aye`•

ผมบอกเลยนักข่าวบางคนมาทำข่าวตอนเกิดภัยพิบัติ แต่นักข่าวบางคนอยู่กับพื้นที่นั้น แม้วันที่ข่าวเงียบไปแล้ว เพราะสำหรับคนที่ได้รับผลกระทบ วิกฤตไม่เคยจบลงพร้อมกับกระแสข่าวเลยสักครั้ง เลยอยากจะขอยกย่องนักข่าวคนนี้ โกวิทย์ บุญธรรม นักข่าว Thai PBS ที่ลงพื้นที่ติดตามวิกฤตแม่สายและปัญหาสิ่งแวดล้อมในภาคเหนือมาอย่างต่อเนื่องหลายปี ตั้งแต่ปี 2565 ที่แม่สายเผชิญวิกฤตฝุ่น PM2.5 พุ่งสูงจนผู้คนแทบหายใจไม่ออก ต่อด้วยน้ำท่วมใหญ่ที่ต้องลงไปลุยน้ำแจกอาหารและช่วยเหลือประชาชน ปี 2567 ก็ยังอยู่ในพื้นที่ช่วงน้ำท่วมครั้งประวัติศาสตร์ เฝ้ารายงานสถานการณ์ตั้งแต่น้ำเริ่มเข้าท่วมถนนและบ้านเรือนของประชาชน และตลอดปี 2567-2568 เขายังไม่หยุดติดตามและค้นหาสาเหตุของน้ำท่วม รวมถึงปัญหาเหมืองแร่ มลพิษในแม่น้ำ และสารพิษที่อาจไหลข้ามพรมแดนจากฝั่งเมียนมา จนมาถึงปี 2569 ประเด็นสารพิษข้ามพรมแดนยังคงเป็นสิ่งที่เขาติดตามอย่างต่อเนื่อง มีการร่วมมือกับเครือข่ายสิทธิมนุษยชนไทใหญ่ เปิดเผยข้อมูลเหมืองแม่โจ๊ก เหมืองดอยก่อวัน ซึ่งอยู่ใกล้ชายแดนไทย รวมถึงข้อมูลบริษัททำเหมือง 28 แห่งในเมียนมา เพื่อพยายามค้นหาต้นตอของปัญหาที่คนแม่สายต้องเผชิญ ผมคิดว่านี่แหละคือคุณค่าของนักข่าวภาคสนามอย่างแท้จริงเลย น่านับถือจริงๆนะ มันไม่ใช่แค่การไปอยู่ตรงจุดเกิดเหตุเพื่อรายงานข่าว แต่มันคือการอยู่กับปัญหา ตั้งคำถามแทนประชาชน และไม่ปล่อยให้ความเดือดร้อนของผู้คนถูกลืมไปเหมือนที่ผ่านมาอะ ผมขอขอบคุณโกวิทย์ บุญธรรม และทีม Thai PBS ที่ทำให้เห็นความหมายของคำว่า สื่อสาธารณะของทุกคนมากๆครับ 🙏🏻🙇🏻‍♂️