Mohamad Javad

از قیل و قال مدرسه حال دلم گرفت یک چند نیز خدمت معشوق و می کنم #سفالگری #صراحی

میخوام یه فرقه زیرزمینی تاسیس کنم به نام: "کارمندانِ ناراضی در پاییزهای تهران" جهت عضویت لایک کنید.

از پاییز خوشم نمیاد از بارون پاییزی متنفرم و از ترافیک تو هوای بارونی پاییز بیشتر از هر دو

تنهایی، باشکوه نیست.

من خیلی مواقع نقاب قوی بودن میزنم و تو این کار انصافا حرفه‌ای ام

آدمایی که میتونن یه غم بزرگ رو تبدیل کنن به یه فریاد بلند، ابرقهرمانن.

آخرین باری که رفتم یه مهمونی و خیلی خوش گذشت رو یادمه. علتش این بود که هیچکی رو نمیشناختم.

نظریه بی طرفدار: در نهایت هر کسی اول به فکر خودشه. تقدس سازی از والدین اشتباست.

زمان خیلی مهمه بچه‌ها بهترین اتفاقا در زمان نادرست، فاقد ارزشن

سوپر پاور من خیلی خوبه هر بار که دلتنگ پدر میشم قطعا میاد به خوابم. امشبم از اون شباست که دلتنگتم. پس بیا

کاش به شهر خوب تو مرا همیشه راه بود...

هیچوقت نفهمیدم که راضی بودن از زندگی یک رفتار خوبه یا بد.

پند شب جمعه: . به اکست پیام نده . ریزش مو ارثی درمان نداره. خرج نکن واسش . عجله نکن چون همیشه قراره دیر بشه . برنج رو بیشتر از ۳ ساعت تو آب خیس نکن

برای ساختار‌های تمامیت خواه، علوم انسانی بزرگترین تهدید به حساب میاد. تا جای ممکن "چرایی" رو نفی میکنن و "چگونگی" افراطی رو رواج میدن.

دودستگی فرهنگی مدت ها‌ست تو جامعه ایران کلید خورده. هیچ گریزی ازش نیست و مسیرش مشخصه. تو این جور جوامع حاکمیت کار آسونی درپیش داره. چون میتونه بدون کمترین هزینه‌ای، در تفاوت ها و جانب داری ها نقش کدخدا رو ایفا کنه.

آدمیزاد مدام در تلاشه که بگه من اشتباه نکردم. اشتباه نمیکنم و اشتباه نخواهم کرد. انگار اینجوری آروم میشه. ولی اینو داره به کی میگه؟ اگه بپذیره اشتباه کرده چی میشه؟ سفید و سیاه. ما و آنها. حق و باطل. این دوگانگی به سود کیه؟

و در نهایت در جستجوی تکیه‌گاهی به خویش می‌رسی.. و زندگی بارها و بارها تو را با خودت روبرو خواهد کرد. همین

پرحاشیه هستید نمیشود برایتان مُرد

زیر آسمان ابری به معنای نامش فکر میکند گل آفتابگردان گروس عبدالملکیان

تلاش کردن هیچ ربطی به موفق شدن نداره

دلم می‌خواست یه نفر از کره مریخ و اونجاها می‌اومد، با چنگالش این موهای منو می‌گرفت بلندم می‌کرد. میدونم که درد میاد، اما باشه، بذار درد بیاد، اما بلندم می‌کرد، می‌چرخوند و بعد هم پرت می‌کرد. کجا؟ بیرون از این کابوس بیرون از این جنگ. بیرون از این خراب‌شده زمستان ۶۲| اسماعیل فصیح