D (@hejaadd) header
D (@hejaadd) profile picture

Kurdish girl🪭

Gılidax
Joined April 2024
Photo by D (@hejaadd)Photo by D (@hejaadd)Photo by D (@hejaadd)Photo by D (@hejaadd)Photo by D (@hejaadd)Photo by D (@hejaadd)Photo by D (@hejaadd)Photo by D (@hejaadd)Photo by D (@hejaadd)
단풍이 아름답다고 느낀 적이 잘 없는데 이 날은 정말 넋을 놓고 봣다
10
3,178
98
15,756
252,388
Bizim güncel moral...
Maç sonucu | 0 - 2 💚❤️ Encama Maçê | 0 - 2 💚❤️ Netîceya Maçî | 0 - 2 #TîmaGel #TaximêŞarî #HalkınTakımı
19
1
585
13,096
Türküler söyledim sana Duyuyor musun? #AhmetKaya
8
33
4
408
6,682
lee hyori (2008)
5
726
50
3,914
46,942
D retweeted
朝雨に撮った大阪の街
36
423
12
5,135
103,035
2010 yılında Sabah gazetesindeki köşemde “Ellerin kırılsın Mahsun Kırmızıgül!” başlıklı çok ağır bir yazı yazmıştım. Çünkü Ahmet Kaya’nın linç edildiği o utanç gecesinin montajsız görüntülerini izlemiş, Mahsun Kırmızıgül’ün Serdar Ortaç’ı ayakta alkışladığını kendi gözlerimle görmüştüm. Aradan 27 yıl geçti. Şimdi uzun uzun anlatmış, “Ahmet abimdi, çok severdim, linçe ortak olmadım” demiş! Madem o kadar seviyordun, neden o gece yanında durmadın? “10. Yıl Marşı’nda ayağa kalkmasaydım hain ilan edilirdim” diyerek korktuğunu kabul ediyorsun. Ama hâlâ yaptığınla yüzleşemiyorsun! Üstelik o geceyle de kalmadı! Sonrasında Reha Muhtar’a verdiğin röportajda da Ahmet Kaya’yı eleştirdin. Şimdi “Sözlerini değil, üslubunu eleştirdim” diyorsun. Neymiş o üslup? Ahmet Kaya ne demiş? Küfür mü etmiş, hakaret mi etmiş? Kendi ana dilinde şarkı söyleyeceğini açıklamış. Hem de hepimizin bildiği, sevdiği, kendine has Ahmet Kaya üslubuyla! “Kürtçe kasetler zaten satılıyordu” diyorsun. Madem her şey bu kadar normaldi, Ahmet Kaya neden linç edildi, neden ülkesinden ayrılmak zorunda kaldı? Bir de şu sorunun cevabını merak ediyorum: Madem yıllardır bu kadar üzgünsün, Ahmet Kaya’nın eşi Gülten Kaya’yı bir kez olsun arayıp pişmanlığını, utancını dile getirdin mi? Bir linçe ortak olmak için illa çatal bıçak atmak gerekmez. O linç atmosferinde alkış tutmak da bir tavırdır! Keşke 27 yıl sonra sayfalar dolusu kendini aklamaya çalışmak yerine, “Korktum, yanlış yaptım, Ahmet Kaya’nın yanında duramadım” diyebilseydin. Çünkü insanın hatasını kabul etmesi erdemdir. Ama o hatayı yıllar sonra bile türlü bahanelerle aklamaya çalışması samimiyetsizliktir! Ahmet Kaya’nın hatırasına saygı, geçmişi yeniden yazmakla değil, gerçekle yüzleşmekle gösterilir.
AHMET KAYA, AHMET ABİM… Ahmet Kaya’nın yaşadığı o karanlık gece ve sonrasında olanlar yıllardır konuşuluyor. Ancak bazı kişilerin görüntüleri bağlamından kopararak gerçek dışı iddiaları sürekli tekrarlaması artık can sıkıcı bir hâl aldı. Eğer bugüne kadar sustuysam, Ahmet abinin hatırası üzerinden tartışmak istemediğim içindir. Ama sustukça yalanların gerçeğin yerini aldığını gördüm. Bu nedenle ilk ve son kez bu açıklamayı yapıyorum. Ahmet Kaya, bu ülkenin yetiştirdiği en güçlü ve en vicdanlı sanatçılardan biriydi. Onu çok severdim. Ben ona “abi”, o bana “kardeşim” derdi. Bana, “Daha kalıcı ve toplumsal eserler yap Mahsun. Diğerlerine benzeme,” diye öğüt verirdi. O sözlerini hayatım boyunca unutmadım. 1999’daki o kara gece hepimizin yüreğinde derin yaralar açtı. O gece salonda yalnızca sanatçılar yoktu; iş dünyasından, televizyon ve basın camiasından birçok tanınmış isim de oradaydı. Ahmet Kaya’yı protesto eden, ona tepki gösteren sanatçılar da vardı, iş insanları da vardı. Yanımda Edip Akbayram vardı. Biz Ahmet Kaya’yı ne protesto ettik ne yuhaladık ne de ona çatal bıçak attık. Ahmet abi sahneden indikten sonra salon daha da gerildi. Birileri tepki amacıyla 10. Yıl Marşı’nı çaldı. Ayağa kalkmam Ahmet Kaya’yı protesto etmek için değildi. O yılların Türkiye’sinde 10. Yıl Marşı çalarken ayağa kalkmamak, doğrudan “hainlik”le suçlanmak demekti. Diyarbakırlı biri olarak o salonda ayağa kalkmasaydım başıma neler geleceğini, nasıl bir linçle karşı karşıya kalacağımı bugün bile düşünemiyorum. Ardından Savaş Ay ve Reha Muhtar, diğer sanatçılarla birlikte sahnede olmam için özellikle sadece benim ismimi defalarca anons etti. Diğer sanatçılarla birlikte sahneye çıkarak “Memleketim” şarkısını söyledik. Bu da Ahmet Kaya’ya karşı hazırlanmış bir protesto değil, programın akışının bir parçasıydı. O yıllarda yirmili yaşlarımın sonundaydım. Gençtim, tecrübesizdim. O gecenin nelere yol açabileceğini öngöremedim. Bugün geriye dönüp baktığımda keşke hepimiz yaşananlara karşı daha güçlü bir vicdani duruş sergileyebilseydik diyorum. Fakat sessiz kalmış olmam, yapılan saldırının bir parçası olduğum anlamına gelmez. O olayların ardından Reha Muhtar’ın Show Haber programına çıktım. Ahmet abiyle ilgili düşüncelerimi orada da açıkça dile getirdim. Kürtçe kasetlerin zaten yayımlandığını, Kürtçe şarkı söylemenin serbest olduğunu anlattım. Hatta Reha Muhtar’a, isterse kendisini Kürtçe kasetlerin satıldığı yerlere götürebileceğimi söyledim. O röportajda Ahmet abinin o gece konuşma şeklini eleştirdim. Ama benim itirazım Ahmet Kaya’nın Kürtçe şarkı söylemesine değil, o gece kullandığı üslubaydı. Çünkü bir insanın kendi ana dilinde şarkı söylemek, klip çekmek ve bunu yayımlamak istemesinden daha doğal ne olabilir? Evet, o gün böyle düşünüyordum ve bunu inkâr etmiyorum. Bir insanın üslubunu eleştirmek başka, ona yapılan linci desteklemek başka bir şeydir. Hiçbir söz, hiçbir üslup, bir insana yapılan saldırıyı haklı çıkaramaz. O gecenin görüntüleri yıllarca bağlamından koparıldı. Ahmet Kaya’yı seven ben ve bazı sanatçı arkadaşlarım, sanki ona saldırmışız gibi başka bir linçin hedefi hâline getirildik. O geceden sonra Magazin Gazetecileri Derneğinin hiçbir etkinliğine bir daha katılmadım. Ahmet Kaya’nın bu ülkeden gitmesine neden olanlar, o gece salonda bulunan herkes değildi. Onu manşetlerle hedef hâline getiren bazı karanlık medya odakları, çarpık siyaset, kahpe düzen ve ırkçı linç kültürüydü. Asıl hesaplaşmamız gereken yer burasıdır. Şimdilerde bile bu linç kültüründe değişen bir şey yok… Sonrasında Ahmet abiyle konuşmak, dertleşmek ve yanında olmak için Almanya’ya gitmek istedim. Ancak o günlerde verdiği bir konserde, “Türklerin İbo’su, Mahsun’u varsa Kürtlerin de Ahmet Kaya’sı var,” dediğini duydum. İçimde bir şey koptu. Kalbim kırıldı. Belki o da yaşadıklarının acısıyla, öfkesiyle söylemişti. Fakat ben de o sözlere kırıldım ve gidemedim. Bugün düşünüyorum da keşke gitseydim. Keşke oturup konuşsaydık. Keşke birbirimizi dinleyebilseydik. Çünkü insan bazen bir kırgınlığın ömür boyu sürecek bir pişmanlığa dönüşebileceğini bilemiyor. Sonra bir sabah acı haber geldi. Ahmet abi artık yoktu. Paris’e gittim ve mezarının başında gözyaşlarıyla vedalaştım. Bazı çevreler, Ahmet Kaya sanki o gecenin hemen ardından hayatını kaybetmiş gibi bir algı oluşturdular. Oysa o kara geceden yaklaşık bir yıl dokuz ay sonra vefat etti. Bu süre, yaşadığı acıları ve haksızlıkları elbette azaltmaz. Ama tarihin de gerçeklerin de doğru anlatılması gerekir. Ahmet abinin bana öğütlediği gibi kalıcı ve toplumsal eserler üretmeye çalıştım. Ürettiğim filmler ve duruşum ortada. Yıllar boyunca onun sözlerini ve bana gösterdiği yolu hiç unutmadım. Ne zaman bu ülkenin gerçeklerini dile getirsem, başarılarımı küçümsemek ve sözlerimi değersizleştirmek isteyenler aynı iftiraya sarılarak beni Ahmet Kaya üzerinden vurmaya çalıştılar. Özellikle aynı topraklarda büyüdüğüm bazı insanların bana sahip çıkmak yerine, Ahmet Kaya’dan nefret eden ırkçılarla aynı safta yer alması beni hep çok üzdü. Yıllarca müziğe verdiğim emeği, yaptığım filmleri, anlattığım hikâyeleri eleştirebilirsiniz. Ama yapmadığım bir şeyi yapmışım gibi göstererek beni mahkûm edemezsiniz. Beni seven, gerçeği bilen herkesten tek ricam şudur: Bundan sonra ne zaman Ahmet Kaya’nın adı kullanılarak bana aynı iftira atılırsa tartışmaya girmeyin; bu açıklamayı paylaşın. Yalanlar tekrar edilerek büyütülüyorsa gerçekler de paylaşılarak yaşatılmalıdır. Ama herkes şunu bilsin: Ben hiçbir zaman Ahmet Kaya’ya düşman olmadım. Onu protesto etmedim. Ona yapılan saldırının ve linçin hiçbir zaman parçası olmadım. Çünkü Ahmet Kaya benim için yalnızca büyük bir sanatçı değildi. Sevdiğim, saygı duyduğum, sözlerine değer verdiğim bir abimdi. Aramızda kırgınlıklar olmuş olabilir. Söylenemeyen sözler, yapılamayan konuşmalar, yarım kalmış bir abi kardeşlik olabilir. Ama bütün bunlar ona duyduğum sevgiyi hiçbir zaman değiştirmedi. O benim Ahmet abimdi. Bazı insanlar bu dünyadan gider ama insanın kalbinden hiç gitmez. Ahmet abi de benim kalbimden hiç gitmedi. Ölüm yıl dönümünde onu sevgiyle, saygıyla, özlemle ve minnetle anıyorum. Ruhun şad olsun Ahmet abim…
173
173
24
2,681
224,406
Dardayım yalanım yok Baskın yedim gün gece Gün gece, gün gece. Örselendi aşklarım üstelik Bir uzak diyardayım... #AhmetKaya
17
1
329
4,131
snsd em 2012 no david letterman um dos programas de maior audiência da tv americana na época
This quoted post is unavailable.
2
258
6
1,085
10,103
Hin deng qet nayên birîn, hin evîn qet naqedin… 💚❤️ Bazı sesler hiç susmaz, bazı sevdalar hiç bitmez…
89
415
70
5,192
298,394
为什么女人长了子宫就一定要用来生小孩,我看很多人长了脑子也没有用来思考啊
406
28,780
1,556
149,620
4,415,554
D retweeted
🥀♾️
17
1
290
5,387
🤍♾️
9
218
3,970
Bir yanımızda ölüm Bir yanımızda yar sevdik... #AhmetKaya
1
18
1
326
3,774
Bi rêzdarî û hesret. Ahmet Kaya-Şafak Türkusu, Barışı özledik
11
127
2,888
132
5,205
940
33,165
795,821
20 classy looks of Ji chang wook
2
34
2
212
4,219
D retweeted
喜欢上人对我来说算自残
169
13,158
402
45,338
1,038,180
her face card in season 3 needs to be studied
24
1,590
159
18,511
409,774
네
unavailable
11,460
146
81,324
860,664
still thinking about this look
1
59
811
7,241