ناطوردشت

یه نکته ای راجع‌به طلافروشی بگم شاید خیلی ها ندونن . امروز قیمت تابلو حدودا ۲۶ میلیون هستش ولی کسی به شما این قیمت نمیده. طلای آبشده ۲۶.۲۶۰ طلای دست تو ۲۷.۸۲۰ طلاب نو با اجرت عادی هم ۳۲.۳۵۰ آب میخوره واستون . اگه برای سرمایه گذاری میخرید سمت طلای نو نرید.

امروز اینم فهمیدم که روسیه یه استان داره بین لیتوانی و لهستان به اسم کالینینگراد که از خاک خودش کاملا جداست ! به این استان ها برون بوم میگن ، برام خیلی جالب بود .

من تا به حال نمیدونستم کشوری به اسم آفریقای مرکزی وجود داره ،بیشتر فکر میکردم یه چیزی شبیه شاخ آفریقا و شرق آسیا یه آدرسه ، هیج جا تو مسابقه ای جایی اسمی ازش نشنیدم برعکس آفریقای جنوبی ! پایتختش بانگی و حدود ۷ میلیون جمعیت داره . شما میدونستین ؟

علاقه زیادی به دونستن مکان کشورها دارم . قبلا مپ رو باز میکردم و به همه جاهای ناشناخته سرک میکشیدم. ما که نمی‌تونیم دنیا رو بگردیم این حداقل ترین راه شناخت دنیاست . این بازی خیلی خوبه فعلا تمام کشورهای آسیارو یاد گرفتم . هدف بعدی اروپا و ... بعد اینها شروع کنم به پایتخت ها .

بعد از دی ماه و جنگ حس میکنم بخشی از حواسم کلا پرته و ذهنم درگیره ، امروز بعد مدتها دوباره تونستم ریت بولت رو بیارم روی ۱۸۰۰ ، ریتی که یه زمانی بالای ۱۹۰۰ بود . لعنت به تورم ،جنگ ،تحریم ، آخوند ، دهک بندی ، سامانه هدفمندی یارانه ها ، لعنت به آموزش و پرورش ،وام ، قسط و لعنت به همه

همیشه حوالی آبان به مقوله سن فکر میکنم ، من الان به چهل سالگیم نزدیکترم تا ۲۲ سالگی . یعنی همین بود ؟ فکر میکنم زندگی هیجان انگیزی نداشتم . سر تایم رفتم دانشگاه ،سر تایم خدمت و بعد هم ازدواج و حالا دو سالی هست که پدر شدم و میشه گفت تمام اهدافم معطوف به دخترمه ، انگار از من گذشت.

نوجوانی فکر میکردم حوالی بیست‌وشش‌ سالگی عن خاصی میشم ، ولی الان دارم سی‌و‌یک رو تموم میکنم و هیچ عن خاصی نشدم متأسفانه.

من بعد سی‌سالگی متوجه شدم ، عادت‌ها و رفتارهایی که پدرم داشت و من تو بچگی از اونا بدم میومد ، الان ۹۰ درصدشون رو خودم دارم . یکم غلیظ‌تر حتی !

من اگه مجبور نبودم صبح زود بیدار بشم انسان به مراتب خوشبخت‌تری بودم.

هاچیکو ، عزیز میلیون دلاری ، پایتخت همون قسمتی که نقی باخت و رفت سر قبر مادرش ، کفرناحوم ، نامه ای به خدا ، بچه های آسمان ، فیلم lion همون پسر هندیه که بعد سالها خونواده اش رو پیدا کرد والخ

تا چندسال پیش فکر میکردم ما ایرانی‌ها خیلی خوبیم از هرلحاظ " قیافه ، هوش ، فرهنگ و مهربونی و ... " بعد چند سال کار تو بازار و وسیع‌تر شدن دایره ارتباطاتم ، فهمیدم که همچین عن خاصی هم نیستیم .

توئیتر برای من که خیلی آدم "چه لزومی به گفتن داره‌ای هستم" جای مناسبی نیست !

دو سه روزه به هرچیزی فک میکنم ، وقتی میام اینجا میبینم یکی ازش نوشته ! چیزهای غیرمعمول . مثلا امروز به اخبار ۱۳:۱۵ دقیقه ورزشی دهه ۸۰ فکر میکردم و الان یکی همون رو توئیت کرده بود . جریان چیه ؟

چندتا قبولی ارشد لایک کردم کل تایم‌لاینم شده آدم های موفق و درسخون و آکادمیک ، کاش زندگی واقعی هم همین قابلیت رو داشت .

کسایی که قبولی ارشد رو توی نوبت دوم ، پردیس خودگردان ، غیرانتفاعی یا آزاد رو اسکرین میگیرن و به اشتراک میذارن رو درک نمیکنم . یا در‌کی از این نوع دانشگاه ها ندارن ، یا واقعا آیکیو پایینی دارن . ارشد فقط رتبه های تک رقمی اونم رشته های پر طرفدار مقداری شوآف داره .