ไม่ได้หมดรักแค่หมดเงิน

เคยเจอผ่านตามา ขายของ 40 บาท แล้วร้านแจ้งว่าติดผ่อน นี่ถึงกับขมวดคิ้วเลย ว่า 40 บาททำไมยังมีคนผ่อน แล้วร้านก็ใจดีที่จะรับผ่อน คือเขาจ่ายกันยังไง วันละบาทสองบาทหรอ

คนไทยติดผ่อนหรอ คือบางทีรู้สึกหงุดหงิดมากของบางอย่างราคาแค่ 100 200 บางทีไม่ถึงร้อยด้วยซ้ำคือยังจะถามผ่อนอยู่อย่างนั้นคือเหตุผลที่ผ่อนของราคาแค่นี้คืออะไรอยากรู้คือถ้ามันไม่มีขนาดนั้นก็ไม่ต้องซื้อก็ได้เก็บเงินไว้กินข้าวก็พอแล้วร้านฉันก็แจ้งอยู่ตลอดว่าไม่รับจองไม่รับผ่อนแต่ก็โดนถามอยู่ทุกวันบางทีลงการ์ดใบละ 20 บาทกูยังโดนถามผ่อนเลยกูงง คุยกับเพื่อนต่างชาติก็ไม่มีนะอะไรแบบนี้เขายังขำกัน อะไรวะเนี่ย