“varsa ihmal” cok yazık gercekten
İŞÇİLERİN YAŞAMI İHMALLERE KURBAN EDİLEMEZ!
İzmir’in Aliağa ilçesindeki demir çelik fabrikasında meydana gelen patlamada işçilerimizin yaşamını yitirmesinin ve yaralanmasının derin acısını yaşıyoruz.
Yaşamını yitiren işçilere Allah’tan rahmet, kederli ailelerine ve yakınlarına başsağlığı, yaralılara acil şifalar diliyoruz.
İnsan yaşamı her türlü ekonomik faaliyetin üzerindedir. Güvenli ve sağlıklı koşullarda çalışma hakkı, Anayasa ile güvence altına alınmış temel bir insan hakkıdır.
Yaşanan facianın tüm yönleriyle aydınlatılması, varsa ihmal ve sorumlulukların ortaya çıkarılması ve benzer acıların bir daha yaşanmaması için gerekli tüm önlemlerin alınması büyük önem taşımaktadır.
İstanbul Barosu olarak, yaşam hakkının ve emeğin korunmasının hukuk devletinin vazgeçilmez sorumluluklarından biri olduğunu bir kez daha vurguluyor; hayatını kaybeden işçilerin ailelerinin acısını paylaşıyoruz.
İSTANBUL BAROSU
1
8
270
1930 aileye ateş düşüren bu sistem günler geçtikçe can almaya devam ediyor
ailesine beş kuruş götürmek için canından olan insanlarsa işbirlikçi siyasetçilerin gözünde sayıdan fazlası değil
Ocak'ta 155 işçi,
Şubat'ta 129 işçi,
Mart'ta 151 işçi,
Nisan'da 190 işçi,
Mayıs'ta 214 işçi,
Haziran'da 228 işçi,
Temmuz'da 216 işçi,
Ağustos'ta 227 işçi,
Eylül'de 227 işçi,
Ekim'de 193 işçi,
2026 yılının ilk on ayında iş cinayetlerinde en az 1930 işçi hayatını kaybetti..
9
296
yitip giden onca hayatın bedelini patronlar değil işçinin sesini duyuranlar gözaltına alınarak ödüyor
HABAŞ patronunun almadığı önlemler bugüne dek en az 17 işçiyi hayattan kopardı
📍1999: Bir potanın düşmesi sonucu 4 işçi hayatını kaybetti
📍2007: Hurdaların ayrıştırılması sırasında bir top mermisinin patlaması sonucu İlyas Kırdı hayatını kaybetti
📍2008: İşçi Kutbettin Özkaya, kamyonlara yükleme yapılırken vinçten kayan 2,5 tonluk demir bloğun altında kalarak hayatını kaybetti.
📍2013: Çelikhane bölümünde çalışan Olgar Öner, vinçle kaldırılan parçanın halatının kopması sonucu başına düşen malzeme nedeniyle hayatını kaybetti.
📍2013: Bir ay içinde dört kaza oldu. İşçilerden Engin Solmaz hayatını kaybetti.
📍2018: İşçi Hasan Bostancı, toz toplama bacasından düşerek yaşamını yitirdi.
📍2018: 150 tonluk çelik ocağında kırılan elektrotların çıkarılması sırasında meydana gelen patlamada işçi Evren Erik hayatını kaybetti.
📍2019: 120 tonluk pota devrildi ve 11 işçi yaralandı.
📍2020: Fabrikanın açık sahasında çelik blokların taşınması sırasında taşeron işçi Şaban Karaca, blokların arasında kalarak ağır yaralandı ve kaldırıldığı hastanede hayatını kaybetti.
📍2020: İşçi Kadir Özdemir yüksekten düşerek öldü. Ailesinin açtığı davada mahkeme, HABAŞ’ı yüzde 70 oranında asli kusurlu buldu.
📍2020: Vinç operatörü Raif Çatan, dalgalı denizde gemiye yükleme yaparken denize düşerek öldü. Davada işçinin can yeleği verilmeden çalıştırıldığı ortaya çıktı.
📍2022: Operatör Oktay Eryılmaz, vinçten düşerek hayatını kaybetti.
📍2024: HABAŞ Limanı’nda temizlik işçisi olarak çalışan Kemal Özdemir, gemiye yükleme sırasında üzerine metal bobin düşmesi sonucu hayatını kaybetti.
📍21 Ekim 2026: Taşeron işçi Hakan Doğan, yaklaşık sekiz metre yükseklikten düşerek öldü.
📍5 Kasım 2026: Taşeron firmada çalışan Eyüp Eğinli, iş makinesinin lastiğine hava basılırken oluşan patlamada ağır yaralandı ve hastanede yaşamını yitirdi.
haber.sol.org.tr/haber/habas…
24
474
terapilerin birçoğu da düzene daha iyi ayak uydurup bizi daha bireysel kişiler olmaya itiyor oysa insan böyle bir canlı değil
İnsanların "başarısızlık" ya da "iradesizlik" olarak içselleştirdiği şeylerin arkasında, bu vahşi rekabet çarkının yarattığı tükenmişlik yatar.
Sabahın köründen gece yarısına kadar koşturup hayatı idame ettiremediğinizde, sistem size hemen kendi reçetesini sunar: "Daha çok çalış, zamanını yönet, kendini yeniden yapılandır."
Oysa bozuk olan sizin iradeniz değil insanı bir hammadde gibi işleyip tüketen geriye yalnızca tükenmiş bir beden bırakan bu ekonomik düzen.
2
8
218
