جان‌سوز مهسا امینی را منتشر کردند) را جاسوس سیا معرفی کرد؛ ولی کم‌تر از دو سال بعد، هر دو از اتهام جاسوسی تبرئه و آزاد شدند. جمهوری اسلامی باید برود تا مردم ایران نفس بکشند.

بدون شرح.