Imān Mohammadi

If Trump fires Hegseth it will be a sad day in Tehran.

Rewards for Justice is offering a reward of up to $20 million and possible relocation for information about Iran’s nuclear program, including its facilities, equipment, and associated personnel, such as those in the scientific community, or the movement of any of the above. Submit a tip: rewardsforjustice.net/reward…

It's time to cut our losses on Iran. Even the efficacy of the blockade is fading, because Iran now see the light at the end of the tunnel. There's no need for a peace deal to reopen the SoH. The Gulf countries can figure that out. We should just walk away. robinjbrooks.substack.com/p/…

نه خون غزه و میناب دامن گیر کسی شده نه کارمای رد شدن از خون جاویدنام ها و مذاکره با آخوند

نکاتی درباره نتایج انتخابات آمریکا و تأثیر آن بر پرونده ایران ۱. نتایج انتخابات بار دیگر نشان داد چرا رؤسای‌جمهور پیشین آمریکا، با وجود اختلاف‌نظرهایشان درباره ایران، در قبال گزینه نظامی محتاط بودند. هزینه‌های سیاسی، اقتصادی و راهبردی جنگ با ایران اکنون بیش از گذشته در محاسبات سیاستمداران آمریکایی حضور خواهد داشت. از این پس، هر سیاستمداری که به گزینه نظامی فکر کند، ناگزیر است هزینه‌های سنگین آن را نیز محاسبه کند. ۲. شکست جمهوری‌خواهان، ترامپ و جریان ماگا، اگرچه نشانه روشنی از هزینه‌دار بودن جنگ با ایران و فقدان حمایت عمومی از ماجراجویی نظامی است، اما به معنای پایان پروژه فشار و تقابل با ایران نیست. نباید احتمال اقدامات نسنجیده و حتی خطرناک بعدی دولت ترامپ را دست‌کم گرفت. ۳. حمایت بی‌قیدوشرط از نتانیاهو و رژیم اسرائیل، به یکی از نقاط آسیب‌پذیر جمهوری‌خواهان تبدیل شد و ضربه سیاسی قابل‌توجهی به آن‌ها وارد کرد. این وضعیت می‌تواند نشانه‌ای از کاهش قدرت و نفوذ سیاسی لابی صهیونیستی در آمریکا باشد؛ اما نباید آن را به معنای تجدیدنظر قطعی در مناسبات ترامپ و نتانیاهو تلقی کرد. ۴. در این چارچوب، ارزیابی من این است که اگر توافقی میان ایران و آمریکا شکل بگیرد، ترامپ و ونس آماده عبور از نتانیاهو خواهند بود، اما اگر وضعیت فعلی تداوم یابد، ترامپ همچنان به نتانیاهو نیاز خواهد داشت و به حمایت از وی ادامه می‌دهد. ۵. توییت ونس و اذعان او به نقش عواملی همچون جنگ با ایران در شکست انتخاباتی جمهوری‌خواهان، لزوماً به معنای تغییر رویکرد بنیادین یا چرخش اساسی او به سمت توافق با تهران نیست. با این حال، این موضع‌گیری حامل یک پیام سیاسی روشن است. ونس می‌خواهد نشان دهد نه‌تنها در تصمیم به جنگ با ایران نقشی نداشته، بلکه با این رویکرد نیز همراه نبوده است. به بیان دیگر، او در حال ارسال سیگنال به تهران، فاصله‌گذاری سیاسی بیشتر با جریان طرفدار جنگ، مصون‌سازی موقعیت خود از تبعات آن است. ۶. در تهران نباید در باد شکست جمهوری‌خواهان و تضعیف موقعیت سیاسی ترامپ خوابید! این نتایج، فرصت‌هایی سیاسی برای ایران ایجاد می‌کند که باید هوشمندانه از آن‌ها بهره گرفت؛ اما نباید تصور کرد ترامپ از شکست‌هایش درس می‌گیرد یا از مسیر تقابل عقب‌نشینی خواهد کرد. موقعیت سیاسی او تضعیف شده، اما همچنان رئیس‌جمهور آمریکاست و از قدرت و ابزار کافی برای تکرار محاسبات اشتباه گذشته برخوردار است! ۷. به طورکلی، نتایج انتخابات آمریکا هزینه سیاسی جنگ با ایران را افزایش داده، اما به هیچ وجه خطر جنگ را از میان نبرده است. تهران باید هم‌زمان دو مسیر را دنبال کند: بهره‌برداری هوشمندانه از شکاف‌ها و فرصت‌های سیاسی در واشنگتن و تقویت آمادگی و بازدارندگی در برابر هرگونه ماجراجویی جدید.

The Iran war could have been a remarkable success if it had been commenced with congressional buy-in, a clear regime-change objective, a serious military plan, and a trained, pluralistic opposition ready to take control of the centres of power, drawing heavily on Kurdish forces already armed and organized. It could have liberated millions, transformed the Middle East, and paid dividends for generations. Instead, it was launched by a bumbling cadre of evil morons with no plan and objectives that changed by the day. Now America may end up making major concessions to a gangster regime before leaving with its tail between its legs. And to think of the diaspora idiots who took to the streets chanting “Tank you, Unkle Trump! Tank you, Unkle Lindsey!” And the idiot “prince” who let himself be fooled into going along with it.