*flu retweeted
ดีจริง เราเลือกงาน งานเลือกเรา
อะไรที่ Culture ไม่ Fit ก็ไม่ควร ชีวิตมีค่ามากกว่างานที่ทำแล้ว Toxic
แต่ที่สำคัญไม่หลอกตัวเอง อย่าหลอกตัวเองว่าเราเก่งที่สุด ไม่หลอกตัวเองว่าคนอื่นผิดหมดยกเว้นเรา ถ้าเราไม่หลอกตัวเอง ไปอยู่ที่ไหนก็สบายใจ
แชทโดเนทมาว่า - ถ้าเปิดหน้าชนเหมือนเวลาทำงานในอเมริกา ไม่ว่าจะแพ้หรือชนะ จะโดนตราหน้าว่าเข้ากับที่ทำงานไม่ได้บ้าง ถ้าอยู่ใน probation เป็น 1 ในข้ออ้างที่ปลิวได้ด้วยครับ culture ไทยมันน่ารำคาญแบบนี้แหละครับ
นายอาร์มตอบโคตรเท่ - ผมก็ไม่อยู่นะ เพราะผมเก่ง จริงๆแล้วอ่ะ ที่ทำงานอ่ะ ควรจะ work เพื่อ retain ผมไว้ ไม่ใช่ retain คนแบบนั้นไว้ You need me more than I need you นะ ก็เลยเท่ไง เพราะฉะนั้นเราควรจะเป็นคนเท่ เราควรจะพัฒนาให้ตัวเองเป็นคนเท่ แล้วออกจากวงการ toxic นี้ซะ🔥
ฟังแล้วชอบมาก แต่กว่าจะพูดประโยคนี้ได้ มันต้องมีของจริงอยู่ข้างหลัง ทั้งฝีมือ ผลงาน การทนอยู่ในที่ทำงาน Toxic เพราะรู้สึกว่า เราไม่มีทางเลือก แต่ถ้าเราพัฒนาตัวเองจนมีทักษะที่ตลาดต้องการ เราจะเริ่มมีสิทธิ์เลือกมากขึ้น ว่าจะอยู่หรือจะไป
*flu retweeted
พี่เล่าว่า ถ้ามึงอยากให้เด็กเลิก 67
ให้ corporate เริ่มเอามาใช้ในงานสื่อ ให้คนแก่ gen x, gen y เริ่มเอาไปเล่น ให้มันเฝือ
ให้เด็กมันรู้สึก cringe ที่จะทำ
แล้วมันจะกลายเป็น dead meme
แต่เราต้องมีคนเสียสละ
และใช่ นั่นคือพี่เสก
*flu retweeted
สุดท้ายถึงจะไม่มี API เราก็จะดิ้นรนให้ AI ไปใช้ AiPASS TH ให้เราอยู่ดี
ปัญหาคือ เขาไม่มี API ให้เรา
ผมเลยเขียน Skill /aipass-auto-router เชื่อมต่อกับ Brave ผ่าน CDP
1. สลับโมเดลตามงาน
2. ถ้าติด Rate limit ระบบสลับตัวสำรองให้เอง
3. ดึงคำตอบมาเซฟลงเครื่องไร้รอยต่อ
*flu retweeted
สรุปคือ
ตอนเงินต้นยังน้อยให้เรา growth stock เพราะจะทำให้เงินต้นเราโตได้ไวสุดกว่าถือหุ้นปันผลในตอนแรก พอเริ่มที่จะมีเงินเยอะหากพอใจแล้วอยากรักษาเงินต้นแล้ว แบ่งสัดส่วนไป dividend รับปันผลรายเดือน or ปี ได้กระแสเงินสดมาหมุนเงินอีกต่อหนึ่งอีกทีนึง ก็ได้แล้วแต่จะ ดีไซน์ การลงทุนฉบับตัวเอง
ลองคิดเป็นตัวเงินจริงๆ จะเห็นภาพเลยครับ สมมติพอร์ต 100,000 บาท ถือหุ้นปันผลที่ Dividend Yield 5% ทั้งปีได้ 5,000 บาท หรือเฉลี่ยเดือนละแค่ประมาณ 417 บาท ต่อให้พอร์ต 500,000 บาท ก็ได้ปีละ 25,000 บาท เฉลี่ยเดือนละ 2,083 บาท ยังแทบเปลี่ยนชีวิตไม่ได้
ถ้าอยากได้ปันผลเดือนละ 20,000 บาท ที่ Yield 5% ต้องมีเงินต้นประมาณ 4.8 ล้านบาท และนี่คือก่อนคิดเรื่องภาษีหรือความผันผวนของเงินปันผลอีก
เพราะงั้นสำหรับคนอายุน้อยที่ยังมีรายได้จากงานและรับความเสี่ยงได้ ผมมองว่าปัญหาหลักไม่ใช่ “จะเอาปันผลกี่เปอร์เซ็นต์” แต่คือทำยังไงให้ capital โตจากหลักแสนเป็นหลักล้านก่อน จะด้วยหุ้น Growth ธุรกิจตัวเอง หรือเพิ่มรายได้ก็แล้วแต่ พอเงินต้นใหญ่ ปันผล 4-5% ถึงจะเริ่มมีความหมายจริงๆ
*flu retweeted
หลายคนพลาด เป็นเจ้าของบริษัท แต่จ่ายเงินเดือนตัวเองเกินควร เยอะมากจนเข้าเรท 35%
แน่นอนว่า บริษัทมีกำไรมาก ก็เลยอยากจ่ายเงินออกมาเพื่อเป็นค่าใช้จ่ายตัวเอง
แต่ว่าหลายคนไม่รู้ ว่าถ้าปล่อยให้มันเป็นกำไรในบริษัท แล้วมาจ่ายเป็นปันผลทีหลัง จะเสียภาษีน้อยกว่า
เพราะภาษีกำไรบริษัทอยู่ที่ราวๆ 15-20% ในขณะที่ปันผลเสียภาษี 10% final tax (คือเลือกที่จะไม่เอามาใส่ในรายได้ตัวเองในการคิดภาษีปลายปีได้)
ถ้าเรารับเงินเดือนให้เสียซักราวๆ 15-20% หักลดหย่อน แล้วจ่ายเป็นปันผลบ้าง ก็จะประหยัดภาษีไปได้พอสมควร
*flu retweeted
แนะนำทุกคนถ้าอยากเรียนคอร์สอะไรไม่ต้องไปเสียเงินค่ะ
1. ให้ถาม AI ให้มันจัดลำดับการเรียนว่าควรเริ่มจากตรงไหน จัดตารางให้เราอยากเรียนกี่วัน ๆ
2. หาคีเวิร์ดที่ต้องเรียนจาก youtube มีเยอะมาก
*flu retweeted
ถ้ามีเทปนึงที่คิดว่า
คนไม่เคยฟัง ไม่เคยรู้มาก่อน
ได้ฟังแล้วจะเหมือนตาสว่าง
ก็ขอยกให้คลิปนี้
youtu.be/8Q6O0V4J3yE?si=Cppw…
บอกเลยว่า มันอาจจะฟังดู ไกลตัว
ซึ่งมันก็ไกลจริงอะแหละในแง่ location
แต่ผลกระทบของมันใกล้ตัวกว่าที่คิด
ถ้าทำความเข้าใจระบบการเงินโลก แล้วเริ่มเข้าใจเกมส์ เข้าใจระบบ
เราจะเข้าใจว่าทำไมถึงมีคนบางคนบอกว่า
เงิน = หนี้ อะไรงี้ด้วยเลย
![ทำไมในรอบ 50 ปี ที่ผ่านมาค่าครองชีพในไทยถูกลงอย่างรวดเร็ว [คลิป 20 นาทีจะเปลียนชีวิตเพื่อนไปตลอดกาล]](https://pbs.twimg.com/card_img/2117304765315190785/YbozY1DR?format=jpg&name=800x419)
10 ปีก่อน จบมาใหม่ ๆ เงินเดือน 15000 หักประกันสังคมไป 750
ตำไทยจานละ 25-30 บาท
ไก่ย่าง 1 ไม้ 10 บาท
ข้าวเหนียวห่อ 5 บาท
โค้กกระป๋องนึง 12 บาท
อยู่ได้ละ 1 มื้อละ วันนึงจำกัดใช้ได้ไม่เกิน 150 บาท มื้อละ 50 บาท มีอาหารพนักงานในตอนเที่ยงเลยเซพได้เยอะ
ตอนนี้!! 2026 ไปดูมาตำแหน่งที่เคยทำ เงินเดือนเท่าเดิม 15000 สูงสุด 25000 บาท แต่!!
เพิ่งกลับไปแถวหอเก่าสมัยทำงาน ดูร้านรถเข็น
ตำไทย 50-60 บาท
ไก่ย่าง 15-20 บาท
ข้าวเหนียว 10 บาท
โค้กกระป๋อง 18 บาท
แล้วจะเอาที่ไหนมาเก็บอ่ะครับ เงินเดือนเท่าเดิม โค้กยังขึ้นมากกว่าเงินเดือนอีก ทั้ง ๆ ที่ผ่านมา 10 ปีแล้วอ่ะ 😅
*flu retweeted
มีรุ่นน้องเราคนหนึ่งที่โดนเลย์ออฟแล้วชีวิตมันจมดิ่งแบบนี้ น้องมันบ้านมีฐานะโดนเลย์ออฟก็ไม่ได้เดือดร้อนเรื่องเงิน แต่น้องมันบอกว่า ความรู้สึกแตกสลายมันมาจากการรู้สึกว่า คนอื่นเยอะแยะทำไมต้องเป็นกูวะ กูทำงานไม่ดีเหรอวะ กูไม่มีความสามารถเหรอวะ มันเหมือนคนสูญสิ้นความภาคภูมิใจในตัวเอง
.
เราแนะนำน้องไปทำงานบริษัทที่เรารู้จักจะได้ไม่ว่างแล้วฟุ้งซ่านไปใหญ่ พอมีงานทำมันก็รู้สึกตัวเองมีคุณค่าขึ้น เข้าไปทำงานครบปีแรกมันก็ได้รางวัลพนักงานดีเด่นของกลุ่มบริษัทเลย มันก็ได้ความภูมิใจในตัวเองกลับมา
คือนี่โดน Layoff แหละ (ทั้งที่บ่นตลอดว่าอยากออก แต่ไม่ออกสักที) แต่พอได้ออกจริง ๆ ก็แอบช็อค วันศุกร์ยังนั่งทำงานอยู่เลย พอมาวันเสาร์ตกงานแหละ ทำงานที่นี่มา 6 ปีกว่า อยู่ห้องก็นั่งร้องไห้ กินข้าวไม่ลง ต้องกินยานอนหลับ แม่งโคตรดิ่ง ถึงจะได้เงินชดเชยมาก้อนนึง ก็ไม่ได้รู้สึกมีความสุขขนาดนั้นอะ เพราะยังมีฝนตกในใจ รู้สึกดิ่งมาก ลาออกเองกับเชิญออกความรู้สึกมันต่างกันมาก
*flu retweeted
พอทำงานหนักๆ หรือยิ่งถ้าเป็นคนบ้างงานต้องฝึกเอาตัวเองออกจากงาน
งานไม่ใช่ชีวิต ชีวิตไม่ใช่งาน
งานที่ดีนำความสุขมาไห้
แต่งานไม่ใช่ทุกความสุขในชีวิต
พอเข้าใจเรื่องพวกนี้ได้ เราก็จะหา Joy ได้ง่ายขึ้น ชีวิตเบาขึ้น มองความเป็นไปได้ใหม่ๆได้มากขึ้น
มีรุ่นน้องเราคนหนึ่งที่โดนเลย์ออฟแล้วชีวิตมันจมดิ่งแบบนี้ น้องมันบ้านมีฐานะโดนเลย์ออฟก็ไม่ได้เดือดร้อนเรื่องเงิน แต่น้องมันบอกว่า ความรู้สึกแตกสลายมันมาจากการรู้สึกว่า คนอื่นเยอะแยะทำไมต้องเป็นกูวะ กูทำงานไม่ดีเหรอวะ กูไม่มีความสามารถเหรอวะ มันเหมือนคนสูญสิ้นความภาคภูมิใจในตัวเอง
.
เราแนะนำน้องไปทำงานบริษัทที่เรารู้จักจะได้ไม่ว่างแล้วฟุ้งซ่านไปใหญ่ พอมีงานทำมันก็รู้สึกตัวเองมีคุณค่าขึ้น เข้าไปทำงานครบปีแรกมันก็ได้รางวัลพนักงานดีเด่นของกลุ่มบริษัทเลย มันก็ได้ความภูมิใจในตัวเองกลับมา
*flu retweeted
จริงนะ
ข้อดีคือ career path มันชัด
เงินก็ดีอยู่แหละ ต่อให้หารตกชั่วโมงมันน้อยในตอนที่เป็น junior แต่ทำไป 3-4 ปีมันจะเริ่มชินละ ถ้าไม่ซวยจนเกินไป
ถ้าเข้ามาแล้วอยู่ไปเถอะน้อง เงินมันขึ้นเหมือนย้ายงานทุกปี
ถ้าไม่เก่ง + ภาษาดี เข้า corp, mnc ที่จ่ายแพงยาก
(แถมเขาก็ไม่ได้รับคนเยอะ ไม่ได้รับทุกปี คนไม่ออกไม่ได้เข้าเด้อ)
นี่เห็นน้องคนนึงคนละสี เป็นน้องในจ็อบเพื่อนอีกที เข้า S&P500 บอกเงิน +100% ตอนนั้นน่าจะ s2 + CPA + ภาษา + กล้าแสดงออก (แต่ rate นี้มันไม่ได้มาง่าย ๆ หรอก)
งานหายากสัส ๆ ทำ ๆ ไปเหอะ หมดใจก็คิดซะว่าทำงานแลกเงิน
เด่วนี้มันกลับไปเข้ายากเหมือนแต่ก่อน ไม่มีอะไรง่ายหรอก
แต่ถ้าอยากมีรายได้ 0.9 - 1.1 m ต่อปี ในวัยใกล้ 30
ที่นี่ให้ได้
ถึงแนะนำทุกคนคิดไรไม่ออกไปเรียนบัญชีเถอะ มันเป็นคณะที่ไม่ต้องฉลาดเข้าขั้นหมอ ไม่ต้องเก่งเท่าวิศวะ ไปอ่านหนังสือให้มันสอบเข้ามหาลัยดังๆให้ได้พอ แล้วก็ไปเรียนให้เกรดมันไม่ทุเรศมากเกินไป ( แต่กูพูดจริงคณะเหี้ยนี้เหมือนแจกเกียรนิยมเหมาโหลแม่งเป็นคณะที่ได้มากสุดแล้วมั้ง )
ความสามารถของนักบัญชีไม่ต้องมีเหี้ยไรเลย ถึก ถึก แล้วก็ถึก ล้วนๆ งานคือใช้ความถึกเข้าสู้ สมองส่วนรอง แต่มีหน่อยก็ดี เพราะมันทำงานเป็น routine ถ้ามีประสบการมากพอระดับนึงมึงทำเป็น muscle memory แล้ว
Career path ก็ชัดที่สุดแล้ว ถ้าเรียนดีก็ไปเข้า audit firm ทำจนได้ cpa จะทำต่อหรือจะออกไป corporate ก็หางานง่าย จะไปเรียนต่อ top mba ถ้าเค้าเหนมาจาก big4 ก็รับง่ายขึ้น หรือเรียนโง่ก็ไปเข้า audit firm รองๆก็สอบได้เหมือนกันอาจกากกว่าพวกแรกหน่อย
ข้อดีสุดๆของคนเรียนบัญชีคือการที่ได้ทำ audit firm เงินเดือนอะเรื่องรอง แต่สิ่งที่จะได้มาคือ จะรู้ business idea ของแต่ละบริษัทที่ได้ไปทำ ทำให้แทบจะเป็นกลุ่มคนที่มีความรู้แนว management เยอะสุดในเด็ก first jobber แล้วจะไปไหนต่อใครก็อยากรับ
สุดท้ายหลายคนจะบอกให้หนีไป งานหนัก จะบอกว่าทุกอาชีพอยากรวย ไม่มีอาชีพไหนสบาย หมอกว่าจะรวยได้ก็อดหลับอดนอนมาขนาดไหน วิศวกรคนที่รวยทำงานวันนึงกี่ชั่วโมง investment banker ไม่มีใครกลับบ้านตามเวลางาน
*flu retweeted
สำคัญข้อแรกสุดคือ
“สภาพคล่องต้องบวก”
คือ รายได้ - รายจ่าย เป็น บวก
(แม้บางเดือนอาจจะมีลบบ้างแต่โดยรวมต้องบวก -> ได้มากกว่าจ่ายออกไป)
เพราะถ้าสภาพคล่องบวก -> มีเงินออม
เงินออมก้อนนั้นก็จะสามารถเอาไปจัดลงหมวดต่าง ๆ ได้
- เงินสำรองเผื่อฉุกเฉิน
- โอนย้ายความเสี่ยง
- ลงทุน
- ภาษี
- เกษียณ
กลับกัน ถ้าสภาพคล่องติดลบ
มันก็จะค่อย ๆ ไปกัดกินเงินเก็บ เงินออม เงินสำรอง ของเรา
แย่สุดคือกัดกินจนหมด
กลายเป็น “กู้มากิน”
อันนี้จะเริ่มวงจรแห่งความขาลง
เพราะไม่มีเงินออมใหม่เข้ามา
ก็จะกู้มากินใช้ และเริ่มกู้มาจ่าย -> วนกู้
สะสมกองหนี้ไปเรื่อย ๆ -> จะยากในการแก้
*flu retweeted
โพสต์ 3 ปีที่แล้ว แต่อ่านแล้วมีประโยชน์มาก มีหลายคนมาแชร์ประสบการณ์ว่า เขามีอาการหรือพฤติกรรมแบบไหน ก่อนตรวจพบว่าเป็นมะเร็ง
ขอสรุปเป็น pattern เอาไว้สังเกตตัวเองและคนใกล้ตัว (แบบละเอียดอยู่ด้านล่าง)
1. มีก้อน / สิ่งผิดปกติ
2. น้ำหนักลดโดยไม่ตั้งใจ
3. การกินเปลี่ยนไป
4. การขับถ่ายเปลี่ยนไป
5. มีเลือดออกผิดปกติ
6. ปวด / เจ็บผิดปกติ
7. ไอ / หายใจผิดปกติ
8. ไข้ / เหนื่อย / อ่อนเพลียเรื้อรัง
9. มีอาการทางระบบประสาทใหม่ ๆ
10. ตัวเหลือง / ตาเหลือง
11. อาการเหมือนโรคทั่วไปแต่ไม่หายหรือแย่ลง
12. บางคนไม่มีอาการเลย
—
1. ก้อน / สิ่งผิดปกติ
- มีก้อนที่คอ / ใต้กราม
- มีก้อนที่เต้านม
- มีก้อนที่หน้าอก
- มีก้อนบริเวณอวัยวะเพศ
- มีก้อนหรืออาการบวมในคอ
- ก้อนโตขึ้นเรื่อย ๆ
- ก้อนที่ไม่เจ็บ หรือกดแล้วไม่เจ็บ
- เล็บมีขีดดำหรือความผิดปกติที่ไม่เคยมีมาก่อน
2. น้ำหนัก / รูปร่าง
- น้ำหนักลดโดยไม่ได้ตั้งใจ
- น้ำหนักลดลงเรื่อย ๆ
- กินและใช้ชีวิตใกล้เคียงเดิม แต่น้ำหนักกลับลด
- น้ำหนักลดร่วมกับกินได้น้อยลง
- น้ำหนักลดร่วมกับอาการอื่น เช่น ปวดท้อง ปวดหลัง เหนื่อยง่าย
3. การกิน
- กินได้น้อยลง
- กินอาหารได้น้อยกว่าปกติ
- กลืนลำบาก
- รู้สึกเหมือนมีอะไรติดคอ
- กินแล้วมีอาการผิดปกติที่ไม่เคยเป็น
- มีอาการคล้ายโรคกระเพาะหรือกรดไหลย้อน
- อาการดีขึ้นชั่วคราวแล้วกลับมาเป็นซ้ำ
- ปวดท้องหรือแน่นท้องร่วมกับกินได้น้อยลง
- บางรายมีอาการเหม็นหรือไวต่อกลิ่นอาหารผิดปกติ
4. การขับถ่าย
- อุจจาระเปลี่ยนขนาดจากเดิม
- อุจจาระลีบลงเรื่อย ๆ
- อุจจาระเปลี่ยนรูปร่างหรือลักษณะต่อเนื่อง
- ถ่ายไม่ออก
- ท้องผูกผิดปกติ
- อุจจาระสีดำ
- มีเลือดปนในอุจจาระ
- ปัสสาวะเป็นเลือด
- รูปแบบการขับถ่ายเปลี่ยนไปจากปกติของตัวเองและไม่กลับมาเหมือนเดิม
5. เลือดออกผิดปกติ
- ปัสสาวะเป็นเลือด
- ไอเป็นเลือด
- อาเจียนเป็นเลือด
- อุจจาระดำ
- เลือดออกทางช่องคลอดผิดปกติ
- มีเลือดออกคล้ายประจำเดือนแต่เป็นเวลานานผิดปกติ
- เลือดออกมากผิดปกติ
- เลือดกำเดาไหลบ่อย
6. ปวด / เจ็บผิดปกติ
- ปวดท้อง
- ปวดท้องเรื้อรัง
- ปวดหลัง
- ปวดศีรษะบ่อย
- ปวดศีรษะจนมีอาการอาเจียน
- เจ็บหน้าอก
- ปวดบริเวณที่มีก้อน
- ปวดที่กินยาแล้วไม่หาย
- อาการปวดค่อย ๆ รุนแรงขึ้น
- ในทางกลับกัน บางเคสไม่เจ็บเลยแม้มีก้อน
7. ระบบทางเดินหายใจ
- ไอ
- ไอเป็นเลือด
- หายใจไม่เต็ม
- หายใจลำบาก
- นอนราบไม่ได้
- มีน้ำในปอด
- อาการทางปอดที่รักษาเบื้องต้นแล้วไม่ดีขึ้น
8. ไข้ / อ่อนเพลีย
- มีไข้ต่ำ ๆ ต่อเนื่อง
- มีไข้บ่อย
- เหนื่อยง่ายผิดปกติ
- อ่อนเพลียมากขึ้น
- เพลียต่อเนื่อง
- รักษาเบื้องต้นแล้วอาการไม่ดีขึ้น
9. ระบบประสาท
- ปวดหัวบ่อย
- ปวดหัวจนคลื่นไส้หรืออาเจียน
- เดินเซ
- มือสั่น
- หลงลืมผิดปกติ
- วูบ / ล้มหมดสติ
- หลับลึกผิดปกติจนเรียกไม่รู้ตัว
- มีอาการทางระบบประสาทใหม่ ๆ ที่ไม่เคยเป็น
10. ตัวเหลือง / ตาเหลือง
- ตัวเหลือง
- ตาเหลือง
- ตัวเหลืองหรือตาเหลืองแบบเห็นได้ชัด
- มีอาการอ่อนเพลียร่วมด้วย
11. อาการที่เหมือนโรคทั่วไป แต่ไม่หาย
- ต่อมน้ำเหลืองอักเสบ → รักษาแล้วไม่หาย
- ทอนซิลอักเสบ → อาการไม่ดีขึ้น
- กล้ามเนื้ออักเสบ → ก้อนหรืออาการยังอยู่
- วัณโรค → รักษาแล้วพบก้อนในปอด
- โรคกระเพาะ / กรดไหลย้อน → อาการกลับมาเป็นซ้ำ
- เข้าใจว่าเกิดจากเบาหวาน / น้ำตาลต่ำ → อาการกลับมาอีก
- บางรายไปพบแพทย์แล้วได้รับการรักษาเบื้องต้น แต่เมื่ออาการยังไม่ดีขึ้นจึงไปตรวจเพิ่มเติมหรือเปลี่ยนโรงพยาบาล
12. บางคนไม่มีอาการเลย
- สุขภาพแข็งแรง
- กินได้ปกติ ขับถ่ายปกติ
- ไม่มีประวัติครอบครัว
- ตรวจพบจากการตรวจสุขภาพ
- ตรวจพบจาก CT
- ตรวจพบจาก MRI
- ตรวจพบจาก ultrasound
- ตรวจพบจากการตรวจเฉพาะทาง
** เป็นประสบการณ์รายบุคคลนะคะ ไม่ได้แปลว่าอาการเหล่านี้ = มะเร็ง เสมอไป
*flu retweeted
จริงๆเป็นคำตอบว่าทำไมห้าง คอนโด ยังไม่หยุดสร้าง เพราะถ้าไม่สร้างใน Urban ก็ไม่รู้จะสร้างที่ไหน คนย้ายตามแหล่งงานและแหล่งงานโตก็เพราะเมือง
แผนที่อันนี้สนุกดี
บอกแนวโน้มประชากรของแต่ละเมือง จนถึงปี 2050 เลย
ของไทยก็มี 12 เมือง
เห็นชัดเลยว่า ภาคเหนือ อีสาน คนย้ายออก
กรุงเทพฯ ภาคกลาง คนย้ายเข้า
luminocity3d.org/WorldCity/
*flu retweeted
มาเล่าต่อหลังสัมภาษณ์เสร็จ แล้วมีการต่อรองเงินเดือนกันบ้าง
จากที่เล่าไปตั้งแต่ต้นแล้ว ว่าช่วงเงินเดือนมันถูกกำหนดมาตั้งแต่ตอนอนุมัติ Head Count แล้วว่าอยู่ Job Band/Job Grade อะไร โดยมันก็มีช่วง min - max อยู่
โดยปกติ หาก Cand เรียกเงินที่อยู่ในช่วง min - max ส่วนใหญ่ HR ก็มักจะไม่ค่อยต่อรองเท่าไหร่ (เว้นแต่พวกต่อพันนึง หลักร้อยบ้าง พวกนี้ทำตัวเป็นแม่ค้า จนลืมคิดถึงภาพลักษณ์บริษัทเกินไป)
แล้วหากเรียกเงินเดือนเกิน max หล่ะ? แน่นอน HR ก็จะพยายามต่อรอง แล้วถ้า Cand ไม่ยอมหล่ะ? HR จะส่งเรื่องนี้ต่อ เอาไปคุยกับ HM ครับ ว่า รับได้มั๊ย เพราะ งบที่ใช้จ่ายเงินเดือนเป็นงบแผนกของ HM เขาต้องเป็นคนตัดสินใจ
โดย HR จะทำ Budget มาเป็นรายปี ว่า ถ้า Cand เรียกเท่านี้ มีสวัสดิการ abc allowance bonus ฯลฯ ปีนึงจะใช้เงินเท่าไหร่ ถ้า HM โอเค รับได้ ก็เซ็น อนุมัติไป HR ก็จะเอาไปทำ Offer และสัญญาจ้างให้ Cand เซ็นต่อไป
ถ้า Budget มันเกินมาไม่มาก ส่วนใหญ่ HM ก็ตัดสินใจได้ แต่หากมันเกินไป หลักหมื่นแสน มักจะต้องไปให้ management approve ก่อน ซึ่งนั้นก็แปลว่า จะกินเวลา process ไปอีก บางบริษัท มีรอบการ approve ของ management ทุกกลางเดือน หรือ ปลายเดือน เป็นต้น แต่บางที่ก็อาจจะแค่เข้าไปคุย แล้ว management อนุมัติเลยก็มี
ปกติผมเป็น HM ก็ไม่ค่อยมี Cand เรียกมาเกิน max เลยนะ อาจจะเพราะอยู่ บ.ใหญ่ โครงสร้าง ช่วงเงินเดือนมันกว้าง จำได้ว่าบางบ. ตำแหน่ง senior นี่ min 40k max 80k , assist mgr 70k - 110k แน่นอนว่าพวกนี้ ขึ้นกับ ยอดขายบ. ซึ่งที่นี่ หลักหมื่นล้าน ก็เลยไม่แปลกใจเท่าไหร่ 555
และหลายคนอาจจะสงใส ว่า ในกระบวนการต่อรองเงินเดือนเนี่ย มันเกี่ยวข้องกับใครบ้าง เพราะจะได้รู้ว่า ใครมันจะรู้เงินเดือนเราบ้าง หลักๆ 2 คนแน่นอนคือ HR และ HM หรือ หัวหน้าที่รับเราเข้ามา เพราะต้องเป็นคนเซ็น อนุมัติ offer แต่ทีนี้ HR จะมี process ส่งข้อมูลต่อให้ HR admin หรือ Payroll นั้นก็อีกเรื่อง และ หัวหน้าของ HM ก็อาจจะรู้ หากต้องอนุมัติงบที่เกินกว่าที่ตั้งไว้ครับ
หวังว่าจะพอเปิดอีกมุมมองให้พอเห็นภาพกันนะครับ
พูดถึงปัญหาการสัมภาษณ์ไปแล้ว อีกประเด็นที่มักจะเจอ จากหลายๆ คนคือ Ghost Job หรือ Ghost Position
คิดว่าในมุมบริษัท หรือนายจ้าง มันคืออะไร แล้วมันมาจากไหน
อย่างแรกผมอยากจะบอกว่า จากปสกในไทย Ghost Job ที่ตั้งใจจริงๆ ส่วนตัวเชื่อว่ามีจริงๆ ไม่ถึง 5% หรืออาจจะน้อยกว่านั้น แต่ที่เราเจอ ส่วนใหญ่เลยแล้วเรียกมันว่า Ghost Job มาจาก "ความไม่ตั้งใจ" ต่างหาก
📍ความไม่ตั้งใจที่ 1 คือ เวลาที่ HR ซื้อบริการ Job Post ในที่ต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น JobsDB หรือ LinkedIn มันมีระยะเวลา ลงประกาศ ยกตัวอย่าง ผมที่เป็น HM จะรับสมัครซักตำแหน่งนึง HR จะเอา Package มาให้เลือกว่า ผมอยากจะลงประกาศกี่วัน ใช้ Budget เท่าไหร่ (ขึ้นกับโครงสร้างบริษัทว่า Budget อยู่ที่ HR หรืออยู่ที่แผนก) กรณีบ.นี้ Budget อยู่ที่แผนกผม ผมก็อาจจะเลือกลงประกาศซัก 2 เดือน
ทีนี้ประกาศ ก็จะอยู่ยาว 2 เดือน แล้วถ้าในระหว่างนั้นมี Cand มา แล้วผมสามารถจบดีล ได้ภายใน 1 เดือน จะเกิดอะไรขึ้น.. แน่นอน ประกาศนั้นก็ยังคงรันต่อไป เพราะปิดไป เขาก็ไม่คืนเงินอยู่ดี ประกาศมันก็จะอยู่จนครบ 2 เดือน
พอเราเจอกดสมัครไป เอ้า ไม่เห็นเรียก จากนั้นก็หมดอายุไป เราก็ตีความว่าแบบนี้มัน Ghost Job นี่หว่า เอาจริงในมุม HR มันก็มี 2ข้อ ข้อนึงก็คือขี้เกียจมากดปิดมัน และอีกข้อคือ อย่างน้อยก็ยังได้ใบสมัครมา เผื่อกรณี Cand บิดตอนเริ่มงาน จะได้หาจาก CV ที่ยังส่งมาได้อยู่ แบบนี้ ผมเรียกว่ามันเป็น Ghost Job แบบไม่ตั้งใจ
📍ความไม่ตั้งใจที่ 2 คือ บ.เปลี่ยนนโยบาย หรือ Freeze แบบฟ้าผ่า ซึ่งในช่วง ปีสองปีนี้ บ.ข้ามชาติเนี่ย ประกาศกันเยอะเลย แบบว่า ปลายปีวางแผนไว้แล้วว่า ปีนี้จะเปิดรับกี่ตำแหน่ง ช่วงเวลาไหนบ้าง HR ก็ไปลงประกาศไว้ ทีนี้ พอซื้อ Post ไปแล้ว ถึงเวลา นโยบาย ดันประกาศมา เช่นช่วงจบไตรมาส1 หรือ2 ว่าปีนี้เราจะงดรับคนเพิ่มแล้ว อ้าว เอาไงหละทีนี้
สุดท้ายไอ้ที่ซื้อแพคเกจไว้แล้ว เขาไม่คืนเงินให้ ก็ต้องประกาศต่อไป แต่ไม่เรียกสัมนะ เพราะ บ.Freeze แล้ว อย่างน้อย HR ก็ได้เก็บ CV เข้าสต๊อกไว้ รอปีถัดๆ ไป จนบ.เลิก Freeze แบบนี้ ผมว่าก็น่าจะเรียกว่าเป็น Ghost Job แบบไม่ตั้งใจได้นะ ซึ่งพวกนี้ มีเยอะมาก ในปีที่ผ่านมาและปีนี้
ที่รู้เพราะต้นปีผมก็หางานช่วง มกรา - เมษา กดไปเยอะ แล้วก็ทักไปถาม เพื่อน คนรู้จักที่อยู่ บ.นั้น ก็ตอบตรงกันหมด ว่า บ.ประกาศ Freeze ไม่รับคนเพิ่มตั้งแต่เดือนมีนา-เมษา แล้ว แต่ Job post ต่างๆ มันยังอยู่ไง HR ก็ไม่ได้อยากไปปิดมัน เพราะเงินก็เสียแล้ว เก็บๆ CV ไว้โอกาสหน้าละกัน
จากสองข้อนี้ ผมก็คิดว่าคงจะพอเห็นภาพแล้วว่าไอ้ที่เรียกกัน Ghost Job หน่ะ มันไม่ได้มาจากความตั้งใจขนาดนั้นหรอก หรือหากตั้งใจจริงๆ เขาจะเรียกมันว่า Talent Pool ให้สวยหรู ถ้าเจอตำแหน่งที่เปิดมาว่า Future Talent, Leave your CV for Future อะไรเทือกๆ นี้ พวกนี้ตั้งใจจะเก็บ CV ลงถังไว้ก่อน แล้วค่อยมาเลือกในภายหลัง
ส่วน Ghost Job จริงๆ ที่ตั้งใจเปิดเพื่อให้บ.ดูดี ส่วนตัวยังไม่เคยเจอ และจาก HR ที่รู้จัก ใกล้ๆ ตัว เราก็ไม่คิดว่ามันจะมีเหตุผลอะไรที่ควรไปทำ เพราะมันเสียเงิน ในช่วงบ.รัดเข็มขัดกันแบบนี้ จะยอมเสียเงิน ซื้อแพ็กเกจประกาศรับสมัครไปเล่นๆ คงไม่มีประโยชน์ เว้นแต่ซื้อไว้แล้วทั้งปี แล้วเจอ Freeze แบบที่เล่าไป เลยใช้ประโยชน์จากมัน ก็จะวนกลับไปข้อ2 นั้นแหละครับ
*flu retweeted
สิ่งที่ทำมาตลอดตั้งแต่เริ่มฝึกพูดภาษาอังกฤษคือการฟังและพูดตามค่ะ ฟังคำพูดเป็นประโยคแล้วลองพูดตามโดยที่ยังไม่รู้ความหมายก็ได้ แค่พูดให้มันคล่องปากที่สุด แล้วก็จำว่าประโยคนี้ใช้ในบริบทไหน วิธีนี้ทำให้เรียนรู้ + พูดภาษาอังกฤษได้เร็วที่สุดแล้วค่ะ และที่สำคัญคืออย่ากลัวการพูดผิดค่ะ
*flu retweeted
ไม่มีใครที่ตายเพราะบาดแผลในใจหรอก มีแต่คนที่ตายเพราะปล่อยให้บาดแผลในใจมันลุกลามต่างหาก
เราไม่ควรยึดติดและเป็นทุกข์กับสิ่งที่เราเคยมี อดีตที่ผ่านมา แต่เราควรภูมิใจในตัวเองมากกว่า ที่ครั้งหนึ่งเราเคยผ่านเรื่องราวนั้นมาได้ และเคยไปอยู่จุดที่เราหวังไว้
"ให้มันเป็นรางวัลของชีวิต ไม่ใช่เป็นกับดักของชีวิต"
มีจิตแพทย์ชื่อดังคนหนึ่งในญี่ปุ่นเคยกล่าวไว้ว่า สาเหตุของโรคซึมเศร้าทั้งหมดมาจากการครุ่นคิดวนเวียน หรือการคอยนึกถึงเรื่องที่ควรจะลืมไปแล้วซ้ำแล้วซ้ำเล่า ถ้าทำแบบนั้น ก็จะไม่สามารถใช้ชีวิตปกติได้ ในทางกลับกันยังดีกว่าถ้าจะไม่สนใจอะไรเลย แล้วกลายเป็นคนที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวบ้าง แบบนั้นอาจจะมีความสุขมากกว่าก็ได้ สรุปสั้น ๆ ก็คือ อย่าคิดถึงอดีตมากเกินไป จงใช้ชีวิตในปัจจุบันนี้ให้ดี
*flu retweeted
นี่รู้สึกว่าทุกอย่างที่ได้ผลในชีวิตมี pattern เดียวกันหมดคือ
รู้ว่าต้องการอะไร → ทำสม่ำเสมอ → ให้เวลา → ผลลัพธ์จะค่อยๆ มา
ไม่ว่าจะเป็นเงิน สุขภาพ หรือทักษะ
สิ่งที่จำเป็นต้องทำเพื่อให้ pattern นี้ทำงานได้จริงจะมี
- ตัดเรื่องที่ทำให้ซับซ้อนเกินความจำเป็นออกก่อน
- เลือกสัก 1-2 อย่างที่ทำซ้ำได้
- อย่าเปลี่ยนแผนไปมา ให้เวลามันทำงานก่อน
อาจจะดูล้าสมัยไปหน่อย แต่ของแบบนี้มันต้องให้เวลากับมันจริงๆ นะผมว่า
บางอย่างเราเรียนรู้มาอีกอย่างนึง
1 ปีผ่านไปเข้าใจเป็นอีกแบบนึง
5 ปีผ่านไปเข้าใจเป็นอีกแบบนึง
10 ปีผ่านไปบางเรื่องถึงจะเข้าใจว่าทำไม
ของบางอย่างมันไม่ได้จะเข้าใจได้ภายในวันสองวันหรือปีสองปี บางทีมันใช้เวลามากกว่านั้น แต่เมื่อเราเข้าใจมันแล้ว ความสุขมันก็อยู่ไม่ไกลเกินความสามารถของเราเลยครับ
บางทีมันอยู่ใกล้จนมองข้ามไปด้วย 😊
*flu retweeted
บริษัท green flag ของผม
- offer เงินเดือนให้เหมาะสมตามกระบอก (ถ้ามี) ไม่ฉวยโอกาสกดเงินเดือน
- ฐานเงินเดือน competitive ปรับเงินเดือนเท่ากับหรือมากกว่าค่าเฉลี่ยของตลาด
- onboarding process ดี (ทั้งของ HR และ ทีม) ทำให้ พนง พร้อมเริ่มงาน
- ธุรกิจค่อนข้างมั่นคงแล้ว มี product ที่มีคนรู้จัก มีฐาน user ระดับนึง (กำไรแล้วยิ่งดี)
- หัวหน้าดี เก่ง ใส่ใจทีม
- เพื่อนร่วมงาน professional ทำงานเก่ง
- ไม่เก็บคนห่วย ๆ ไว้ให้บั่นทอนทีม
- ลงทุนกับเครื่องมือการทำงาน ให้ พนง ทำงานได้มีประสิทธิภาพ ง่าย เร็ว สะดวก ไม่งก
- ลงทุนกับ learning, people development
- มี expectations และ career path ชัดเจน รู้ว่าถ้าจะโตต้องทำยังไง
- ประเมินโปร่งใส มีคำอธิบายให้ พนง
- HR ใส่ใจ well-being พนง ดูแลสวัสดิการต่าง ๆ ให้ พนง ได้ผลประโยชน์มากที่สุด
- HR/management รับฟังความคิดเห็น พนง + take action
- สื่อสารเรื่องสำคัญ ๆ กับ พนง อย่างตรงไปตรงมา เช่น layoff หรือ การเปลี่ยนแปลงต่าง ๆ
- psychological safety คนกล้าคิดต่าง กล้าพูดว่าไม่เห็นด้วย แลกเปลี่ยนกันได้ปกติในทุกเลเวล
- turnover ต่ำ คนส่วนใหญ่ happy อายุงานหลายปี ลาออกน้อย
- ไม่มีกฎงี่เง่า ยืดหยุ่นตามความเหมาะสม
- มี priority และ focus ชัดเจน
- workload สมเหตุสมผล
- ลาคือลา ไม่ตามงานวันหยุด มีคนรับผิดชอบแทนได้
*flu retweeted
ขอแชร์น้า journeyของเราคือเจออาการ/โรคการปรับตัวผิดปกติก่อนอันดับแรก
อาการเป็นยังไง ก็คือทุกครั้งที่เปลี่ยนสิ่งแวดล้อมใหม่(ไม่ว่าเล็กหรือใหญ่) เราจะเครียดง่ายกว่าปกติ เช่น ย้ายโรงเรียน/ขึ้นมหาลัย/เปลี่ยนงาน
ส่วนสึมเส้า/burnout นี่เรื้อรังยาวนานมาก เป็นๆหายๆ
จนรอบล่าสุดเราทั้งพบจิตแพทย์และนักจิตวิทยา ทานยาต่อเนื่อง2ปีกว่า
นักจิตเห็นสัณญาณบางอย่างของADHDจึงถามความเห็นว่าเราอยากตรวจเพิ่มด้านนี้ไหม พอตรวจเพิ่มก้เฉลย เราเป็น adhd/autismด้วย
ซึ่ง neurodivergent (ผู้มีความหลากหลายทางระบบประสาท) สำหรับเรามันไม่ใช่นิสัยส่วนตัว สาเหตุหลักคือพันธุกรรมแหละ
สาเหตุของการเป็นสึมเส้าก้มาจากหลายอย่างประกอบกันอย่างที่ต้นโพสต์บอก ใครที่ทุกข์ทรมานจากอาการเครียด วิตกกังวล มาอย่างยาวนาน ลองตรวจneurodivergentเพิ่มดู
ขอให้ทุกคนสุขภาพกายใจแข็งแรงนะคะ☘️
ใครมีมุมมองไหน คิดเห็นอย่างไรมาคุย มาแชร์กันคั้บ
🤖 Made with AI
จิตแพทย์ใกล้ตัวอธิบายให้คนทั่วไปแบบชั้นฟังว่า คนที่เป็นซึมเศร้าบางส่วนเริ่มต้นจากนิสัยตัวเองก่อนที่ทำให้เข้ากับคนอื่นไม่ได้ อาจจะเกิดจากการเลี้ยงดู/สภาพแวดล้อม/สารในสมอง/นิสัยส่วนตัว พอเริ่มเข้าสังคมก็เลยถูกเมินหรือบูลลี่จากเพื่อนๆ เกิดเป็นอาการแพนิค วิตกกังวล เครียดซึมเศร้าจนถึงคิดสั้น นิสัยก็ยิ่งแย่ลงกว่าเดิม คนรอบตัวยิ่งห่างไปกว่าเดิม อาการยิ่งหนักขึ้นกว่าเดิม วิธีแก้ที่ดีที่สุดคือปรึกษาจิตแพทย์ที่เขาเรียนมาเฉพาะด้านมาโดยตรง รับยาที่ถูกต้อง อาการจะดีขึ้น ความคิดเป็นระบบระเบียบมากขึ้น นิสัยดีเข้ากับคนอื่นได้มากขึ้น มีเพื่อนกลุ่มใหม่ๆมากขึ้น อาการแพนิคต่างๆหายไป มีความสุขมากขึ้นและหายจากอาการซึมเศร้าในที่สุด
ดังนั้นใครประสบปัญหาคล้ายกันลองปรึกษาจิตแพทย์ดูนะคะ