artahermes

صبح رفتم کله پاچه زدم یک مغز. یک پاچه 840 هزار تومن!!!! من مغز 5 هزار تومنی رو یاااادمه

اینم بورس چین ! 🥸

یک روز از دنیا پرسیدم: چرا آدم‌ها این‌همه زنجیر دارند؟ دنیا گفت: من که هیچ زنجیری نساخته‌ام!... گفتم: پس این‌همه آدمِ در بند از کجا آمده‌اند؟ لبخندی زد و گفت: خب حتما بعضی‌ها زنجیرشان را به ارث برده‌اند. بعضی‌ها هم خریدنش، و آن‌قدر به سنگینیش به دور گردنشان عادت کرده‌اند، که اگر بازشان کنی، می‌ترسند سرشان بیفتد...؟! بعضی هم همیشه داوطلبِ در بند شدن هستن . ولی در ادامه هیچ چیزی در مرود پلیدی و عدالت در جهان نگفت... بعد گربه‌ای از کنارمان گذشت، به من نگاه کرد، خودش رو به دور پایم پیچاند، خمیازه‌ای کشید. و رفت. با خودم گفتم: خوش به حال گربه‌ها، نه از کسی عدالت می‌خواهند، نه برای ظلم تبصره می‌نویسند. اما کمی جلو تر دیدم گربه از گربه‌ای دیگر تکه گوشتی دزدید و فرار کرد. و من خندیدم... انگار دنیا حتی در کوچک‌ترین گوشه‌اش، همیشه نسخه‌ای از پلیدی خودش را پنهان کرده است. به خانه برگشتم. پدرم نبود. مادرم پیرتر شده بود. و من بودم و خودم که هنوز داشتم دنبال پاسخی می‌گشتم برای چیزی که شاید اصلا از اول هم سؤالم نبود!!! شب، وقتی چراغ را خاموش کردم، تاریکی گفت: اوی آدمیزاد! تو از کجا مطمئنی که آزاد هستی؟ فقط چون زنجیرت صدایی ندارد؟؟؟ بفکر فرو رفتم و در جواب به تاریکی گفتم: آزادی ؟! پس معنی آزاد بودن چیست ؟! جز اینکه در بند نباشی ؟! گفت: شاید آزادی همیشه به معنای نداشتن زنجیر نباشد، شاید مهم شناختنِ آن زنجیرهایی‌ است که با دست‌های خودت ساخته‌ای و به دور خودت بسته ای و دیگر جرئتِ گشودنشان را نداری!. پرسیدم: و عدالت؟ عدالت چیست؟! گفت: به عدالت فکر نکن و عدالت را از آدم‌ها نپرس... آن‌ها هنوز بر سر تعریفِ ظلم هم با یکدیگر توافق نکرده‌اند. سکوت کردم. برای نخستین بار احساس کردم شاید تمام عمرم را صرف جست‌وجوی پاسخ‌هایی کرده‌ام که خودم هم جرات و شهامتِ پذیرفتنشان را نداشته‌ام. صبح که شد، بیدار شدم، به خودم نگاهی انداختم، این بار به دست‌هایم نگاه کردم، دور گردنم را لمس کردم و هیچ چیزی لمس نکردم، هیچ زنجیری ندیدم.!!! شاید بعضی زندان‌ها دیوار ندارند، و زندانی هیچ زنجیری نه ساخته و نه به ارث برده است ... شاید فقط خودش نگهبانِ خویش است.بی هیچ دلیلی. خودش زنجیری ست برای وجود خودش. بدون اینکه حتی زندانی باشد ؟!! ز.ن #های_نوشت

بله، درست است. نقطهٔ سیکتیر (مرکز دایره) همان جای تماس نوک تیز پرگار با کاغذ است که ثابت می‌ماند و پای دیگر محیط را می‌کشد.

خودتون چی فکر می کنید؟ :))

Fuck Muhammad, fuck Allah and poop on Quran:)))