Anke-Thea Dijkman

Mooie poging om een simpele waarheid proberen onderuit te schoffelen @SherminAmiri, ik haak even in. Niemand die het over 'oorspronkelijke Nederlanders' heeft, bedoelt letterlijk een bloedlijn die afstamt van een jager-verzamelaar uit 10.000 v.Chr. Dit soort opgeklopte retoriek raakt kant nog wal, alsof een volk pas mag bestaan als het genetisch onveranderd is gebleven sinds de steentijd, let wel, dit is een standaard die op geen enkel land ter wereld toepasbaar is. Nederlanderschap is de historische, culturele en sociale continuïteit van een samenleving. Een volk verandert, vermengt zich met andere culturen en ontwikkelt zich, maar blijft herkenbaar. Anders zouden taal, gewoonten, instituties, geschiedenis, collectief geheugen en identiteit betekenisloos zijn. Wat maakt iemand Nederlands? Niet alleen een paspoort, da's puur een administratieve handeling. Je wordt pas Nederlands door deelname aan een gedeelde beschaving: de taal spreken, de waarden en normen begrijpen en onderschrijven, de geschiedenis erkennen en respecteren, de bevochten vrijheid en de verantwoordelijkheid daarvoor dragen, gelijkwaardigheid respecteren en accepteren dat Nederland meer is dan een economische verblijfplaats. Nederlander zijn betekent dat je snapt waarom we ruzie maken over Zwarte Piet, waarom tijdens de Dodenherdenking heel Nederland twee minuten stil is, waarom we Koningsdag vieren en Nederland voor één dag oranje kleurt. Dat je vrijheid van meningsuiting respecteert en verdedigt, ook als je je eraan ergert. Dat je kritiek niet meteen als haat bestempelt. Dat je de Nederlandse wet boven religie of afkomst zet. Dat je accepteert dat in Nederland niemand heilig is, zelfs de minister-president of koning niet, en iedereen bekritiseerd mag worden. Dus nee, 'iedereen kwam ooit ergens vandaan' is geen diep historisch inzicht. Het is meestal een retorische truc om het cruciale verschil tussen echt wortelen in een land en er slechts tijdelijk verblijven proberen weg te poetsen. Nederland is geen hotel, Nederland is een huis. Een huis dat generaties lang met bloed, zweet en tranen maar ook hoop en liefde is gebouwd, verdedigd, ingericht en onderhouden. Met een fundering van taal, stucwerk van gewoonten, een zolder vol herinneringen, een schuur gevuld met offers en een stapel paperassen met ongeschreven regels. Je mag er altijd even logeren. Maar pas als je de huissleutel aanneemt, de taal vloeiend spreekt, de gewoonten als vanzelfsprekend hebt geaccepteerd, de geschiedenis erkent als een erfenis en de vrijheid onderhoudt alsof het je eigen huis is, word je pas echt een bewoner. Dan pas hoor je erbij. Dan pas ben je een oorspronkelijke Nederlander.