ดับเบิ้ลเจของออมเล็ต 🍳💜

เดินทาง 5 ชม. เจอน้อง 5 นาที หายเหนื่อยเลย 🥺 คงพูดได้แล้วว่าครั้งนึงในชีวิตเคยวิ่งตามความรัก วิ่งที่แปลว่าวิ่งจริงๆ วิ่ง 1 วิ่งไปเก็บของตอนพักเที่ยง คิดในใจแบบเอาวะ เผื่อปลีกตัวจากงานไปได้ หยิบ KeepSilent ใส่กระเป๋า 2 ตัวไว้เปลี่ยนวันนี้กับพรุ่งนี้ เพราะยังอยู่ในชุดทำงานและเราใส่ชุดทำงานออกข้างนอกไม่ได้ มันจะน่าสงสัย วิ่ง 2 วิ่งไปเรียกแท็กซี่เพื่อไปสนามบินที่อยู่อีกจังหวัดนึงของญี่ปุ่น ซึ่งต้องใช้เวลา 2 ชม.ในการนั่งรถไป ค่าแท็กซี่รวมโทรลเวย์คือเกือบห้าหมื่นเยน มากสุดในชีวิตที่เคยนั่งมาละ 🫠 ระหว่างอยู่บนแท้กซี่ก็เปิดแม็พคำนวณเวลา เพื่อหาไฟล์ทที่เป็นไปได้ที่สุด ดีที่สนามบินในโอซาก้ามันมีทั้งคันไซและอิตามิ สุดท้ายไฟล์ท ana ที่เวลาได้ลงอิตามิ ก็โอเคเลือกอันนั้นแล้วต้องแพลนต่ออีกว่าไปงานยังไง แต่ซื้อตั๋วเช็คอินออนไลน์อะไรเตรียมพร้อมรอแล้ว กะว่าไปถึงแล้ววิ่งเข้าเลย วิ่ง 3 วิ่งไปขึ้นเครื่อง เป็นครั้งแรกในชีวิตเลยมั้งที่ถึงสนามบินก่อนเวลาบินแค่ 30 นาที ค่อนข้างเฉียดฉิวเพราะในอีเมลเขียนว่าต้องถึงจุด security ก่อนเวลาบินไม่เกิน 20 นาที และวิ่งไปถึงเกทแล้ว ต้องนั่งรถบัสต่อด้วย ฃ วิ่ง 4 วิ่งออกจากเครื่องบิน เพราะเครื่องลงดีเลย์จากเวลาที่บอกไว้ไป 20 นาที จากเดิมต้องถึง 17:20 กลายเป็น 17:40 ในใจคือเริ่มลนลานแล้วอะ กลัวไปถึงไม่ทัน จะนั่งรถไฟหรือขนส่งอื่นอะไม่ทันแน่ๆ แท็กซี่อีกแล้ว! แล้วจุดเรียกแท็กซี่ไกลมาก วิ่งไปมองป้ายไป พอได้รถแล้ว คนขับไม่รู้จักต้องเปิดแม็พ ใจเริ่มแป้วว่าไปไม่ทันแน่ๆ แต่ก็บอกคนขับนะว่าขับเร็วที่สุดได้เลย แต่มันก็ได้แค่สปีดลิมิตน่ะแหละ 🥹 วิ่ง 5 วิ่งออกจากแท็กซี่ ตอนนั้นค่าแท็กซี่สองหมื่นกว่าเยนรวมค่าโทรลเวลย์ นี่ให้ไปเกินจะไม่เอาตังค์ทอนแล้ว แต่ญี่ปุ่นเค้ารับทิปส์ไม่ได้ไง ต้องทอน คุณพี่คนขับก็นับทอนทีละเหรียญ 😭 ใจคือแบบน้องออมเดินผ่านหลังแท็กซี่ไปแล้วอะ วิ่งเท่านั้น สุดท้ายวิ่งไปถึงน้องออมก็ยืนคุยกับแฟนคลับแล้ว เราก็ไม่กล้าเข้าไปไง แบบยืนกลัวๆยกโทรศัพท์อัดคลิปไป พยายามจะหลบหลังรถสีขาวเพราะกลัวแฟนคลับถ่ายน้องละติดเราไปด้วย แต่สุดท้ายก็ติดอยู่ดี 555555 จนน้องหันมา น้องเห็นเราแล้วโบกมือให้ ตอนนั้นสติแตกไปแล้ว แล้วน้องก็ทำมือให้ไปยืนรวมกับคนอื่นๆข้างหน้า เราก็เลยถามว่าไปได้หรอ น้องก็เหมือนชี้ว่ามายืนตรงนี้ ตอนนั้นกล้องถ่ายอะไรมาก็ไม่รู้ ดีใจวิ่งไปแบบจะร้องไห้อะ น้องยืนคุยไปนี่ก็น้ำตาเริ่มคลอแล้ว สุดท้ายน้องหันมายกนิ้วโป้งให้ ยิ้มให้กล้องด้วย นี่ปล่อยโฮเลย ร้องไห้ค่า 😂 เหมือนทุกอย่างที่จ่ายไปคือ 0 บาทแล้วอะ ขอบคุณที่ทำให้ได้รู้จักกับความรักที่ไม่มีเงื่อนไขนะคะ มันคือแบบนี้จริงๆ แค่ได้มาเห็นรอยยิ้มถึงจะแค่แป๊บเดียว แต่มันคุ้มค่าแล้วจริงๆ แค่อยากบอกให้รู้ว่ามีกำลังใจอยู่ตรงนี้เสมอ ยังมีคนที่รักหนูอีกเยอะแต่มาไม่ได้ ติดภาระต่างๆ รวมถึงมันกระชั้นชิดมากๆด้วย แต่คนรักหนูเยอะมากจริงๆนะ จะคอยอยู่ซัพพอร์ตน้องออมไปแบบนี้เรื่อยๆเลย รักน้าเจ้าอ้วม 🤍 รูปนี้แม่ก้อยยิ้มแบบมีความสุขมาก มันทำให้เรามีความสุขไปด้วยเลย ขอบคุณนะคะแม่ก้อยที่เลี้ยงเจ้าอ้วมให้เติบโตมาอย่างดีเลย 🥰 ORM X OMEGA IN KYOTO #ORMxOMEGAGalaNight