พุดพิชฌา ft. 🪷

[ Q & A section ] 💔 สงสัยอะไรถามได้เลยน้า ยกเว้นขอเฉลย ฮือ Ó⁠╭⁠╮⁠Ò (ตอบกลับโพสต์นี้เพื่อถามได้ตลอดทั้งกิจกรรม) #athchr_LADSTH

รู้ใช่ไหมว่าถ้าตอบบัดดี้ถูกก็จะช่วยตัดช้อยส์มาเฟียให้เธอได้ด้วยน่ะ ลองอ่านกฎดูดี ๆ น้า— อ๊ะ แย่ล่ะ ไม่น่าช่วยใบ้เลย (⁠´⁠;⁠︵⁠;⁠`⁠) #athchr_LADSTH

คุยได้ซี แต่ห้ามหนุงหนิงนะ ไม่งั้นจะ— คิดไม่ออก ติดไว้ก่อนว่าจะทำอะไรดี (⁠｡⁠•́⁠︿⁠•̀⁠｡⁠) #athchr_LADSTH

💌 มีจดหมายจากบัดดี้ส่งถึง @iprefernap " ไม่ใช่คนแรก และ ไม่ใช่คนสุดท้าย เฝ้ามองจากมุมที่เธอไม่เห็น แต่พร้อมจะพบกันโดยบังเอิญ เดินอย่างโดดเดี่ยว ทว่ารายล้อมด้วยพวกพ้อง แรกพบอาจไม่ใช่คนที่คิดไว้ แต่สุดท้าย... เธอจะเลือกฉัน " #athchr_LADSTH

“ฮืออออ เวลาป่านนี้แล้วเหรอเนี่ย งั้นวันนี้เท่านี้ก่อนก็แล้วกัน เป็นยังไงบ้าง? รู้สึกเกลียดกันมากขึ้นกว่าเดิมหรือยัง?” “เอาล่ะ แยกย้ายกันไปพักผ่อน แล้วเก็บแรงเอาไว้สู้ต่อพรุ่งนี้เถอะ” “เพราะว่า สู้กันเองน่ะ เหนื่อยกว่าสู้กับศัตรูเยอะ ฮือออ” “ราตรีสวัสดิ์นะ ฝันร้ายมาเคาะประตูรอพบเธอแล้ว” "หรือถ้ายังไม่นอนก็แล้วแต่ ฉันก็จะอยู่แถวนี้อีกสักพักเหมือนกัน" [ End of Day 1 ] #athchr_LADSTH *Feels free to do after-party freestyle role-play and discussion

[ Day 1: Part 2 ] #athchr_LADSTH แน่นอนว่าไม่มีใครลังเลที่จะก้าวข้ามเข้าประตูมิตินั้นเข้ามา ทันทีที่พวกคุณสัมผัสกับขอบประตู คุณรู้สึกได้ถึงแรงดึงดูดมหาศาล ก่อนที่จะหมดสติไปอย่างไม่อาจห้ามได้ ดวงตาของคุณค่อย ๆ ลืมขึ้นอย่างช้า ๆ ยังไม่ทันได้ประมวลผลอะไร สายตาของคุณก็มองกวาดไปรอบ ๆ บรรยากาศคล้ายกับโรงยิมในโรงเรียน ตอนนี้เราอยู่ในโรงเรียนนั้นแล้วอย่างนั้นเหรอ? แต่จากที่เห็นมันอยู่ไกลมากเลยนะ ทำไม— ว่าแต่นี่มัน— อะไร เบื้องหน้าคุณมีคนที่คุณคุ้นเคย ทว่า บางคนกลับมีมากกว่าหนึ่ง วัลโก้ 1 คน ไซลัส 1 คน เซย์น 1 คน— ก็ปกติดี แต่… ราฟาเอล 2 คน ?? เซเวียร์ 2 คน ?? เคเลบ 4 คน ??? นี่มันอะไรเนี่ย ??? มือของคุณสัมผัสเข้าที่ปืนข้างเอวตามสัญชาตญาณการเอาตัวรอดอีกครั้ง และยืนขึ้น ท่าทีราวกับแมวแปลกถิ่น “โอเคไหม?” “เจ็บตรงไหนหรือเปล่า?” “มีตรงไหนกระแทกไหม?” ทุกคนเอ่ยถามแทบจะพร้อมกัน คุณไม่ได้ตอบคำถามเหล่านั้น แต่เมื่อเห็นว่าคุณไม่ได้มีท่าทีเจ็บปวดอะไร พวกเขาก็ดูโล่งใจขึ้น หนึ่งในเคเลบก้าวเข้ามาหาคุณ เขาดูเหมือนกับ— เคเลบ แค่เคเลบ ไม่มีอะไรน่าสงสัย ถ้าข้างหลังเขาไม่ได้มีตัวเขาเองอีก 3 คน “หยุด— หยุดก่อน” “ใจเย็น ๆ ฉันรู้มันอาจดูไม่เข้าท่า แต่ก่อนที่เธอจะตื่น พวกเราก็เป็นแบบเธอนั่นแหละ แต่หลังจากพวกเราได้คุยกัน—” “พวกเราทุกคนเป็นตัวจริง เพียงแต่จากคนละมิติเวลา เหมือนกับโลกคู่ขนานที่ว่ากันว่าไม่มีทางบรรจบกัน” เคเลบอีกคนช่วยเสริม และอีกคน… “ในตอนที่เข้าไปสำรวจอุโมงค์ดีพสเปซ ข้อสันนิษฐานในเรื่องนี้ก็เกิดขึ้นมา เราคิดเอาไว้อยู่แล้วว่าวันนึงมันจะเกิดขึ้น” “ท่ามกลางห้วงกาลอวกาศอันกว้างใหญ่ มีหลายล้านจักรวาลและมิติเวลา ในแทบทุกจักรวาลล้วนมีพวกเราอยู่ในนั้น ดำเนินชีวิตอยู่ในโชคชะตาที่อาจคล้ายหรือต่างกันออกไป” หนึ่งในเซเวียร์พูดขึ้นมา “หรือบางจักรวาลไม่มีอยู่อีกต่อไปแล้ว ก็อาจเป็นแบบนั้นได้เหมือนกัน” ในตอนที่คุณกำลังสับสนอยู่นั่นเอง มือคู่หนึ่งก็เข้ามากุมมือของคุณเอาไว้ ใบหน้าของเขาประดับด้วยรอยยิ้ม เหมือนอย่างเคย เหมือนอย่างทุกครั้งที่คุณมองเขา ทว่า มือคู่นั้นกลับสั่นเทาอย่างห้ามไม่ได้ สีหน้าของเขาที่มองมายังคุณ นัยน์ตาคู่นั้นสั่นไหว ทำให้ความรู้สึกเคลือบแคลงสงสัยจางลงไป “คุณบอดี้การ์ด โอเครึเปล่าครับ? ไม่ได้เจ็บตรงไหนใช่ไหม รู้สึกไม่ดีตรงไหนรึเปล่า?” คำถามที่คุณไม่ได้ตอบตั้งแต่ในครั้งแรกถูกถามขึ้นมาอีกครั้ง และเป็นอีกครั้งที่คุณยังไม่ทันได้ตอบกลับก็ถูกขัดจังหวะด้วยเสียงที่คุ้นเคย ทว่า— ไม่ใช่เสียงของผู้มาอย่างเป็นมิตร เสียงร้องไห้ปานจะขาดใจ เสียงครวญครางของหัวใจที่แตกสลาย ขัดกับรูปลักษณ์ที่น่ารักและท่าทีที่เหมือนกับเด็กน้อยนั่น Heartbreaker “ฮืออออ ช่างเป็นซีนละครโศกที่น่าประทับใจ” มันส่งเสียงพลางเดินเตาะแตะไปมารอบตัวพวกคุณ ในมือของมันถือจดหมายฉบับหนึ่งที่ดูคุ้นตา เหมือนกับจดหมายที่คุณได้รับมาเมื่อวันก่อน “ฮ.”— ฮาร์ทเบรกเกอร์ “เป็นแกนี่เอง” ทว่า มันดูต่างออกไปจากที่คุณเคยเจอ “ช่าย ฉันเอง แล้วมันยังไงกันล่า สุดท้ายแล้วพวกเธอก็โลภมากอยากได้ความปรารถนาสูงสุดกันหมด ถึงได้มาอยู่ในที่แห่งนี้ไม่ใช่เหรอ” “นั่นมันตามแผนของแกต่างหาก” “อารายอ่า จะบอกว่าตัวเองไม่ได้เป็นแบบนั้นงั้นเหรอ เอาเถอะ ไม่ว่าจะคิดยังไง สุดท้ายเธอก็มาอยู่ที่นี่แล้วนี่” “ไม่ว่าจะมาเพื่อความปรารถนาสูงสุดนั่น หรือมาเพื่อหาคำตอบของสิ่งที่เธอกำลังตามหาอยู่ก็ตาม” “ต้องการอะไรกันแน่” “นั่นสิน้า— เรามาหาคำตอบด้วยกันไหมล่ะ” “สุดท้ายแล้วความปรารถนาสูงสุดของพวกเธอจะเป็นอะไรกันแน่นะ คำตอบของสิ่งที่เธออยากรู้นักหนา? หรือการได้ออกไปจากที่นี่?” “เอาหัวใจที่แตกสลายมาแลกสิ”

[ Day 1: Part 1 ] #athchr_LADSTH ในตอนที่หน่วย UNICORNS ของคุณเข้าใกล้พื้นที่เขตห้ามล่าหมายเลข 7 นาฬิกาฮันเตอร์ของคุณก็มีแจ้งเตือนพลังงานผันผวนอย่างรุนแรง ทว่ายังไม่สังเกตถึงสิ่งผิดปกติที่ต้องเฝ้าระวัง เพราะแบบนั้น ทุกคนจึงเห็นตรงกันว่าควรแยกย้ายกันไปสำรวจและค่อยนำสิ่งที่ตัวเองได้พบเห็นส่งไปกับรีพอร์ตหลังจบงาน ราวกับวางแผนเอาไว้ ทุกอย่างลงล็อค ได้เวลาที่คุณจะใช้จังหวะนี้ในการปลีกตัวไปตามทางของคุณ— เดี๋ยวก่อนนะ ทำไมมันช่างราบรื่นราวกับพล็อตละครเรื่องนึงที่ได้วางเอาไว้เลยล่ะเนี่ย? ใช่แล้ว อย่าได้หลงลืมไปว่าลึก ๆ แล้วตัวคุณเองก็รู้ดี ว่านี่คือกับดักที่ตัวคุณนั้นเต็มใจเดินเข้าไปเอง คุณเตือนตัวเองแบบนั้นในตอนที่เข้าใกล้เขตรั้ว มากขึ้น มากขึ้น… “รู้ไหม ไม่ว่าจากด้านนอกหรือในรั้ว พวกผู้ใหญ่ก็มักจะสอนเด็ก ๆ เสมอว่าอย่าเข้าใกล้เขตแดนอีกฟากที่พวกเข้าไม่คุ้นเคยมากจนเกินไป” คุณสะดุ้งกับเสียงที่ดังขึ้นระยะประชิดจากทางด้านหลังโดยที่ไม่ทันได้ตั้งตัว มือของคุณจับเข้าที่ปืนข้างเอวตามสัญชาตญาณ ก่อนจะหันไปพบกับดวงตาสีอำพันที่คุณนั้นคุ้นเคยเป็นอย่างดี คุณถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกอย่างช่วยไม่ได้ “แต่นายเองก็อยู่ตรงนี้เหมือนกันไม่ใช่เหรอวัลโก้” “บังเอิญว่าฉันคงเป็นเด็กดื้อล่ะมั้ง? หรืออย่างน้อยในพื้นที่ที่ไม่คุ้นเคย พวกเด็ก ๆ ก็ควรเกาะกลุ่มกับฝูงของตังเองเอาไว้” “และฝูงของฉันอยู่ตรงนี้” “และบางทีฝูงของนายอาจจะใหญ่กว่าที่นายคิด” ร่างสูงเรือนผมสีขาวเอ่ยขึ้น ใบหน้าประดับรอยยิ้มตามมารยาท เขายืนอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ “หมาป่าและอีกา ว่ากันว่าตามสัญชาตญาณสามารถเกื้อหนุนกันได้เป็นอย่างดี ไม่คิดว่าวันหนึ่งจะได้ทดลองกับตัว” “ไซ—” คุณกำลังจะเอ่ยทักเขา ทว่าปากของคุณก็ปิดสนิทลงทันที สายตาของคุณพลางเหลือบไปมองวัลโก้ ในใจนึกเรื่องที่ว่าคนตรงหน้าของคุณตอนนี้มีชื่อหราอยู่บนหมายจับทั่วเมืองขึ้นมาได้ “ไซลัส” ถึงอย่างนั้นอีกเสียงหนึ่งก็ดันเอ่ยออกมาแทนคุณเสียได้ ดวงตาของคุณเบิกโพลงด้วยความตกใจ บุคคลผู้นั้นค่อย ๆ ก้าวออกมาจากเงามืด เผยให้เห็นเรือนผมสีม่วง ท่าทีของเขาปราศจากความขี้เล่นต่างจากปกติ สายตาสีครามแดงจับจ้องคนแปลกหน้าทั้งสอง— หรืออย่างน้อยคุณก็คิดว่ามันเป็นแบบนั้น ก่อนที่สายตาคู่นั้นจะหยุดที่คุณ รอยยิ้มจาง ๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปากราวกับกำลังทักทาย “ว่าไงครับ เหมือนว่าที่เรานัดกันคืนนี้จะไม่ใช่เดตสินะ” “นี่คุณฮันเตอร์ เธอนัดใครเอาไว้อีกรึเปล่าเนี่ย?” ไม่ทันสิ้นเสียงคำถามจากเจ้าหมาข้างกายของคุณ คำตอบของคำถามก็ปรากฏขึ้น ใครคนหนึ่งเดินจากทางด้านหลังเข้ามาประชิดคุณข้าง ๆ ระหว่างคุณและคนอื่น ๆ …จริง ๆ คุณรู้สึกได้ถึงสายตาของเขาก่อนที่เขาจะปรากฏตัวเสียอีก “เซเวียร์—” “นัดงั้นเหรอ? ปกติเธอไม่ต้องนัด เราก็ต้องมาอยู่ข้างเธอ ตรงนี้ ตามปกติ เป็นประจำอยู่แล้ว” ไม่รู้ว่าคุณคิดไปเองไหม แต่เหมือนว่าน้ำเสียงของเขาจะกระแทกกระทั้นมากกว่าปกติในประโยคหลัง “อ๋อ ก็คงงั้นแหละครับ ก็เป็น คู่หู เพื่อนร่วมงาน กันนี่นา” คุณไม่แน่ใจว่าระหว่างคำพูดกับรอยยิ้มของราฟาเอลในตอนที่พูดแบบนั้น อันไหนที่เขาจงใจใช้มันเชือดเฉือนอีกคนมากกว่ากัน หรืออาจจะทั้งคู่ “อ๋อ งั้นสินะ คุณเจ้านายตามสัญญาจ้าง” ก่อนที่จะมีคนกระชากคอเสื้อกัน อีกสองคนที่เหลือที่คุณรู้ดีว่าเป็นใครก็มาถึงในที่สุด “พวกนายนัดกันมาเหรอ…” คุณเอ่ยถามในตอนที่เห็นว่าเคเลบและเซย์นเดินเข้ามาพร้อมกันทั้งคู่ “เจอกันตรงนั้นน่ะ” เคเลบว่าพลางชี้ไปตรงที่คุณเองก็ไม่แน่ใจนักว่าชี้ไปที่ไหน “ไม่เจอกันนานเลยตัวเล็ก ฉันบอกว่าคืนนี้ฟ้าเปิดแท้ ๆ แต่ดวงจันทร์กลับไม่สว่างอย่างที่คิดเลย” สายตาของคุณสลับมามองเซย์น สีหน้าของเขานั้นเรียบเฉย แต่คุณสัมผัสได้ถึงความรู้สึกรำคาญใจที่เขาต้องมาพบเจอผู้คนมากมายขนาดนี้ แต่เมื่อสายตาของเขาสบเข้ากับคุณ ความรู้สึกนั้นก็ถูกแทนที่ด้วยมุมปากหยักยิ้มยี่สิบองศาของเขา แต่ก่อนที่เซย์นจะได้พูดอะไร สายตาคู่นั้นของเขาก็มองผ่านคุณไป “ฉันเดาว่าที่นี่คงต้อนรับพวกเราอย่างดีทีเดียว” พวกคุณทั้ง 7 คนหันไปมองที่จุดเดียวกัน โรงเรียน? มันตั้งตระหง่านอยู่ไกลแทบสุดลูกหูลูกตา ภายในเขตรั้ว ท่ามกลางป่าและสิ่งก่อสร้างรกร้างที่กำลังล้อมรอบมันอยู่ในเขตห้ามล่าหมายเลข 7 นาฬิกาฮันเตอร์ของคุณที่ไร้สัญญาณมานาน จู่ ๆ ก็มีเสียงแจ้งเตือนดังขึ้น ผืนดินใต้ฝ่าเท้าของคุณสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ก่อนที่ประตูมิติจะปรากฏขึ้น ณ เบื้องหน้าของพวกคุณ พร้อมหรือยังที่จะก้าวข้ามผ่านประตูนี้ สู่กับดักที่ไม่อาจมีใครหยั่งรู้ถึงสิ่งที่กำลังรออยู่?

+ disclaimer: แอคเคานท์นี้มีการใช้ premium เพื่อการเขียนบทบาทและดำเนินกิจกรรม ทว่าเกิดเหตุไม่คาดคิด เนื่องจากแพลตฟอร์มนี้ได้ทำการปรับเปลี่ยนแพ็คเกจ ซึ่งปัจจุบันนี้มีเพียงแพ็คที่จะมีการ verified ให้ด้วยเท่านั้น (ติ๊กฟ้า) อย่างไรก็ตาม การดำเนินการไม่ได้มีเหตุผลของการแสวงหารายได้เข้ามาร่วมด้วยแต่อย่างใด และจะไม่มีการรับรายได้จากทางช่องทางนี้อย่างแน่นอน การ verified นี้จะสิ้นสุดใน 1 เดือน จึงเรียนมาเพื่อทราบ และขอบคุณสำหรับความเข้าใจ #athchr_LADSTH