Communakios

ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟΥ 1940 ΔΕΝ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΝ ΜΕΤΑΞΑ Τα εγκληματικά λάθη της ηγεσίας, η εγκατάλειψη της στρατιωτικής προετοιμασίας και ο ηρωισμός του Έλληνα στρατιώτη Το «ΟΧΙ» του 1940 δεν αποτελεί συγχωροχάρτι για τον Ιωάννη Μεταξά, τον στρατηγό Αλέξανδρο Παπάγο και τον βασιλιά Γεώργιο Β΄. Το γεγονός ότι ο ελληνικός λαός πολέμησε με τέτοια γενναιότητα δεν σημαίνει πως πρέπει να ξεχάσουμε τα λάθη εκείνων που είχαν την ευθύνη να προετοιμάσουν τη χώρα για τον πόλεμο. Αυτή είναι η ιστορική αλήθεια και πρέπει να λέγεται χωρίς περιστροφές. Για δεκαετίες, μας παρουσίαζαν τον Μεταξά ως τον άνθρωπο που είπε το «ΟΧΙ» και οδήγησε την Ελλάδα στο έπος του 1940. Έτσι, όμως, ο αγώνας ενός ολόκληρου λαού παρουσιάστηκε σαν προσωπικό κατόρθωμα ενός δικτάτορα. Η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σύνθετη και πολύ πιο σκληρή. Από τη μία ήταν η κυβέρνηση της 4ης Αυγούστου, η στρατιωτική ηγεσία και το Στέμμα, που είχαν τις δικές τους ευθύνες για την προετοιμασία της χώρας. Από την άλλη ήταν οι αξιωματικοί που πήραν κρίσιμες αποφάσεις στο πεδίο της μάχης και οι απλοί Έλληνες στρατιώτες, που πολέμησαν με απαράμιλλο ηρωισμό. Οι πρώτοι πρέπει να κρίνονται για τις αποφάσεις τους. Οι δεύτεροι αξίζουν την αιώνια τιμή ενός ολόκληρου έθνους. Αυτό είναι το σημείο που χωρίζει την ιστορική αλήθεια από την πολιτική αγιογραφία. Την ώρα που η Ιταλία συγκέντρωνε στρατό και πολεμικό υλικό στην Αλβανία, η ελληνική κυβέρνηση θα έπρεπε να βλέπει την Ήπειρο ως περιοχή που κινδύνευε άμεσα. Η βύθιση της «Έλλης» στην Τήνο, στις 15 Αυγούστου 1940, δεν ήταν ένα περιστατικό που μπορούσε να περάσει απαρατήρητο. Ήταν μια ξεκάθαρη ένδειξη της επιθετικότητας της φασιστικής Ιταλίας. Και από τη στιγμή που οι Ιταλοί συγκέντρωναν δυνάμεις στην Αλβανία, η απειλή γινόταν ακόμη πιο συγκεκριμένη. Παρόλα αυτά, η αμυντική προετοιμασία της Ελλάδας είχε σοβαρές αδυναμίες. Οι διοικητές των ελληνικών μονάδων στην Ήπειρο ζητούσαν ενισχύσεις και χρήματα για να γίνουν οχυρωματικά έργα. Οι ανάγκες της περιοχής, όμως, δεν αντιμετωπίστηκαν με τη σοβαρότητα και την προτεραιότητα που απαιτούσε η κατάσταση. Το μεγαλύτερο βάρος της οχύρωσης είχε δοθεί στη Μακεδονία, κυρίως για να αντιμετωπιστεί μια πιθανή επίθεση από τη Βουλγαρία. Η απειλή από την Ιταλία, όμως, δεν ήταν κάποιο μακρινό και απίθανο σενάριο. Οι Ιταλοί βρίσκονταν ακριβώς απέναντι, στην Αλβανία, και προετοίμαζαν την επίθεσή τους. Κι όμως, η αμυντική προετοιμασία της χώρας δεν ήταν ανάλογη του κινδύνου που τελικά αντιμετώπισε. Εδώ βρίσκεται μία από τις βαρύτερες ευθύνες της κυβέρνησης Μεταξά. Δεν μπορεί ο δικτάτορας να επικαλείται μόνο την απόφασή του να αντισταθεί στους Ιταλούς και να ξεχνάμε τι είχε προηγηθεί. Είχε την εξουσία, είχε χρόνο και είχε υποχρέωση να προετοιμάσει τη χώρα ακριβώς για έναν τέτοιο πόλεμο. Δεν κυβερνούσε μια δημοκρατία όπου έπρεπε να συνεννοείται συνεχώς με τη Βουλή και να κάνει συμβιβασμούς. Κυβερνούσε δικτατορικά, έχοντας συγκεντρώσει την εξουσία στα χέρια του. Άρα, δεν μπορεί να φορτώνει αλλού τις ευθύνες για τον τρόπο με τον οποίο προετοιμάστηκε η εθνική άμυνα. Όταν ένας άνθρωπος συγκεντρώνει όλη την εξουσία, πρέπει να αναλαμβάνει και την ευθύνη για τις συνέπειες των αποφάσεών του. Η κριτική που άσκησε ο στρατηγός Δημήτριος Καθενιώτης στον στρατιωτικό σχεδιασμό του 1940 αποτελεί σημαντικό κομμάτι της συζήτησης για τις ευθύνες της τότε ηγεσίας. Τα σχέδια προέβλεπαν υποχώρηση, με αποτέλεσμα μεγάλες περιοχές της Ηπείρου και της Δυτικής Μακεδονίας να κινδυνεύουν να περάσουν στα χέρια του εχθρού, χωρίς να δοθεί εκεί η αποφασιστική μάχη που τελικά έγινε. Δεν μιλάμε για λίγα μέτρα γης. Μιλάμε για ελληνικά εδάφη, για πόλεις, για χωριά και για ανθρώπους που θα έμεναν εκτεθειμένοι στην προέλαση του ιταλικού στρατού. Ένα σχέδιο που δεχόταν την εγκατάλειψη περίπου του ενός πέμπτου της χώρας χωρίς αποφασιστική μάχη συνιστά στρατηγική αποτυχία τεράστιας σημασίας, που δεν γίνεται να περάσει στα ψιλά γράμματα.

🩸Blood Donations per 1,000 People in Europe 🇨🇾 Cyprus — 75 🇬🇷 Greece — 52 🇭🇷 Croatia — 49 🇩🇪 Germany — 44 🇮🇹 Italy — 43 🇦🇹 Austria — 42 🇸🇰 Slovakia — 42 🇨🇿 Czechia — 41 🇸🇮 Slovenia — 39 🇱🇹 Lithuania — 38 🇭🇺 Hungary — 37 🇵🇱 Poland — 37 🇫🇮 Finland — 32 🇱🇻 Latvia — 32 🇫🇷 France — 33 🇲🇪 Montenegro — 33 🇷🇸 Serbia — 33 🇪🇸 Spain — 33 🇧🇪 Belgium — 35 🇪🇪 Estonia — 35 🇸🇪 Sweden — 35 🇧🇦 Bosnia & Herzegovina — 31 🇩🇰 Denmark — 31 🇲🇰 North Macedonia — 31 🇳🇴 Norway — 30 🇹🇷 Turkey — 30 🇲🇹 Malta — 29 🇮🇸 Iceland — 28 🇵🇹 Portugal — 28 🇨🇭 Switzerland — 28 🇧🇬 Bulgaria — 27 🇲🇩 Moldova — 24 🇳🇱 Netherlands — 22 🇷🇴 Romania — 22 🇦🇱 Albania — 9 📊 Higher = more whole-blood donations per 1,000 people Source: Council of Europe / EDQM — 2023 data.

Δύο τρένα συγκρούστηκαν στην Ισπανία με αποτέλεσμα να έχουμε έως τώρα 67 νεκρούς Σε κανένα από τα δεκάδες σιδηροδρομικά δυστυχήματα που έχουν λάβει χώρα τα τελευταία χρόνια δεν δημιουργήθηκε πυρόσφαιρα Ο Νίκος Πλακιάς με τον δικηγόρο του Λεωνίδα Κουμπούρα (όνομα και πράγμα) κατέθεσαν στη δίκη των Τεμπών ότι υπήρχε το 1987 ένα σιδηροδρομικό δυστύχημα στη Σουηδία που έγινε περίπου ότι και στα Τέμπη Το 1987 οι μετασχηματιστές των τρένων χρησιμοποιούσαν ορυκτέλαια που είχαν πολύ χαμηλό σημείο ανάφλεξης και για αυτό άλλωστε αντικαταστάθηκαν αργότερα από τα έλαια σιλικόνης Είναι ακόμη μία γελοία προσπάθεια του Νίκου Πλακιά και του δικηγόρου του να ξεπλύνουν την κυβέρνηση Μητσοτάκη και έχει δημιουργήσει κύμα οργής στα κοινωνικά δίκτυα Εμείς να ρωτήσουμε τον κύριο Πλακιά, στην Ισπανία τι έλαια είχαν οι μετασχηματιστές και δεν δημιουργήθηκε πυρόσφαιρα; Είδες Νίκο που όταν οι αμαξοστοιχίες δεν κουβαλάνε παράνομο φορτίο ότι δεν υπάρχει πουθενά πυρόσφαιρα; Πόσο ακόμα θα γελοιοποιηθείς για να σώσεις τον αρχηγό σου;