Aircraft engineer and aviation lawyer educated in 🇲🇳🇺🇦🇨🇦🇦🇺
Mongolia
Joined September 2013
- Tweets209K
- Following4.9K
- Followers108K
- Likes9.2K
Зайлуул хүүхдүүд нь биеэ даагаад амьдарч чаддаггүй Энхбаяр гм даргын хүүхдүүд шиг ялгаагүй өрөвдмөөр юм бн шд. Аав ээжийнхээ хормойноос зүүгдсэн бүхэл бүтэн жэнэрэшн нийгэмд бдаг
Төрөөр дүүрэн бирд чөтгөр мангас алмас шулмасууд эгнээд бж бхад сүнсний баярыг ер нь төрийн хэмжээнд тэмдэглээд бдаг болж болохгүй юмуу 😜
Бензиний хямралаас гарах ганц л арга зам бгаа. Өөрийн нефть боловсруулах үйлдвэртэй болох. Монголд нефть олдсон, цаашид ч олдоно. Дэлхийн хаанаас ч зөөгөөд авчирах боломж бий. НБҮ-ээ л яаралтай барь. Модигийн өгсөн тэрбум доллар нь хаачив?!
BATENGINEER retweeted
Шадар сайд Н.Номтойбаяр: “Дарханы Дулааны цахилгаан станц” ТӨХК-д өчигдөр шөнө томоохон осол гарлаа. Тус асуудлаар Эрчим хүчний яамнаас шуурхай бүрэлдэхүүн очиж ажиллахаар явсан. Хэрэг явдал аливаа нэг инженер, техникийн ажилтны буруутай үйлдлээс болоогүй. Гэмтэл гарсан систем нь вакум орчинд байдаг бөгөөд дотроо гал гарч, дэлбэрэлт үүссэн. Улмаар станцын ажилчид шуурхай арга хэмжээ авч галыг унтраасан.
BATENGINEER retweeted
Хятадын хүн ам манай бүх малаас 20 дахин олуулаа. Өөрөөр хэлбэл хятад руу махны экспорт нэг эхлэхэд монголын мал асар хурдан барагдаж махны үнэ тэнгэрт хадна. Махны экспортын квотыг төрийн эрх мэдлийн хамгийн дээд хүрээнд атгаж бгаа дуулддаг. Монголчууд жилд бод бог нийлээд 5 сая орчим толгой мал хэрэглэдэг ч үүнээс нь хасаж эрүүл зохицуулалтгүй олон саяар нь энэ чигээрээ экспортлоод бвал махны үнийг өсөлтийг ямар ч засаг тогтоож барьж дийлэхгүй ээ. Дээр нь өөрсдийн хэрэглээндээ бэлдсэн нөөцийн махнаасаа урагшаа экспортлоогүй гэх баталгаа бгаамуу. Би бол магадгүй л гэж хардаж бн. Иймд эхлээд мах малын экспортын бодлогоо эргэж хар! Гадагшаа бэлдсэн мах нь урсаж бхад идэх мах үнэд орох нь баталгаатай шүү дээ!
Нисдэг тэрэг гэдэг нэршил анх энэ өгүүллэгт бичигдсэн бдаг.
Д.Нацагдорж : Соёлыг гайхав
Хаврын хурц наранд өвлийн хунгарласан цас хайлж газрын хөрсийг чийгтүүлэн, өсөх төлжих ногоонд шимийг эх нь сайшаалтай боловч, тэрэгч Лувсангийн зуны халуунд хөлсөө урсгаж, өвлийн хүйтэнд хуруугаа хөлдөөж олсон муу гутлыг шавхайдан дүүргэх нь хайрлалтай.
Хасаг тэрэгний хяхнах тутам Лувсангийн сэтгэл уйтгарлаж хүрэн шарыг хашигнах бүр түүний уур хүрнэ. Лувсан хэдийгээр өсөх наснаас үхэр тэргээр нөхөр хийж, эзгүй талаар гэр болгож дадсан боловч хөөрхий зайлуул, хүний үр тул амрах цадах цагийг юунд үл хүснэ. Арван гурван наснаас тавин зургаан насыг хүртэл Шарын гол, Улаанбаатар хоёрын хооронд Дагвын өвсийг зөөж , Балдангийн түлээг тээсээр өдий хүрсэн тул зам дахь уул, давааг ч андахгүй энхэл донхлыг ч эндэхгүй, нүхнээс гарч хошгирох тарвагыг ч барах таних бөгөөд нисэн өнгөрч одох шувууг ч төлөв мэднэ. Хуучин хүний яриаг ихэд сонсож, хэдэн арван жил нилээд юмыг өнгөрүүлсэн тул хөгшин толгой сүрхий хаширжээ.
Хараагийн голд хоноод, Бороогийн голд үлдэхээр явахад бага үдийн үе байв. Лувсан эрт боссондоо гансартал эвшээн, урт замд мацалхийлэн алхах нь хэдийгээр зүдүүртэй боловч, урьхан салхи өмнөөс нь зөөлнөөр үлээж, үдийн нар ууц руу төөнөхөд бас ч нэг жаргал шиг санагдана. Хэдэн үхрээ гараар нэгэнт гуядаж , амаар хэдэнтээ гуугалсаар санамсаргүй явтал, ар талд шуугих чимээ гарна. Цочин гэдрэг ажиглавал, хөтөлсөн хэдэн үхэр хэв хэвээр, дув дуугүй цувралдан явах тул, сэтгэл нь тайтгарч, цааш алхлав. Гэтэл шуугих чимээ нь улмаар ихдэж, хоосон огторгуйд хүрчигнэн хорчигноход Лувсангийн сэтгэл нь сэр хийж, нүдээ сортойн, чихээ сэрвийн, элдэв юм бодогдон, «Хаврын эхэн сард тэнгэр дуугардаггүй юмсан. Галав юүлнэ гэгч нь арай болоогүй юмсан» хэмээн санаж зүрх догдлон, дөрвөн зүг, найман зовхист ажиглавал, үүл ч үгүй, хүн амьтан ч үгүй шороо ч үгүй, тоос ч үгүй аливаа байдал нам гүм, хамаг юм хэв хэвээр байтал, сонсох тутам өнөөх дуу нь улам ойртон, дээгүүр нь хүрчигнэхэд дээш харвал, харин нэг том шувуу мэт юм нисэн явна. Тэрэгч Лувсан тавин хэдэн нас хүртлээ тийм том шувуу үзсэнгүй, хэдийгээр хан гарьд гэдэг нэг том шувуу байдаг юм гэж сонссон боловч, бас энэ тивд байдаггүй гэж ярьдаг тул, адилтгашгүй, дэмий л гайхан дахин сайнаар ажиглая гэтэл, энэхүү нэг эгшинд тэртээ уулын цаана далд оржээ. Энэхэн зуур Лувсан нэг үе жигтэй болоод зүүдэлсэн ба үзсэн хоёрын алин билээ гэж эргэцүүлэн, зүгээр юмуу, хувилгаан юм уу гэж мухар сүсгийн үүднээс гайхсаар юу ч болов Улаанбаатар хотод очсоны хойно чавганц нарт ярьж, цайгий нь уух сонинтой болов гэж бодоод үхэр тэргээ гуугалан урагш явав. Удалгүй Улаанбаатар хотод ирэв. Уржигдрын үзсэнээ авгай хүүхдэд яръя гэтэл харин урдаас нь угтаж аваад «Манай хүрээнд нисдэг тэрэг гэгч нэг сонин тэрэг ирсэн биш үү» гэж хүүхдүүд нь хүр хүр гэж дуурайн бархиралдаж, хөгшид нь « Сүрхий юм, хачин юм» гэж залбиралдан байхад Лувсан хэдийний догь хүн тул дэмий чалчихаа байж даруй нэг таних залуу албаны хүнтэйгээ уулзан асууж, энэхүү нисдэг тэрэг нь хүний арга ухаан эрдэм соёлын үүднээс бүтсэн болох бүхий л учрыг олж сонсоод, ихэд гайхаж, хөдөөгийн байдалд мунхран сууж, хөдөөх заншлаар нэг насыг барахгүй, хөл хүрэх газар явж, ухаан хүрэх юмыг үзвэл эрдэм соёл гэгч их сайхан юм байна гэж мэдэвч, энэ бие хөгширсөн тул ирэх жилээс ажилд орох гэж байсан арван хоёр настай хүүгээ ардын сургуульд хөөн явуулжээ.
1930 он
BATENGINEER retweeted
Насаараа багш хийсэн А.Бямбажаргал хэрхэн 1.5 сая долларын үнэтэй Ривер гарден хотхонд амьдардаг тухайгаа ярих цаг ирэх байхаа!!!
Хэдэн хүнийг хэргээс мулталж, хэдэн хүнийг хонгилоор чирэв дээ нэг сайхан халаач…
BATENGINEER retweeted
Нүдэнд харагдах шиг.
Д.Нацагдорж : Соёлыг гайхав
Хаврын хурц наранд өвлийн хунгарласан цас хайлж газрын хөрсийг чийгтүүлэн, өсөх төлжих ногоонд шимийг эх нь сайшаалтай боловч, тэрэгч Лувсангийн зуны халуунд хөлсөө урсгаж, өвлийн хүйтэнд хуруугаа хөлдөөж олсон муу гутлыг шавхайдан дүүргэх нь хайрлалтай.
Хасаг тэрэгний хяхнах тутам Лувсангийн сэтгэл уйтгарлаж хүрэн шарыг хашигнах бүр түүний уур хүрнэ. Лувсан хэдийгээр өсөх наснаас үхэр тэргээр нөхөр хийж, эзгүй талаар гэр болгож дадсан боловч хөөрхий зайлуул, хүний үр тул амрах цадах цагийг юунд үл хүснэ. Арван гурван наснаас тавин зургаан насыг хүртэл Шарын гол, Улаанбаатар хоёрын хооронд Дагвын өвсийг зөөж , Балдангийн түлээг тээсээр өдий хүрсэн тул зам дахь уул, давааг ч андахгүй энхэл донхлыг ч эндэхгүй, нүхнээс гарч хошгирох тарвагыг ч барах таних бөгөөд нисэн өнгөрч одох шувууг ч төлөв мэднэ. Хуучин хүний яриаг ихэд сонсож, хэдэн арван жил нилээд юмыг өнгөрүүлсэн тул хөгшин толгой сүрхий хаширжээ.
Хараагийн голд хоноод, Бороогийн голд үлдэхээр явахад бага үдийн үе байв. Лувсан эрт боссондоо гансартал эвшээн, урт замд мацалхийлэн алхах нь хэдийгээр зүдүүртэй боловч, урьхан салхи өмнөөс нь зөөлнөөр үлээж, үдийн нар ууц руу төөнөхөд бас ч нэг жаргал шиг санагдана. Хэдэн үхрээ гараар нэгэнт гуядаж , амаар хэдэнтээ гуугалсаар санамсаргүй явтал, ар талд шуугих чимээ гарна. Цочин гэдрэг ажиглавал, хөтөлсөн хэдэн үхэр хэв хэвээр, дув дуугүй цувралдан явах тул, сэтгэл нь тайтгарч, цааш алхлав. Гэтэл шуугих чимээ нь улмаар ихдэж, хоосон огторгуйд хүрчигнэн хорчигноход Лувсангийн сэтгэл нь сэр хийж, нүдээ сортойн, чихээ сэрвийн, элдэв юм бодогдон, «Хаврын эхэн сард тэнгэр дуугардаггүй юмсан. Галав юүлнэ гэгч нь арай болоогүй юмсан» хэмээн санаж зүрх догдлон, дөрвөн зүг, найман зовхист ажиглавал, үүл ч үгүй, хүн амьтан ч үгүй шороо ч үгүй, тоос ч үгүй аливаа байдал нам гүм, хамаг юм хэв хэвээр байтал, сонсох тутам өнөөх дуу нь улам ойртон, дээгүүр нь хүрчигнэхэд дээш харвал, харин нэг том шувуу мэт юм нисэн явна. Тэрэгч Лувсан тавин хэдэн нас хүртлээ тийм том шувуу үзсэнгүй, хэдийгээр хан гарьд гэдэг нэг том шувуу байдаг юм гэж сонссон боловч, бас энэ тивд байдаггүй гэж ярьдаг тул, адилтгашгүй, дэмий л гайхан дахин сайнаар ажиглая гэтэл, энэхүү нэг эгшинд тэртээ уулын цаана далд оржээ. Энэхэн зуур Лувсан нэг үе жигтэй болоод зүүдэлсэн ба үзсэн хоёрын алин билээ гэж эргэцүүлэн, зүгээр юмуу, хувилгаан юм уу гэж мухар сүсгийн үүднээс гайхсаар юу ч болов Улаанбаатар хотод очсоны хойно чавганц нарт ярьж, цайгий нь уух сонинтой болов гэж бодоод үхэр тэргээ гуугалан урагш явав. Удалгүй Улаанбаатар хотод ирэв. Уржигдрын үзсэнээ авгай хүүхдэд яръя гэтэл харин урдаас нь угтаж аваад «Манай хүрээнд нисдэг тэрэг гэгч нэг сонин тэрэг ирсэн биш үү» гэж хүүхдүүд нь хүр хүр гэж дуурайн бархиралдаж, хөгшид нь « Сүрхий юм, хачин юм» гэж залбиралдан байхад Лувсан хэдийний догь хүн тул дэмий чалчихаа байж даруй нэг таних залуу албаны хүнтэйгээ уулзан асууж, энэхүү нисдэг тэрэг нь хүний арга ухаан эрдэм соёлын үүднээс бүтсэн болох бүхий л учрыг олж сонсоод, ихэд гайхаж, хөдөөгийн байдалд мунхран сууж, хөдөөх заншлаар нэг насыг барахгүй, хөл хүрэх газар явж, ухаан хүрэх юмыг үзвэл эрдэм соёл гэгч их сайхан юм байна гэж мэдэвч, энэ бие хөгширсөн тул ирэх жилээс ажилд орох гэж байсан арван хоёр настай хүүгээ ардын сургуульд хөөн явуулжээ.
1930 он
BATENGINEER retweeted
Common law-г Далайн эрх зүй гээд буруу орчуулчихсан тэгээд хуулийн сургуульд нь багш нар нь:
“ Далайд гарцгүй Монголд далайн эрхзүй тохирохгүй.”
гэж хээв нэг заадаг тул нийтээрээ буруу ойлголттой болсон.
Эрхзүйн бүлийг газарзүйн ойлголт болгосон алдааг засах шаардлагатай.
Зөвлөлт эрх зүйтэй нийгэмд хонгил устахгүй. Хонгилын эзэн л солигддог. Хонгилыг устгая гэвэл эрх зүйн бүлээ сольж 1924 оноос өмнө бсан эрх зүйдээ шилжих хэрэгтэй. Манайхтай яг ижил бсан Бутан улсын эрх зүй common law+ customary law хэвээрээ бн. Хибхид эрх зүйн тогтолцоог ав. Case law бол me 2, me 3 гэсэн бүгдэд тэгш хандахыг шаарддаг барьцалтын зарчмыг дагадаг тул хамгийн шударга эрх зүй бдаг. Үндсэн Хуульд бүх хүн шүүхийн өмнө тэгш бх case law тогтолцоог хуульчилсан бгаа. Одоо үүнийг мөрдүүлэх зарлиг гаргах Ерөнхийлөгч л хэрэгтэй. Ерөнхийлөгчийн зарлигаар шүүхийн практикт case law хэрэглэхийг шийдвэл Монгол хонгилгүй улс болно.
BATENGINEER retweeted
Баян хүн компаниасаа цалин авдаггүй. Авсан ч билэгдлийн $1 л цалин бх нь элбэг. Иймд өндөр цалинтай "баячуудыг" шатласан татвараар чангалж хураасан татвараа ажилгүй ядууст тараана гэдэг бол социалист үлгэр шүү. Баячуудын хэрэглээ нь компанийхаа зардалд сууж татвараас чөлөөлөгддөг. Баячууд нийгэмд өгдөг гол зүйл нь татвар хураалгаж ажилгүй ядуусыг тэтгэх биш, харин ажлын байр үүсгэж халамж авагчдын тоог бууруулж бгаа явдал нь бдаг. Баячуудтай бүү тэмц, харин тэдэнтэй хамтарч ажилгүйдлийг бууруул. Тэдний нийгэмд өгдөг өгөөж өөр бдын.
Үгүй ер...Даанч энэ хүсэл техникийн хувьд боломжгүй л дээ. Х нэг төхөөрөмжинд нэг дугаар имэйлээр 10, Facebook 5 аккаунт нээж болдог.
BATENGINEER retweeted
Аа, юм л бол “постоо устга, шалгуулна, цагдаад өгнө, уучлалт гуй” гэж хэлж орж ирдэг боллоо.
Гэтэл надтай яг адилхан бодож пост хийсэн хүмүүс өчнөөн л байна шд.
Тэр бүхэнд яг энийгээ хэлж, адилхан шалгуулж байгаа юм уу?!
Би ганцаараа цоо шинэ нээлт хийсэн юм шиг зүйл яриад байгаа юм уу? Үгүй биз дээ.
Заримынх нь бүр доромжлол, муухай үгсэд огт дургүйцдэггүй хэрнээ яагаад миний постонд л эмзэглээд, эгдүүцээд байгаа юм?
Нэг пост хийхээр л гүтгэлээ, харлууллаа ваасссс…
Д.Нацагдорж : Соёлыг гайхав
Хаврын хурц наранд өвлийн хунгарласан цас хайлж газрын хөрсийг чийгтүүлэн, өсөх төлжих ногоонд шимийг эх нь сайшаалтай боловч, тэрэгч Лувсангийн зуны халуунд хөлсөө урсгаж, өвлийн хүйтэнд хуруугаа хөлдөөж олсон муу гутлыг шавхайдан дүүргэх нь хайрлалтай.
Хасаг тэрэгний хяхнах тутам Лувсангийн сэтгэл уйтгарлаж хүрэн шарыг хашигнах бүр түүний уур хүрнэ. Лувсан хэдийгээр өсөх наснаас үхэр тэргээр нөхөр хийж, эзгүй талаар гэр болгож дадсан боловч хөөрхий зайлуул, хүний үр тул амрах цадах цагийг юунд үл хүснэ. Арван гурван наснаас тавин зургаан насыг хүртэл Шарын гол, Улаанбаатар хоёрын хооронд Дагвын өвсийг зөөж , Балдангийн түлээг тээсээр өдий хүрсэн тул зам дахь уул, давааг ч андахгүй энхэл донхлыг ч эндэхгүй, нүхнээс гарч хошгирох тарвагыг ч барах таних бөгөөд нисэн өнгөрч одох шувууг ч төлөв мэднэ. Хуучин хүний яриаг ихэд сонсож, хэдэн арван жил нилээд юмыг өнгөрүүлсэн тул хөгшин толгой сүрхий хаширжээ.
Хараагийн голд хоноод, Бороогийн голд үлдэхээр явахад бага үдийн үе байв. Лувсан эрт боссондоо гансартал эвшээн, урт замд мацалхийлэн алхах нь хэдийгээр зүдүүртэй боловч, урьхан салхи өмнөөс нь зөөлнөөр үлээж, үдийн нар ууц руу төөнөхөд бас ч нэг жаргал шиг санагдана. Хэдэн үхрээ гараар нэгэнт гуядаж , амаар хэдэнтээ гуугалсаар санамсаргүй явтал, ар талд шуугих чимээ гарна. Цочин гэдрэг ажиглавал, хөтөлсөн хэдэн үхэр хэв хэвээр, дув дуугүй цувралдан явах тул, сэтгэл нь тайтгарч, цааш алхлав. Гэтэл шуугих чимээ нь улмаар ихдэж, хоосон огторгуйд хүрчигнэн хорчигноход Лувсангийн сэтгэл нь сэр хийж, нүдээ сортойн, чихээ сэрвийн, элдэв юм бодогдон, «Хаврын эхэн сард тэнгэр дуугардаггүй юмсан. Галав юүлнэ гэгч нь арай болоогүй юмсан» хэмээн санаж зүрх догдлон, дөрвөн зүг, найман зовхист ажиглавал, үүл ч үгүй, хүн амьтан ч үгүй шороо ч үгүй, тоос ч үгүй аливаа байдал нам гүм, хамаг юм хэв хэвээр байтал, сонсох тутам өнөөх дуу нь улам ойртон, дээгүүр нь хүрчигнэхэд дээш харвал, харин нэг том шувуу мэт юм нисэн явна. Тэрэгч Лувсан тавин хэдэн нас хүртлээ тийм том шувуу үзсэнгүй, хэдийгээр хан гарьд гэдэг нэг том шувуу байдаг юм гэж сонссон боловч, бас энэ тивд байдаггүй гэж ярьдаг тул, адилтгашгүй, дэмий л гайхан дахин сайнаар ажиглая гэтэл, энэхүү нэг эгшинд тэртээ уулын цаана далд оржээ. Энэхэн зуур Лувсан нэг үе жигтэй болоод зүүдэлсэн ба үзсэн хоёрын алин билээ гэж эргэцүүлэн, зүгээр юмуу, хувилгаан юм уу гэж мухар сүсгийн үүднээс гайхсаар юу ч болов Улаанбаатар хотод очсоны хойно чавганц нарт ярьж, цайгий нь уух сонинтой болов гэж бодоод үхэр тэргээ гуугалан урагш явав. Удалгүй Улаанбаатар хотод ирэв. Уржигдрын үзсэнээ авгай хүүхдэд яръя гэтэл харин урдаас нь угтаж аваад «Манай хүрээнд нисдэг тэрэг гэгч нэг сонин тэрэг ирсэн биш үү» гэж хүүхдүүд нь хүр хүр гэж дуурайн бархиралдаж, хөгшид нь « Сүрхий юм, хачин юм» гэж залбиралдан байхад Лувсан хэдийний догь хүн тул дэмий чалчихаа байж даруй нэг таних залуу албаны хүнтэйгээ уулзан асууж, энэхүү нисдэг тэрэг нь хүний арга ухаан эрдэм соёлын үүднээс бүтсэн болох бүхий л учрыг олж сонсоод, ихэд гайхаж, хөдөөгийн байдалд мунхран сууж, хөдөөх заншлаар нэг насыг барахгүй, хөл хүрэх газар явж, ухаан хүрэх юмыг үзвэл эрдэм соёл гэгч их сайхан юм байна гэж мэдэвч, энэ бие хөгширсөн тул ирэх жилээс ажилд орох гэж байсан арван хоёр настай хүүгээ ардын сургуульд хөөн явуулжээ.
1930 он
BATENGINEER retweeted
Баярлалаа. Би уул нь багшилж байсан, Харвардад цорын ганц Монгол tenure professor track
Дараа нь УИХГ болсон. Ховорхон хувь заяатай гэж талархаж явдаг даа
ХАРВАРДЫН ИХ СУРГУУЛЬД АЗИ-АМЕРИК ОЮУТНУУДЫН ЭЛСЭЛТ ТҮҮХЭНДЭЭ ХАМГИЙН ӨНДӨР ХЭМЖЭЭНД ХҮРЧЭЭ
АНУ-ын Харвардын их сургуулийг (Harvard University) төгссөн Монголын үе үеийн улс төрчдөөс хамгийн алдартай, томоохон албан тушаал хашиж байсан хүмүүсийг нэрлэвэл Цахиагийн Элбэгдорж 2002 онд Харвардын их сургуулийн Кеннедийн сургуулийг Төрийн удирдлагын магистраар (MPA) дүүргэсэн, Лувсаннамсрайн Оюун-Эрдэнэ 2015 онд Харвардын их сургуулийн Жон Ф. Кеннедийн нэрэмжит Төрийн захиргааны дээд сургуулийг (Harvard Kennedy School) төрийн удирдлагын магистраар төгссөн, Цэндийн Мөнх-Оргил Харвардын их сургуулийн Хуулийн сургуульд (Harvard Law School) хуулийн ухааны магистр (LL.M.) хамгаалсан бол эдүгээ УИХ-ын гишүүн Даваасамбуугийн Ганмаа Харвардын их сургуульд Нийгмийн эрүүл мэндийн чиглэлээр доктороос өмнөх болон дараах судалгааны хөтөлбөрүүд, мөн Рэдклиффийн ахисан түвшний судалгааны хүрээлэнд ажиллаж байсан юм.
zogii.mn/newsm/14/2/216622
