จ่าจี(สน.ตองเก)

เผื่อใครไม่เข้าใจว่า รัฐบาล “พล.อ.ประยุทธ์” ยุค คสช. ที่ใช้อำนาจ ม.44 เปิดช่องให้โรงงานขยะเข้ามาใช้ไทยเป็น “ถังขยะโลก” ได้ยังไง ขอสรุปแบบเข้าใจง่ายคือ เดิมทีการตั้งโรงงานขยะจะถูกคลุมโซนนิ่งเข้มงวด ต้องตั้งในพื้นที่อุตสากรรมเฉพาะเท่านั้น ไม่สามารถตั้งตรงไหนก็ได้ แต่คำสั่งที่ 4/2559 เป็นการเปิดทางให้การคุมโซนนิ่งนั้นหายไป โรงงานขยะสามารถตั้งที่ไหนก็ได้ไม่ต้องสนใจว่าจะใกล้ชุมชน แหล่งน้ำ แหล่งทำเกษตร และสนับสนุนดึงดูดโรงงานขยะเข้าประเทศโดยอ้างว่า เพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจและการลงทุน . ผลที่ตามมาคือ โรงงานขยะทั้งโลกหลั่งไหลเข้ามาเต็มประเทศ เพราะในขณะที่ชาติอื่นๆ รวมทั้งจีนก็เข้มงวดห้ามตั้งโรงงายขยะ แต่ไทยดันเปิดทางให้ตัวเองเป็น “บ่อขยะโลก” กวักมือให้ทั้งโลกเอาขยะมาเททิ้งที่ไทยได้สบายๆ โรงงานขยะผุดขึ้นถึง 2,500 แห่ง ซึ่งส่วนใหญ่เป็นทุนจีนที่หอบกันหนี้ความเข้มงวดในประเทศออกมาตั้งที่ไทย แม้จะมีการยกเลิกคำสั่งนี้ไปเมื่อปี 2568 แต่ไม่ได้หมายความว่าโรงงานขยะจะหายไป กลายเป็นมรดกตกทอดจากรัฐบาลที่บอกรักชาติสุดหัวใจทิ้งไว้ให้กับประเทศ จากอู่ข้างอู่น้ำอุดมสมบูรณ์ สู่ที่ทิ้งขยะของคนทั้งโลกนั่นเอง 🦠Reporter Journey