asadbuda

هلن، که در زیبایی از همه برتر بود، بهترینِ شوهران را ترک کرد.

“A spouse or a lover is your mirror: you see yourself in them, but the two of you are independent.” — Can Xue,

از داوودخان تا اشرف غنی، هر حاکمی که خواست عبدالرحمانِ دیگری باشد، سرانجام سقوط کرد: میراث سیاسی عبدالرحمان، فقط سقوط است و فروپاشی. اکنون نوبت ملا هبت‌الله است.

به خواب‌گاهِ عدم گر هزار سال بخسبم، ز خواب، عاقبت آگه، به بوی موی تو باشم. — سعدی.

سرِ کوهِ بلند داود ❤️❤️❤️ سرخوش. youtu.be/cWaI1ThpxbI?si=8Xol…

قدم به قدم به پایانِ افغانستان نزدیک می‌شویم. حذفِ کامل زبان فارسی از ادارات، اگر به درستی درک شود، پایان فاجعه‌ای به نام افغانستان است. وجهِ مثبت ماجرا این است که این پایان را عاشقان افغانیت رقم می‌زنند. پایان استعمارِجنوب و ظهور دولتِ چند فرهنگیِ شمال با مرکزیتِ بلخ، مبارک باد!

ماجرا روشن است: حسیب در دفاع از خانه و سرزمین‌اش کشته شد. دقیقا به همین‌خاطر طرف‌دران روایتِ قومی و حامیانِ طالب از مرگ او خوش‌‌حال‌اند و حتا به بدنِ کشته‌شده‌اش بی‌احترامی کردند. کشته‌شدن در خانه و برای خانه، از هر جهت موجه و اخلاقی است و نبازی به بحث و جدال ندارد.

پناه بر لیلا

باز نشر!

«به من گزارش دادند که خطر ربودن جسد امیر عبدالرحمن در مسیر قبرستان وجود دارد. بر اساس این گزارش، هدف آن‌ها این بود که جسد را از تشییع‌کنندگان بربایند، قطعه‌قطعه کنند و پیش سگ‌ها بیاندازند تا بخورند». — فرانک مارتین، ۱۹۰۷.

میان «همان» و «همین»، یک سرزمین گم شده بود.

مَنی که به خود می‌نگرد. asadbuda.substack.com/p/the-… ٖ

امید سخت‌جان است؛ حتی پس از مرگِ امکان، در تاریکی به حیات خود ادامه می‌دهد.

مشکل افغانستان را نمی‌توان در بنیادگرایی فروکاست. سرچشمه‌ی بحران‌ها، خودِ ایده‌ی افغانستان است. این ایده،‌ ظرفیت دولت‌سازی ندارد. بیش از یک قرن جنگ و تباهی، نمود تناقضات درونی همین ایده‌ است. هر نوع، پروژه‌ی دولت‌سازی سرانجام در تناقضات درونی ایده‌‌ی افغانستان فرو می‌پاشد.

تنگه‌ی هُرمز همچون استعاره‌ای سیاسی open.substack.com/pub/asadbu…

ای دل، سزایش بری! باز بر چَنگل عقابی بی تو، مرا زنده نبیند من ذره ام، تو آفتابی! - رودکی

مسابقه‌‌ی پایانی جام جهانی امسال، بیش از هر چیزی صحنه‌ی پدرکشی بود: یامال، جادوی مسی را باطل کرد و جام را از او گرفت.

وحشی‌گری را ببینید. آهوها را هم ترور می‌کنند.

ارنست بلوخ، ابن سینا و چپِ ارسطویی open.substack.com/pub/asadbu…

Lucretius did not find consolation in a hidden meaning. He found limits: atoms collide, bodies perish, cities fracture, and no voice descends from the storm to explain the damage. Poetry, for him, made this material universe thinkable without terror. substack.com/@asadbuda/note/…